kiss that no romantic
จูบของเรามันเริ่มขึ้นตอนไหน
ความทรงจำมันเลือนลางพอๆกับที่จำรสชาติของจูบไม่ได้
แต่มันหอมหวาน หวานเพราะฉันอยากที่จะลิ้มลองมันเรื่อยๆเหมือนไอติม
ดูด เลีย ลิ้นเกี่ยวตวัดช่วงชิงลมหายใจของกันและกัน
แต่ที่รู้ๆคือมันไม่ใช่รสขมของบุหรี่เหมือนเรื่องสั้นที่ฉันชอบอ่าน
และไม่ใช่รสฝาดของความเมาจากแอลกอฮอล์ เพราะเราทั้งคู่ไม่ดื่ม 

เราจูบกันอีกแล้ว
ครั้งนี้ฉันจำรสนี้ได้ขึ้นใจ
รสปลาร้า
เพราะส้มตำปูปลาร้ากุ้งสด
เมนูโปรดของเราสองคน
ผละออกจากกัน สายตาเราสองคนหลุบต่ำก่อนจะสบตากันนิ่ง หอบหายใจถี่กระชั้น
ฉันยิ้มกว้างอย่างเขินๆ
" ปลาร้าเลยไหมละ "
คุณหัวเราะร่า
แต่ความเป็นผู้หญิงของฉันก็ปะทุขึ้นมาในเวลาอย่างนี้ 
" ขอแปรงฟันได้ไหม "
" ก็กินมาด้วยกัน " คุณจู่โจมเข้ามาอีกครั้งลิ้มรสรสชาติของโปรดออกไป อีกครั้งและอีกครั้ง 
ฉกชิงแม้แต่ความเค็มของเหงื่อที่ไหลผ่านคอลงไปยันสองเต้า เอว ไหลลงไปยังส่วนที่อ่อนไหวง่ายกว่าหัวใจของฉัน

หลังจากนั้น
จูบของเราก็มีรสชาติ
ก๋วยเตี๋ยว คุณไปกินก่อนมาเจอฉัน
ไก่ทอด ฉันไปกินก่อนมาเจอคุณ
รสไหม้ๆของเนื้อย่าง หมูทะหน้าซอยเจ้าเด็ด เรากินมาด้วยกัน

ฉันหลงรักความไม่โรแมนติกนี้ซะแล้ว

หลงรักจูบของคุณอย่างบ้าคลั่ง
ไม่ใช่เพราะความแปลกของรสน้ำลาย
แต่ฉันชอบเวลาที่เราบรรเลงรักโดยไม่สนว่าก่อนหน้านี้เรากินอะไรกันมา ฉันเป็นใครและคุณเป็นใคร หลงลืมสิ้นทุกอย่าง
มีเพียงแค่เราสองคนปะทะกับแรงราคะที่อยู่หลังรสชาติจูบบ้าๆทั้งหลายนั้น


ทุกครั้งที่กินของพวกนั้น 
รสชาติทำให้ฉันนึกถึงคุณและริมฝีปากที่ชวนฉันกินทุกอย่างแม้แต่บอกให้ฉันกลืนกินตัวตนของเขาด้วย


SHARE
Writer
HARMONYHappy
เป็นในสิ่งที่อยากเป็นไม่ได้
ชอบมองหาพระจันทร์ในตอนกลางวัน พอๆกับที่จ้องมองแสงสุดท้ายในแต่ละวัน:) และหวาดกลัวการเปิดเผยตัวตนมากกว่าการเป็นตัวเอง. ไม่ดีเลย.

Comments