คำสัญญาที่รักษาไว้ไม่ได้
วันนี้เป็นวันที่ผู้หญิงคนหนึ่งกับการได้เป็นแม่คนรับรู้ถึงการมีความสุขที่สุดในโลก เฝ้ารอคอยจะได้พบหน้าลูกสาวตัวน้อยแสนน่ารัก

ตอนนี้เด็กหญิงตัวน้อยแสนเปราะบางยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกอยู่ในอ้อมกอดทะนุถนอมของเธอแล้ว พ่อของเขาก็อยู่ตรงนี้ช่วยกันทะนุถนอม

เด็กหญิงตัวน้อยจะยังไม่ลืมตาดูโลก แต่จะรับรู้ได้ถึงคลื่นแห่งความอบอุ่นที่โอบอุ้มของแม่มอบให้

ให้เด็กหญิงตัวน้อยได้รู้สึกถึงโลกใบนี้ที่เธอกำลังจะลืมตาขึ้นมาดูโลกว่าโลกใบนี้เป็นอย่างไร เมื่อเธอต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ไปชั่วชีวิต

แต่แล้ววันหนึ่งความสุขของทั้งสามคนก็ต้องขาดหายไปหนึ่งคนกะทันหัน โดยที่ไม่มีใครได้เตรียมใจ

ผู้เป็นสามีเสียใจอย่างหนักกับการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต เด็กหญิงไม่เคยรับรู้ว่าแม่ของเธอได้จากไปตลอดกาลอย่างไม่มีวันหวนกลับอีกแล้ว

เธอมักจะถามไถ่ถึงแม่ของเธอ ด้วยความรู้สึกถวิลหา

ว่าแม่ไปไหนหรอคะ

แม่ไปนานจังเลยค่ะ

ทำไมแม่ถึงไม่กลับมาหาพวกเราสักทีละคะ

ความเป็นจริงเขาต้องทนอยู่กับความเจ็บปวด คำโกหกของเขาไม่ได้เอาไว้แค่หลอกลูกสาวไปวันๆ เขาต้องการหลอกตัวเองด้วย

แม่ไปแป๊บเดียว เดี๋ยวแม่ก็กลับแล้วละจ้ะ ลูกรัก

เขาจะต้องตอบคำถามแบบนี้ของเด็กสาวทุกๆ วัน และทุกๆ ครั้งที่เด็กหญิงตระหนักขึ้นมาได้

การจากไปของเธอไม่ต่างจากการจากไปที่เกิดกับคนใกล้ชิดของทุกคนทั่วทั้งโลก มันเกิดจากไวรัสที่กำลังแพร่ระบาดไปอย่างรวดเร็ว จากคนสู่คน จากสัตว์สู่คน ไม่มีใครฉงนทันได้ตั้งตัว มันคร่าชีวิตคนจำนวนมากไปเรื่อยๆ

ในทีแรกทุกคนก็ไม่ได้หวั่นเกรงหนักหนา เพราะคิดว่ามันคงเป็นไข้หวัดธรรมดา เป็นเรื่องที่ห่างไกลความตายและตัวเองเกินไปเท่านั้น

เมื่อมีผู้คนคนในหลายๆ ประเทศใกล้เคียงค่อยๆ ทยอยล้มตายกันมากขึ้นทุกวันๆ ทุกคนก็เริ่มตื่นตระหนกถึงมหันตภัยนี้ที่คุกคามชีวิตของคนบนโลกไม่มีวันสิ้นสุด

รัฐบาลทุกประเทศลุกขึ้นมาร่วมมือหาทางแก้ไขปัญหาระดับโลกกันอย่างจริงจัง แต่ในเมื่อวิกฤตการณ์นี้สายเกินจะเยี่ยวยาได้ทันอีกต่อไปแล้ว ในการจะรักษาโลกใบนี้ให้เป็นของมนุษย์ต่อไป

เขาที่พยายามจะปกป้องลูกสาวที่เหลือเพียงคนเดียวในชีวิตของเขา เขาจึงตัดสินใจลงทะเบียนกับทางรัฐบาลโลกเพื่อเข้าร่วมโครงการความหวังใหม่ของมนุษยชาติ

ทำไมเราต้องจากโลกไปด้วยละคะ

มันกำลังจะเป็นสถานที่ที่มนุษย์ไม่สามารถอาศัยอยู่ได้อีกแล้ว เราต้องออกเดินทางไปเพื่องานวิจัยถิ่นฐานใหม่

แล้วทำไมหนูต้องเข้าไปอยู่ในนั้นด้วยละคะ

ลูกจะปลอดภัย

แล้วพ่อละคะ

พ่อจะอยู่ดูแลลูกไม่ให้ห่าง

นานไหมคะ

หนึ่งร้อยปีข้างหน้าจ้ะ

หนูจะตื่นขึ้นมาเจอพ่อไหมคะ

เจอสิ เราจะต้องได้เจอหน้ากันอีกครั้งเป็นแน่ มันคือคำสัญญา พ่อจะพยายามรักษามันไว้

เธอโอบกอดพ่อของเธอไว้แนบแน่นเป็นครั้งสุดท้าย

เธอจะถูกส่งลงไปในตู้จำศีล ตั้งเวลากำหนดไว้แล้วว่าอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้า เธอจะตื่นขึ้นมาพบกับโลกใบใหม่

จุดเริ่มต้นอนาคตใหม่ของมนุษยชาติ ที่จะสามารถดำรงชีวิตได้อย่างยั่งยืนสืบต่อไป

ด้วยยุคเริ่มต้นของเทคโนโลยีการเดินทางข้ามอวกาศขั้นสูง คนเป็นวิศวกรด้านนี้อย่างเขาก็ไม่สามารถประมาทได้ อาจมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับระบบกลไกระหว่างการเดินทางอันยาวนาน ที่อาจพรากชีวิตลูกสาวของเขาไปตลอดกาล

ช่วงเวลาบนยานเดินทางข้ามเอกภพลำนี้ เขาจะบันทึกทุกเรื่องราวทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตลอดชีวิตของเขาบนยานเดินทางลำนี้ เมื่อถึงวันนั้นลูกสาวของเขาจะได้รู้ว่าเขาได้มาส่งเธอถึงโลกใบใหม่แล้ว

เขายังคงรู้สึกผิดและเสียใจที่ไม่สามารถรักษาคำมั่นสัญญาอีกร้อยปีข้างหน้าได้
SHARE
Writer
iamtasmanian
Storyteller
เรื่องสั้นจากความรู้สึก

Comments