เหนื่อย
เวลา 23:53 น.
 
  ฉันกำลังเขียนข้อความนี้ น้ำตาไหลลงอาบแก้มสองข้าง แล้วหยดลงบนขาที่ไร้เนื้อผ้าปกปิด น้ำตามันเย็นจนรู้สึกได้ แต่ฉันไม่ได้สนใจมันหรอก ฉันเครียดเกินกว่าที่จะมาสนใจอะไรเล็กน้อยแบบนี้มั้ง



  เคยมีคนบอกว่า 'เวลาเรียนแล้วก็ต้องมาเครียดจนร้องไห้ เป็นการศึกษาที่ไม่ดีเลย' วันนี้เราก็มาเป็นคนหนึ่งที่เข้าใจคำพูดนั้นอย่างถ่องแท้  


เกือบหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ  ที่เรามีน้ำตาเปียกชื้นอยู่บนใบหน้า 

เกือบหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ  ที่เรานอนร้องไห้ดิ้นไปมาอยู่บนเตียง 

เกือบหนึ่งชั่วโมงเต็มๆที่เราคิดว่าจะเอายังไงต่อดี 


แต่ก็เป็นอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงที่หัวเราตื้อไปหมด ไม่มีอะไรเลย คิดไม่ออกด้วยซ้ำ ว่าทำไมต้องมานั่งร้องไห้แบบนี้


แกเหนื่อยมันกันมั้ย เหนื่อยเหมือนกันรึเปล่า แกต้องสู้ๆนะ เพื่อตัวแกเองนั่นแหละ เราเคยอ่านเจอว่า
 'คนเราเกิดไม่ได้เกิดมาทำได้ทุกอย่างตามที่ฝัน เราแค่เกิดมาฝันแล้วทำสิ่งที่ทำได้' 

แต่เราจะพยายาม พยายามมากขึ้น เพื่อให้ความฝันของเราไม่สูญเปล่า  แม้จะไม่ถึงดวงจันทร์ อย่างน้อยก็ได้อยู่ท่ามกลางดวงดาวไงเด็กน้อย 


ร้องไห้เท่าที่อยากจะร้องเลยนะ ไม่ต้องอาย ไม่ต้องสนใจใคร ร้องไห้เป็นทางออกที่ดีที่สุดในเวลานี้แล้ว แต่ร้องเสร็จแล้วฮึบต่อนะ สู้ๆล่ะ ทั้งแกแล้วก็เราด้วย




วันนึงมันจะต้องเป็นของแกเว้ย



ช่วงบ่ายที่ท้องฟ้าสดใส เราขอยืมกำลังใจจากแกหน่อยนะ แล้วเราก็จะส่งกลับไปให้แกเหมือนกัน


โชคดีกับทางที่ฝันแล้วเส้นทางที่เลือก ไม่ว่ามันจะเป็นยังไง แกรับมือได้อยู่แล้ว 
;—🌻




SHARE
Writer
chorsep
Pluviophile,Petrichor
กลิ่นไอที่เกิดขึ้นเมื่อฝนตกลงมาบนดินแห้งในเดือนกันยายน

Comments