ฤดูกาล
เธอเชื่อไหม ความรักก็มีฤดูกาล
มีวงรอบที่เติบโต ผลิดอก ร่วงโรย
ไม่ต่างจากดอกไม้ ต้นไม้ หรือ ใบหญ้า
มนุษย์ก็อยู่ในวงกลมของฤดูกาลนี้เช่นกัน

ความบังเอิญก็อาจจะเป็นส่วนประกอบหนึ่งของวงรอบที่ว่า
มีหลายคนบอกเธอว่าความบังเอิญนั้นไม่มีจริง ทุกอย่างเรียกว่าจังหวะและเวลา
แต่พอพูดเรื่องนี้จะบอกว่าบังเอิญก็ได้ ในเมื่อความหมายของคำว่าฤดูกาลดันประกอบมาจากคำสองคำคือ
จังหวะ และ เวลา 
...
วันนั้นเป็นวันธรรมดาเช่นกับวันอื่นๆที่ล่วงไป
วันพิเศษของพวกเขามักเริ่มจากการเป็นวันธรรมดามาก่อนนี่แหละ 
"... สรุปจะนัดกันกี่โมง" เธอถาม
"7.30 ละกัน ออกจากสมาคมคนตื่นเช้ามานานแล้ว "เขาตอบ 
เขาเนี่ยนะอยู่ในสมาคมคนตื่นเช้า เธอปฏิเสธเสียงแข็งในใจ ไม่เคยนับเขาเข้าไปสักที 
"ได้จริงหรอ 8 โมงค่อยออกมาแล้วกัน วันหยุด" เธอตอบไป 
เช้าวันอาทิตย์ แสนธรรมดาที่เริ่มต้นจากการกินโจ๊ก ซื้อต้นไม้ กินกาแฟ นอนหลับ แดดร่มลมตก
แสงสีเหลืองพาดผ่านลูบไล้ใบไม้ที่โบกใบล้อเล่นกับสายลม เธอและเขานั่งที่พื้น 
กระถางแล้วกระถางเล่าที่พวกเขาช่วยกันเปลี่ยนให้ต้นไม้ กอบดินออกจากถุงเพื่อเติมในกระถาง
เด็ดใบที่เหี่ยวแห้งออกจากต้นไม้ที่พวกเขารัก 
คนที่ปลูกต้นไม้ย่อมรู้ดี เวลานำต้นไม้ใหม่มาปลูก เราต้องดูแลเป็นพิเศษ ต้องคอยสังเกตเรียนรู้อย่างละเอียด ต้นไม้ต้นใหม่ในช่วงแรกนั้นราวกับเป็นคนแปลกหน้าที่ต้องคอยปรับตัวต่อกัน จนกระทั่งถึงเวลาท่ีรู้ว่าจะต้องอยู่อย่างไร  เวลาผ่านไปต้นไม้เหล่านั้นก็จะเผยคำตอบเองว่าอยู่ได้ หรือ ไม่ได้
บางต้นอยู่ได้ บางต้นอยู่ไม่ได้ ไม่ว่าได้หรือไม่ต้นไม้ย่อมแสดงอาการให้เรารู้ 
ต้นไหนที่อยู่ได้ ก็จะออกใบ ออกดอก สดใส 
ต้นไหนอยู่ไม่ได้ ก็จะใบเหลือง ลำต้นแห้ง เหี่ยวเฉา 
เราก็จะถึงคราวย้ายหาที่ที่เหมาะสม ปรับปริมาณการรดน้ำ ค่อยค่อยสังเกตดูผลจากการปรับ กระทั่งหาจุดที่ต้นไม้จะอยู่ได้ จุดที่เติบโตอย่างสดใส 
จุดเดียวที่เราจะรู้ว่า ตรงไหนคือที่ที่เหมาะสม 

