คิดมากแหละ
คุณคิดว่า ... คนเราจะเสียความรู้สึกกับคนคนเดิม
ได้ทั้งหมดกี่เรื่องกัน

ฉัน ค่อยๆลดความคาดหวังของฉันลง
ทีละนิด ทีละนิด

หลังจากที่ผิดหวังมาตลอดทุกครั้ง
เพียงเพราะฉันยัง เชื่อใจคุณ เชื่อในตัวคุณ

ฉันเลยยังไม่หมดหวังจากคุณ
ใช่ ... ตอนนี้ฉันก็กำลังคาดหวังบางสิ่งบางอย่างอยู่

จากคุณ คนที่พังความคาดหวังของฉันมา
ครั้งแล้ว ... ครั้งเล่า

จากเรื่องที่ใหญ่ที่สุด คือหัวใจของคุณ
ลงมาถึงเรื่องที่เล็กที่สุด คือการทำงานด้วยกัน

คุณก็ทำให้ฉันผิดหวังมาเสมอ

คุณก็ทำให้ฉันรู้สึกได้เสมอว่า
อะไรก็ตามที่ฉันเรียกร้องจากคุณ 
คุณพร้อมที่จะปฎิเสธมันโดยไม่ต้องคิด

ขอแค่มาจากฉัน ... 
... และเพียงแค่ฉันเท่านั้น

มันทั้งเจ็บ ทั้งเหนื่อย ทั้งกลัว
ทั้งเสียความรู้สึก 

มันแย่ไปหมด และฉันวางตัวไม่ถูกเลย

ถ้าฉันจะยิ้มให้คุณ ... จะได้ไหม?
ถ้าฉันจะสบตากับคุณ ฉันทำได้หรือเปล่า?

ถ้าฉันจะแตะตัวคุณ ฉันมีสิทธิ์ขนาดนั้นไหม?
Topic ที่ฉันจะคุยกับคุณ ฉันคุยเรื่องไหนได้บ้าง?

สบายดีไหม? ...
... คุณจะคิดว่าฉันยุ่งเรื่องส่วนตัวของคุณรึเปล่า?
เรียนเป็นยังไงบ้าง ? ...
... คุณจะคิดว่าฉันกดดันคุณไหม?
ทำไมเพิ่งจะเข้ามา ? ...
... คุณคิดจะคิดว่าฉันก้าวก่ายคุณรึเปล่า?

คุณจะรำคาญฉันไหม ?
จะยังคงเคารพนับถือในตัวพี่คนนี้ของคุณอยู่แค่ไหน?

ตรงกลางระหว่างเราสองคนมันอยู่ตรงไหนหรอ?
ที่ฉันจะอยู่ใกล้ๆคุณได้ โดยที่คุณไม่อึดอัด

คุณ ... อยากให้ฉันอยู่แบบไหนหรอ ?
เหมือนๆ คุณก็อยากได้ฉันกลับเข้าไปในชีวิต

แต่พอฉันกลับเข้าไปจริงๆ 
คุณก็ไม่คิดที่จะรักษา ความรู้สึกของฉัน

สุดท้ายก็เป็นฉันที่ร้องไห้ 
สุดท้ายคุณก็กลับไปคิดแล้วก็รู้สึกแย่เอง

อยากคุยกับคุณให้ชัด 
เพราะเวลา ... มันไม่ได้ช่วยอะไรเราเลย 
มันกลับทำให้เราต่อกันไม่ติดด้วยซ้ำ 

แค่ฉันรู้ ... ว่าคุณ ไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้นอีกแล้ว
ทั้งๆที่ก็รู้อยู่เต็มหัวใจ ...

ว่าที่ฉันเปลี่ยนไป เพราะอะไร 
และที่คุณต้องเปลี่ยนไป เป็นเพราะอะไร 

ไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วล่ะ
ต่อให้ความรู้สึกฉันมันจะไม่ได้ชอบคุณอีกแล้ว

แต่ใจที่เสียไปกับคุณ ...
... ตั้งแต่วันแรกที่คุณทำให้ฉันร้องไห้
ฉันรู้ว่าวันนั้นคุณตั้งใจจะตัดความรู้สึกของฉันแบบนั้น

วันนี้ ... มันเอาคืนไม่ได้แล้วจริงๆนะ

โอกาส ... ก็คือโอกาส 
ผ่านมา ... แล้วก็ผ่านไป

วันนี้เราจะได้เจอกัน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันเลย
4 week 

