ปัจจุบันของฉันเป็นวงกลม
ตอนนี้ใช้ชีวิตแบบมีเส้นสองเส้นทับกัน เส้นหนึ่งคือกลางวันแล้วใช้ชีวิตไปจนเกือบนอน พอได้หลับตาเท่านั้นอีกเส้นก็ทำงานทันที แย่หน่อยถ้าวันไหนเส้นกลางคืนชัดกว่าเส้นกลางวัน 

ความซวยก็คือสมอง ไม่สามารถควบคุมได้เลย นอกจากใจ 
ประโยคที่ว่า "ไม่มีใครลืมใครได้" มันจริงอยู่แล้ว แต่มักมีต่อท้ายว่า "เมื่อเวลาผ่านไปทุกอย่างจะดีขึ้น ค่อยๆเลื่อนไป" 
ตอนนี้ผ่านราว4เดือนแล้วที่เลิกกัน ฉันกลับยิ่งจำทุกอย่างชัดเจนขึ้น เอาแต่คิดว่าถ้าเรากลับมาเจอกันใหม่ฉันจะบอกรักคุณต่อหน้า ไม่ใช่เพียงข้อความที่ส่งไป ฉันจะเป็นผู้ใหญ่ที่เติบโตขึ้นกว่าตอนนั้น คำว่าวงกลมไม่ใช่ว่าฉันอยู่ที่เดิมนะ แต่เขานั้นแหละอยู่ในใจเหมือนเดิม 

แม้ว่าฉันจะมูฟออนไปกับใครสักคน เวลาทำอะไรที่คุณเคยทำให้ เคยไปด้วยกัน สมองมันประมวลผลทันที ฉันก็ยังคิดเหมือนเดิมว่า ไม่มีใครเทียบเท่าคุณ แล้วคุณเองก็ไม่มีวันหาฉันคนที่สองเจอกัน เพราะเราต่างก็มีคนเดียวในโลกไงละ 
        ฉันกลายเป็นคนภักดีทั้งๆที่เพลงบอกว่า
                  "อย่าเป็นเลยคนจงรักภัก"

SHARE
Writer
mseumaenth
Writer
twitter @mseuams

Comments