ไม่ต่างอะไรกับความรักของเราเลย เรามีจุดที่ทั้งแปลกหน้าและเรียนรู้
เราทดลองจัดวางระยะ จัดการเวลา จัดแจงตำแหน่งแห่งที่ของความรัก 
ตรงจุดที่เรามีความสุขและเติบโตนั่นแหละ ก็คือจุดเดียวกัน 
เพียงแต่บางทีจุดเดิมนั้นในบางเวลาก็อาจจะไม่เหมาะสม ด้วยปัจจัยหลายอย่างที่รายล้อม
หลายครั้งเราจะต้องพยายามขยับระยะ ปรับเปลี่ยนและหาจุดที่เหมาะสมใหม่ 
นั่นเป็นการจัดการที่คนดูแลพอจะทำได้ 

แต่มีสิ่งสำคัญอีกอย่างคือ ต้นไม้ต่างก็มีฤดูกาลของตัวเอง วงรอบเวลาของการเติบโต 
บางต้นก่อนที่จะโตจะต้องผลัดใบเก่าออกไปให้หมดเพื่อที่จะเกิดใบใหม่ 
บางต้นเมื่อให้ดอกแล้วจะต้องปล่อยให้ดอกร่วงไป 
เธอพบว่าต้นไม้เมื่อจะโตจะต้องเกือบตายเสียก่อน อย่างน้อยจะต้องมีอาการแย่ๆให้เห็น
คนดูแลจะเป็นห่วงเล็กๆน้อยๆ คอยรดน้ำ เฝ้าสังเกต ไม่นานก็จะกลับมาเริ่มออกใบและดอกต่อไป 
เขาและเธอก็ผ่านฤดูกาลเช่นนี้มาก่อน เกือบจะตาย เรียกได้ว่านอนห้องไอซียูกันเลยดีกว่า ดีที่ว่าถังออกซิเจนยังไม่หมดเสียก่อน ไม่เช่นนั้นคงได้มีใครสักคนนอนขาดอากาศหายใจไปดื้อๆ 

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร วันที่พิเศษก็กลับมาอีกครั้ง แบบไม่ทันตั้งตัว
ชั่วขณะที่เธอและเขาช่วยกันนำดินใส่กระถาง เธอเห็นมือของเขาเปื้อนดิน เหมือนวันแรกที่เธอและเขาปลูกต้นไม้ด้วยกัน ราวกับภาพซ้อน ยังเป็นมือของเขาคู่เดิมที่อยู่ตรงนี้ 
ทั้งเธอและเขายังช่วยกันปลูกต้นไม้ด้วยกันเหมือนเดิม เพียงแต่ เป็นต้นไม้ต้นใหม่ ต้นแล้วต้นเล่า

โลกหมุนแบบนี้เองหรือ เธอสงสัย 
เราหมุนภายใต้วงกลมของจักรวาล
สรรพสิ่งล้วนอยู่ภายใต้ฤดูกาลเดียวกัน
ฤดูกาลที่หมายรวมถึงวงกลมของการเปลี่ยนแปลง
ต้นไม้ที่เราปลูกไม่ใช่ต้นเดิม ต้นเหล่านั้นเติบโตขึ้น 
ผลิใบ ออกดอก เหี่ยวแห้ง และวนกันไปเช่นนี้ 
ตัวเธอก็เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา รวมทั้งตัวเขา 
หากความเปลี่ยนแปลงคือเรื่องธรรมดาจะไม่ให้วันนี้เป็นวันพิเศษได้อย่างไร
ในเมื่อทั้งเธอและเขายังรักกันเหมือนเดิม 

"วันนี้ตอนปลูกต้นไม้ ยังรู้สึกดีมั้ย" เธอถามคนข้างๆที่ขับรถอยู่
"อื้อ รู้สึกดีสิ รู้สึกดีเหมือนเดิมเลย" เขาตอบ 

และเป็นกันแบบนี้.. จะไม่ให้เขาเป็นคนพิเศษได้อย่างไร









SHARE
Written in this book
บทสนทนาบนชั้น12
เรื่องราวของความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงคู่หนึ่งบนระเบียงชั้น 12
Writer
NikNisa
Learner
There is no wrong or right, Just Write

Comments