ฉันควรจะวางตัวยังไงกับคุณดี ?
นี่เป็นเหตุผลที่เข้ามาเขียนในวันนี้ 

เผื่อตัวเองจะสงบสติอารมณ์ของตัวเองได้บ้าง
เรียบเรียงความรู้สึกของตัวเองได้ถูก

ว่าฉัน ต้องการอะไรจากคุณกันแน่

เพราะรู้ว่า ...
วันนี้ถ้าเขาไปเจอรอยยิ้มคุณ ก็คงจะสตั้นท์
และถ้าเจอคุณเมิน ก็คงจะสตั้นท์เหมือนกัน

55555555555

แต่หลบหน้าไม่ได้ไง ไม่ไปเจอไม่ได้ไง
คุณก็คงคิดเหมือนกัน ถึงหลบฉันมาได้ตั้งหลายวัน

แต่งานก็คืองานไง 

เนี่ย ฉันถึงได้รู้สึกผิดอยู่ตลอดเวลาแบบนี้ไง
ที่เป็นสาเหตุทำให้คุณต้องหลบ ไม่ยอมเดินเข้ามา

ถ้าไม่ใช่เพราะเป็น "ความจำเป็น" จริงๆ

งานนี้ พี่อยากให้น้องเป็นส่วนหนึ่ง 
โดยที่ทุกๆ คน ก็ยอมรับน้อง และน้องก็มีใจที่จะทำมันด้วย 

 

นี่คือความคาดหวังของฉัน ที่มีต่อคุณ ในรอบนี้
และถ้ามันพังลงอีก ... 

ฉัน คงไม่กล้าคาดหวังอะไรจากคุณแล้วล่ะ 

แม้รู้ว่าความหวังของฉัน อาจจะไม่เป็นจริง
ด้วยฉัน ทำตัวของฉันเอง

ฉันถึงได้กลัวไปหมด รู้สึกผิดไปหมด แบบนี้
ถ้าฉันทำให้น้องรู้สึกแย่ ถ้าฉันทำให้น้องไม่อยากเข้ามา
ถ้าเพราะฉันทำให้น้องไม่อยากทำงานนี้

ก็คงเป็นฉัน ... ที่จะพังความคาดหวังของตัวเองลง
ใช่ไหม?

ตลกร้ายเนอะ

อยากโกรธคุณ อยากน้อยใจคุณ อยากไม่พอใจคุณ
อยากต่อว่าคุณ 

แต่ลึกๆแล้วในใจตัวเองก็รู้

ว่าต้นเหตุทั้งหมดของเรื่องราวที่ผ่านมา
มันก็มาจากฉันเองทั้งหมด

มาจากความรู้สึกของฉัน

ที่ทำร้ายน้อง ที่ทำร้ายฉันเอง
และมันกำลังจะทำลายงานชิ้นหนึ่ง
ที่ฉันตั้งใจทำ ตั้งใจดูแล
และมันควรจะทำได้ดีกว่านี้ไปด้วย

สุดท้ายก็กลับมาโทษตัวเองสินะ

เข้าใจรึยัง เด็กๆทุกคน
ว่าทำไมพี่ถึง move on จากความรู้สึกผิดไม่ได้

เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องเดียว
แต่เพราะเรื่องเดียว มันกระทบไปทุกเรื่องแบบนี้

พี่ขอโทษนะ . . .

สำหรับวันนี้ก็จะไปเจอ
ถึงแม้จะรู้ว่าวันนี้จะมีบัพเฟอร์น้อยมาก
คนมีธุระไม่เข้าเต็มไปหมด

จะยิ้มให้ จะไม่เมิน 
จะทรีตเราให้เหมือนน้องทุกคนที่พี่กำลังทรีตอยู่

จะทำเหมือน ไม่มีอะไรเกิดขึ้น 
ไม่มีอะไรในใจ

วันนี้พี่มีเรื่องที่จะคุยกับเราหลายเรื่อง
อย่าตัดความกล้าพี่ออกไปซะล่ะ  

หวังแค่ว่า ... น้องจะไม่ทำให้พี่ดาวน์ช่วงนี้
ช่วงนี้พี่ดาวน์ไม่ได้นะน้อง ไม่ได้จริงๆ 
งานพี่เยอะมาก

สู้ๆนะตัวเอง 
เข้มแข็งไว้นะ 

# Story <<NTM>>



SHARE
Written in this book
Story for NTM
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments