The end of January
ฉันได้เริ่มเดินทางในปีสองพันยี่สิบมาสามสิบเอ็ดก้าวแล้ว
ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้หลายสีของความรู้สึกที่เกิดขึ้น

วันที่หนึ่งมีความสุขกับวันเริ่มต้นปี
ตั้งใจจะทำหลายๆอย่างเพื่อตัวเองในปีนี้
ยิ้มให้ท้องฟ้าอย่างจริงใจ
แล้วบอกคุณพระจันทร์ไปว่า
เอาล่ะ, วันดีๆแห่งการเติบโตรออยู่เยอะเลยนะปีนี้


ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์
งานของการเรียนมหาลัยที่แสนหนักเริ่มถาโถมเข้ามา
ความเครียดเริ่มกัดกร่อนหัวใจจนเจ็บปวด
น้ำตาที่ไหลอาบแก้มเพราะหลงอยู่ในเส้นทางที่แสนมืดมน
แต่สุดท้ายก็มีเหล่าเพื่อนที่แสนดีคอยส่องแสงสว่างมาให้
จนทำให้เดินออกมาจากป่าแห่งความทุกข์ใจได้


ผ่านไปจนถึงอาทิตย์ที่สาม
ได้แวะพักหัวใจระหว่างทางที่คาเฟ่แสนน่ารักกับเจ้าเพื่อนที่แสนดี
ดื่มชา กับสตอเบอร์รี่ช็อทเค้กด้วยกัน
หัวเราะเสียงดัง แล้วร้องเพลงย้อนวันไปด้วยกัน
สายลมแห่งความสุขพัดปลอบประโลมหัวใจของฉันจนเกือบจะหายดี


จนมาถึงอาทิตย์ที่สี่
สัปดาห์แห่งการสอบเดินทางมาถึง
คลื่นแห่งความกดดันสาดซัดเข้ามาอย่างไม่ปราณี
ความเครียดทุกๆอย่างก่อตัวขึ้นเหมือนภูเขาสูง
หัวใจที่เกือบจะหายดีก็กลับมาสาหัสอีกครั้ง
ลมแห่งความสุขได้พัดผ่านไปแล้ว


จนมาถึงวันนี้ วันที่สามสิบเอ็ด
วันที่เดือนแห่งความเจ็บปวดนี้จะหายไป
แม้จะเป็นวันสุดท้ายแล้วแต่ก็ไม่ได้ปราณีเลย
มีเรื่องต่างๆมากมายเข้ามาในวันนี้เช่นกัน


เพราะเป็นการมีชีวิตครั้งแรกสินะ
ฉันจึงไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการเติบโตน่ะไม่ง่ายดายเลย
แม้จะเจ็บปวดไม่น้อยในเดือนนี้
แต่ฉันหวังว่าน้ำตาทุกหยาดหยดของฉันจะได้จ่ายราคาของความใจร้ายทั้งหลายไปจนหมดสิ้น


เพื่อให้เดือนหน้าที่จะถึงนี้แบ่งปันรอยยิ้มให้หัวใจฉันบ้าง
เพื่อให้ความเจ็บปวดเบาบางลงเสียหน่อย
แต่ถึงจะเป็นอย่างไรฉันคนนี้น่ะก็จะตั้งใจเติบโตเป็นอย่างดีนะ
เพื่อให้ฉันที่เป็นตัวฉันอีกคนภูมิใจและยิ้มได้อย่างมีความสุข

กุมภาพันธ์ หวังว่าการมาเยือนของเธอจะนำพาสายรุ้งและความสุขมาให้ทุกคนนะ:)
ขอให้มีวันดีๆกันนะคะ
แม้จะสะบักสะบอมไปบ้างในเดือนนี้
แต่วันดีๆแห่งการเริ่มต้นใหม่ต้องรออยู่แน่ๆค่ะ
มีวันที่ดีกันนะคะ


SHARE
Writer
JINNNY
ผู้รับและผู้ให้ความรัก
I write to know more myself📝🚪🕯 ขอให้ดวงดาวที่หลงทางทั้งหลายส่องแสงนำทางให้ตนเองจนพบจุดหมาย💫✨💌

Comments