เธอผู้เป็นดั่งภาพวาด ที่ฉันไม่สามารถวาดต่อได้
      ความทรงจำของพวกเราในสมุดภาพนั้น      มันจะไม่จางไปเหมือนสีของดินสอใช่ไหมผ่านมานานจนเกือบลืมไปแล้วว่าครั้งแรกที่ตกหลุมรักเธอมันเป็นยังไง
นานจนลืมไปเลยว่ากลิ่นความทรงจำในตอนนั้นเป็นกลิ่นที่ชอบมากขนาดไหน

กลิ่นช่วงเวลาของการตกหลุมรักใครซักคน

เธอผู้เป็นรักแรก
เธอที่มอบความรักให้เสมอในทุกช่วงเวลาของการเติบโต

เด็กผู้หญิงตัวเล็กที่สุดในห้อง แต่ก็ยังสูงกว่าเรา ถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันคนที่ตัวเล็กที่สุดคงไม่ใช่เธอแน่ๆ

ขอบคุณตัวเราที่ต่อผิดแถวแต่ก็ยังไม่รู้ตัวจนได้คุยกับเธอก่อน
ขอบคุณปากกาของเธอที่ทำให้เรามีเรื่องคุยกัน


ขอบคุณอะไรก็ตาม ที่เหวี่ยงให้เธอมาเรียนห้องเดียวกับเราในเวลาพอเหมาะที่สุด

การนั่งเรียนข้างๆเธอเหมือนเป็นความทรงจำที่นึกถึงเมื่อไหร่ก็ยิ้มได้ตลอด 
เคยบอกกับเธอว่าชอบกลิ่นยาสระผมและกลิ่นสบู่ของเธอมาก พึ่งจะรู้ในวันนี้ว่าจริงๆอะไรที่เป็นเธอเราก็ชอบทั้งหมด

เธอเคยถามเราว่าทำไมวาดรูปไม่ชอบลงหมึกดำ มันจะไม่จางหรอ
                            จางสิ                                            แต่ลายเส้นแรกมันสวยแล้ว              เราไม่อยากให้มันหายไปความจริงคือเราตัดเส้นไม่สวยนั่นแหละ ผิดกับเธอเลยที่ตัดเส้นสวยมากๆ

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เราเริ่มยิ้มตามทุกครั้งที่เธอยิ้ม เริ่มหัวเราะตามเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของเธอ เริ่มเศร้าเมื่อเห็นเธอร้องไห้ 
และเริ่มหัวใจพองโตเมื่อรู้ว่าเธอเองก็คิดเหมือนกัน

ความรักไม่เคยยาก การตกหลุมรักคุณก็ไม่ได้ยากเช่นกัน

เรายังเด็กเกินกว่าจะรู้ว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตมันจะเป็นยังไง 
เรายังเด็กเกินกว่าจะสนใจสิ่งอื่นนอกจากความรู้สึกที่เรามีให้แก่กัน
เด็กสองคนที่คิดแค่ว่าตอนนี้รักกัน อนาคตก็คือเรารักกัน

เอาเข้าจริงๆในความเป็นเด็กนั้นก็มีเรื่องดีหลายอย่าง มีมากกว่าตอนโตแล้วด้วยซ้ำไป

รถเมล์สาย17 ที่สมัยนี้ก็ผุพังไปตามกาลเวลาแต่ก็ยังขึ้นราคาได้อยู่
ที่นั่งด้านหลังเป็นที่ประจำของเรา เป็นที่ที่เราแอบจับมือกันเพราะคิดว่าเนียนที่สุดแล้ว กระเป๋าเรียนหนักๆที่ยกขึ้นมาบังทับไว้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็คงอยากบอกตัวเองว่าไม่เนียนหรอกเลิกบังเถอะ

เธอชอบลากไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด แต่เราไม่เคยตั้งใจอ่านเลย เอาแต่แอบถ่ายหน้าเธอจนโดนตีไปไม่รู้เท่าไหร่ แอบจับมือเธอเบาๆแต่ก็โดนบิดกลับมา ตาก็เล็กนิดเดียวยังจะทำตาโตใส่อีก

ตอนม.ปลายที่เราอยู่คนละห้องกัน เธอบอกระหว่างรอเธอเลิกเรียนก็ให้หาหนังสือมานั่งอ่านจะได้ไม่เสียเวลา แต่เราไม่เคยอ่านเลย แอบเอาเลโก้มานั่งต่อรอตลอดจนโดนเธอริบตังไม่ให้ซื้ออีก

ค่ายวิทย์คณิตที่เชียงใหม่ ครั้งแรกเลยรึเปล่าที่เราได้นอนข้างกัน แอบไม่โรแมนติกตรงที่หนาวเกินกว่าจะทำอะไรหวานๆได้ แต่มือเธออุ่นมากเลยนะ อยากกุมมันอีกครั้งนึงจัง เป็นวันเกิดที่อบอุ่นที่สุดเลย

พอได้เปิดสมุดที่เคยวาดภาพเก็บไว้ ทำไมเราพึ่งจะรู้นะว่าความทรงจำเกี่ยวกับเธอมันเยอะเหลือเกิน 
บางหน้ามันจางไปแล้วแต่เราไม่กล้าลงดินสอทับไปอีก จะปล่อยให้จางก็กลัว แต่จะทับไปก็กลัวไม่เหมือนเดิม

ท้องฟ้าใจดีรึเปล่านะ ที่ให้เรากลับไปเป็นเพื่อนกันแต่ก็ยังให้ความรู้สึกดีๆเกิดขึ้นอยู่
ให้ข้ออ้างกับตัวเองและเธอว่าสอบ ต้องอ่านหนังสือ คงไม่ได้ตอบแชท ทั้งๆที่ความจริงแล้วก็เปิดรูปเก่าๆของเราดูไม่หยุด 
ถึงภาพวาดจะจาง
แต่กลับชัดเจนในความทรงจำ 
อยากวาดเธอเก็บไว้แต่แค่จับดินสอก็ไปต่อไม่ได้แล้ว

เหมือนไม่ยอมออกไปจากห้องของเราทั้งๆที่ประตูก็เปิดออกไว้แล้ว
อยากเห็นแก่ตัวดึงเธอมากอดแน่นๆแล้วบอกให้ไม่ต้องสนใจอะไร แต่ถ้าทำไปเธอต้องเสียใจแน่ๆที่เคยบอกว่าเราโตขึ้นแล้ว

คงไม่มีอะไรจะบอกนอกจากเราขอให้เธอยังคงเป็นรอยยิ้มและกำลังใจให้เราแบบนี้ไปนานๆ 

จนกว่าจะถึงวันที่เราทั้งสองโตมากกว่านี้และเข้าใจความรักมากขึ้น
จนกว่าจะถึงวันนั้นที่ไม่รู้ว่านั่นคือเมื่อไหร่

ไปกินของอร่อยๆกันนะ

ลูกชิ้นกุ้งที่เธอชอบ เราให้สองลูกเลย


ขอบคุณที่รักเสมอ.







สุขสันต์เดือนแห่งความรัก
daisy (n.) : ฉันรักคุณจากใจจริง 

SHARE

Comments