My Cactus🌵
ต้นกระบองเพชรที่เรารักเริ่มเติบโต ไม่รู้คิดไปเองมั้ยว่ามันสอนอะไรเราได้หลายอย่างมากๆ เรารักต้นกระบองเพชร รู้อยู่แก่ใจว่ารักมาก แต่ในบางเวลาเราไม่มีเวลาแม้แต่จะเหลียวแลตอนที่ยุ่งมากจริงๆ คือไม่ใช่ไม่รักแล้ว ไม่ใช่ไม่อยากดูแล แต่เราก็แค่ไม่มีเวลา 


ทำให้นึกถึงคนคนนึงที่เอาแต่พร่ำบอกว่ารักเราแต่ไม่มีเวลาให้เลยอยู่เหมือนกัน


เราไม่รู้หรอกว่าไอการไม่มีเวลาของเขามันคือไม่มีเวลาจริงๆ หรือแค่ไม่อยากมีเวลาให้เรากันแน่ ไม่เก่งพอจะไปรู้ได้หรอก

คนไม่มีเวลาสมควรมีความรักไหม?


ประโยคนี้แล่นเข้าหัวมาอยู่บ่อยๆ พอลองมาเป็นคนไม่มีเวลาดูบ้างจึงรู้ ว่าแล้วคนไม่มีเวลาผิดตรงไหน ไม่มีเวลาไม่ใช่ว่าไม่มีหัวใจ ไม่มีความรู้สึกสักหน่อย 



หวังว่าต้นกระบองเพชรจะเข้าใจเรา หวังว่าน้ำที่เหือดแห้งจะกลับมาชุ่มฉ่ำได้อีกครั้งโดยที่ต้นไม้ยังอยู่ ก็ได้แต่หวังให้การไม่มีเวลาของเราสิ้นสุดลงก่อนต้นกระบองเพชรจะสิ้นใจ รอเราหน่อยนะ


แอบกลัวใจตัวเองอยู่เหมือนกัน กลัววันนึงไม่อยากรดน้ำอีกต่อไปแล้ว ก็คงใจร้ายกับต้นกระบองเพชรมากๆ แต่ถ้ามีความรับผิดชอบสักหน่อยก็คงจะยังรดน้ำกันต่อไป ถึงจะไม่ได้รู้สึกอยากรดแล้วก็เถอะ : (








SHARE
Writer
Antil
AAN
Me and You feel blue

Comments