30-01-20


เช้าวันนี้ฉันลืมตาตื่นด้วยความมึนงง โดยการโทรปลุกของเพื่อนคนหนึ่ง เป็นวันที่ตื่นสายอีกวันในรอบอาทิตย์ ฉันยอมรับว่าเมื่อคืนนอนเช้าไปหน่อย เลยทำให้ตื่นไม่ไหว
นึกขึ้นได้เมื่อคืนต้มโจ๊กไว้  ฉันจึงลุกขึ้นอุ่นเเละอาบน้ำโดยเร็ว หลังจากนั้นก็นำโจ๊กใส่กล่องเพราะไม่เหลือเวลาให้ทานจนเสร็จ 

ในเวลาอันเร่งรีบนี้ฉันลงมาใต้หอที่มีเพื่อนรออยู่เพื่อไปมหาลัยพร้อมกัน เราเเวะซื้อของกันก่อนที่จะเข้าเรียนตามเวลา  เเต่ในตอนนั้นฉันก็รู้ตัวว่าฉันลืมพาของสำคัญมา  กระเป๋าตังฉัน เเต่ชั่งมันเถอะ วันนี้ฉันคงไม่ต้องใช้มัน

ฉันนั่งเรียนมาได้ชั่วโมงกว่าเเล้ว เเต่เนื้อหาไม่เข้าหูเลยเเม้เเต่คำเดียว มันเป็นอารมณ์ที่น่าเบื่อเเละอาจารย์ก็สอนได้น่าเบื่อพอกับอารมณ์เลย เเต่เท่าที่สังเกตุ ไม่ใช่เเค่ฉันเพียงคนเดียวหรอกที่เบื่อ คงเป็นกันหลายคนเลยเเหละ นั่งก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์กันใหญ่เเละฉันก็หนึ่งในนั้น เเต่ไม่มีใครส่งเสียงดังรบกวนให้อาจารย์ต้องโมโห

เเต่ทั้งที่นักศึกษาหลายต่อหลายคนไม่ตั้งใจ เเต่อาจารย์ก็ยังคงสอนต่อไป อาจารย์เธอทำหน้าที่่อย่างดีเเละไม่บกพร่องเลย เเต่ฉันก็ไม่สามารถรับมันเข้าสมองได้เลย เเต่อย่างน้อย ฉันก็ไม่ส่งเสียงรบกวนใครเเละไม่รบกวนการสอนของอาจารย์ล่ะนะ บางครั้งก็เห็นใจอาจารย์อยู่นะ :)

เเละเเล้วฉันก็ทนความง่วงไม่ไหว  ฉันหลับไม่รู้เรื่องเลยอีก 1 ชั่งโมงอาจารย์ปล่อยเบรค เเละเข้ามาถามอะไรสักอย่างภายในโต๊ะที่ฉันเเละเพื่อนนั่งอยู่ ซึ่งฉันทำได้เพียงยิ้มเเห้งๆเท่านั้น 

หลังจบคาบเรียน กลุ่มของฉันก็เดินลงมาทานข้าวที่โรงอาหาร เเละนั่งเล่นกันสักพัก ก็ขึ้นห้องเรียนต่อในตอนบ่าย เมื่อฉันเข้ามาในห้องก็ดูเหมือนว่าที่นั่งของฉันได้ถูกกำหนดไว้เเล้วโดยเพื่อนชายในห้อง ที่ไม่รู้้ว่าอารมณ์ไหนของมันถึงได้จัดเก้าอี้ไว้ให้เรียบร้อย ฉันถอนหายใจเล็กน้อยเเละนั่งลงอย่างจำใจ

หลังจากที่อาจารย์เดินเข้ามา ฉันก็ได้รับข่าวดี  "นักศึกษาวันนี้อาจารย์จะปล่อยเร็วนะค่ะ สักบ่ายสองครึ่งนะ" เมื่ออาจารย์พูดจบก็มีเสียงพูดคุยดังขึ้น จนอาจารย์ต้องแรามเผื่อเข้าสู่บทเรียน  เเต่เเล้วก็มีข่าวร้าย เมื่อเวลาเลยมีถึงบ่ายสามเเล้วเเต่อาจารย์ก็ยังไม่ปล่อยสักที อาจารย์พูดอีกพักใหญ่ถึงจะปล่อยนักศึกษาที่เหนื่อยล้าออกจากห้อง 

ฉันเดินกลับหอพักในทันทีพร้อมหิ้วท้องกลับมากินโจ๊กหมูที่ทำไว้เมื่อคืนด้วย เเละออกจากหอไปตามนัดจากพี่ในมหาลัย หลังจากเสร็จธุระเเล้วก็เดินตลาดต่ออีกนิดหน่อยเเละกลับเข้าหอพักเพื่อพักผ่อน เเละเเล้วก็หมดหนึ่งวัน...อย่่างค่อนข้าง มีความสุข






SHARE
Writer
Smilestory
Someone
รอยยิ้มของความรู้สึก

Comments