ฉันเลือกที่จะไม่นอน
คุณเคยมั้ยที่ต้องวนอยู่กับความรู้สึกเก่าๆ
คุณเคยมั้ยที่จะต้องทนนอนไปพร้อมกับฝันร้าย
คุณเคยมั้ยนอนหลับแล้วเหมือนตกหลุม
หลุมที่ลึกมากๆ

ปัญ ปัญ....เปิดประตูให้เราหน่อย
เสียงของผู้หญิงคนนึงพูดกับผม
ในขณะที่ผมกำลังนอน
เสียงของเธอเป็นเสียงที่คุ้นเคย
เป็นเสียงที่ผมเคยได้ยิน
เป็นเสียงของผู้หญิงที่ผมรู้จัก
เป็นเสียงที่ดัง ก้องกังวาล กว่าที่เคย
ผมรีบเดินไปเปิดประตู
แต่ก็เหมือนตกหลุม 
หลุมที่ลึกมากจนยากจะบรรยาย ก่อนจะสะดุ้ง
อ่าวฝันหรอ 
ผมได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นอีก
ผมก็ลุกไปเปิดประตูอีก
แต่ผมเดินไปได้แค่2ก้าว
ผมก็ตกหลุม ละกลับไปนอนบนเตียงอีกครั้ง
ผมวนอยู่กับความฝันแบบนี้
จนแยกไม่ออกว่านี่กำลังฝัน
หรือมันอยู่ในโลกความจริง


ความจริงคือ ผมเป็นแบบนี้มา1เดือนเต็ม
ผมนอนไม่ได้เพราะทุกครั้งที่นอน มันก็จะฝัน
มันเป็นฝันที่ซ้อนฝัน ซ้อนฝัน ซ้อนฝัน
จนแยกไม่ออกว่าอะไรคือเรื่องจริง
ผมไม่สามารถขยับได้
ไม่สามารถรับรู้กลิ่น เสียง หรือสัมผัส
ผมรู้แค่ว่าเสียงของเธอคนนั้นเรียกผม
ปัญ ปัญ....เปิดประตูให้เราหน่อย
มันยากที่จะหลับลง
มันยากที่จะยอมรับว่าฝัน
และที่สำคัญ
มันทรมารเกินกว่าจะยอมรับว่าเสียงของเธอ
เป็นแค่ฝัน...


"ทำไมพี่ปัญถึงดื่มหนักขนาดนี้"
"ทำไมเธอถึงยังไม่นอน"
"ทำไมน้องถึงยังไม่หลับ มันจะเช้าแล้ว"

ผมไม่รู้จะตอบว่ายังไง
แต่ลึกๆในใจ ผมกลัวฝันร้าย
ก็แค่อยากหาวิธีที่หลับแบบไม่ฝัน


ฝันว่าฝันในฝันในฝันและในฝัน

ผมกลัวว่าจะหลับไปเจอกับฝันร้าย
กลัวว่าตื่นขึ้นมาไม่มีใคร
มีแค่ตัวเองกับเรื่องที่ฝัน

ชีวิตเปลี่ยนไป
ผมนอน3โมงเย็น ตื่นเที่ยงคืน
และก็หลับอีกที ตอนตี3ถึง9โมง

มันยากกับการรับกับความฝัน
นี่คือโลกของตวามจริงแล้วสินะ

ผมตื่นออกมาจากฝันร้าย
เดินรอบอพาร์ทเม้นท์ ที่ผมพัก
เดินไปเรื่อยจนแน่ใจว่าไม่ใช่ฝัน

มันเป็นอะไรที่อธิบายยาก
มันซับซ้อนจนกว่าจะบอกให้ใครรู้
ผมไม่แน่ใจว่านี่คือฝันหรือความจริง

ผมจมกับฝันนั้น
จมกับความคิด
จมกับสิ่งที่สมองสร้างขึ้นมา

ความทรมารนี้ถูกเรียกอย่างเข้าใจง่ายๆว่า
"ผีอำ"

ผมไม่เชื่อหรอกเรื่องผี
ผีอำผมไม่ได้
ผมไม่เชื่อ

มันก็เป็นแค่สมองไม่ได้หยุดทำงานตอนผมหลับ
แต่จะทำยังไงได้ 
เรื่องของผู้หญิงตนนั้นติดอยู่ในหัวผม
มันไม่เคยจะจางไปถึงแม้จะรู้ว่าฝัน

มีคำถามมากมายที่เข้ามาหาผม
ผมเริ่มผอม กินไม่ได้ นอนไม่หลับ
คนสนิทถามว่าผมเป็นอะไร

ไม่รู้สิ

ผมตอบได้แค่นั้น
มันยากที่จะอธิบาย
มันยากที่จะยอมรับ
และมันยากที่จะบอกว่าตัวเองฝัน

คุณไม่เจอไม่เข้าใจหรอกว่าฝันมันน่ากลัวขนาดไหน

ผู้หญิงคนนั้นบอกกับผมว่า
ก็ถ้ามันเกิดขึ้นก็แค่ยอมรับมันอ่ะ หนีไปไหนยาก   อยู่กับมันนี่แหละ
ใช่ครับผมต้องอยู่กับมันไปอีกนานเท่าไหร่ ไม่รู้
รู้แต่ว่า
ผมต้องอยู่กับมันให้ได้
ความปราถนาของผม
คือไม่อยากให้มันเกิดขึ้นกับใครทั้งนั้น
ไม่อยากให้ใครทรมาร
เป็นไปได้เราก็ไม่อยากให้ใครเป็นแบบเรา
ฝันก็คือฝันมันเป็นแค่ความฝัน
แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้น
ผมรู้สึกว่ามันคือเรื่องจริง....

ในตอนนี้ผมแค่อยากบอกทุกคนไว้
ว่านี่คือหลักฐานว่าผมตื่น
และฝันของผมคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

31/1/2020 2:23 รชต
ผมฝัน
นี้คือจดหมายยืนยันว่าผมฝันจริงๆ

SHARE
Written in this book
ฝัน
Writer
Punplug
speeker
for my brain

Comments