Once upon a time.



ถึงรักที่ไม่อาจเป็นจริงได้
ถึงใครสักคนที่ใจเธอปราถนาจะครอบครอง

วัยเยาว์ยังคงไม่เข้มเเข็งพอที่จะเรียนรู้เรื่องราวของกันเเละกันได้อย่างลึกซึ่ง ยังคงไม่สันทัดในเรื่องที่เเสนง่ายดายเหลือเกินเมื่อได้มองย้อนกลับไป

ยังคงโง่งมอยู่กับความคิดของตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ว่าเหล่านี้ได้ทำร้ายใครอีกคนเพียงใด

ยังคงเป็นเด็กอยู่มากที่จะเข้าใจกันเเละกันได้

ทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะพยายามเพื่อให้มันราบรื่นอย่างดีที่สุด เเต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองในตอนนั้นกำลังพยายามอะไรอยู่ พยายามให้เราทะเลาะกันน้อยลงหรือพยายามจะให้เขาเข้าใจเธอมากขึ้นหรือเปล่า 

เห็นเเก่ตัว ความคิดถึงตัวเองในตอนนั้น 
มันคงจะดีกว่านี้อยู่มากถ้ามองย้อนกลับไปในตอนนั้นถึงความพยายามที่บอกว่ามันยากนักยากหนา ที่บอกว่ามันไม่ง่ายที่ต้องพยายามอธิบายให้ใครสักคนเข้าใจถึงบางการกระทำที่พรั่งพรูออกมา 

เปลี่ยนเป็นพยายามประคับประคอง 
เปลี่ยนเป็นพยายามเข้าอกเข้าใจ
เห็นอกเห็นใจเขา เฝ้ามองเเละรอคอยเหมือนที่เขาทำกับเธอบ้าง 

เขาที่เธอก็รู้ดีมาเสมอ
เขาที่เธอรู้ดีว่าได้พยายามเเละตั้งใจรักเธออย่างดีที่สุดเรื่อยมา

เเต่เธอกลับมัวเเต่มองเห็นอะไรก็ไม่รู้ในตัวเขา
เดาว่าคงจะมองเห็นเเต่ตัวเอง เเละคงจะพยายามอยู่ไม่น้อยที่จะรักตัวเองจนเผลอหลงลืมไป 
ว่าดอกไม้ทุกดอก หากไม่ใส่ใจรดน้ำให้มันอย่างสม่ำเสมอ มันจะเหี่ยวเฉา เเละมันจะตาย

มันเป็นเช่นนี้
ดั่งเช่นเดียวกันกับความรัก ความสัมพันธ์ 


กระดาษจากสมุดไดอารี่เล่มเก่าถูกพลิกไปหน้าเเล้วหน้าเล่า เหมือนขบวนรถไฟที่เเล่นไปเรื่อยๆเพื่อจะไปถึงสถานีที่คนบังคับขบวนรู้ดีว่าต้องหยุดมันที่ไหน เธอพลิกมันอยู่อย่างนั้น เเละหยุดเมื่อถึงสถานีที่เธอรู้ว่าต้องหยุด 
มันเป็นคำสั่งจากก้อนเนี้อข้างในตัวเธอ หน้าสุดท้ายของความทรงจำในวัยเยาว์กับบันทึกตัวอักษรของใครสักคนที่เป็นผู้ครอบครองวัยเยาว์ของเธอ คนที่ปราถนาดีถึงเธอมาเสมอ คนที่น่ารักเเละเเสนใจดีอยู่เรื่อยมาคนนั้น

‘ ทุกๆวันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะผ่านมันไปได้ พี่รู้ดีเเล้วก็ขอบคุณเธอเสมอ พี่รู้ว่าเธอเก่งเเละเธอก็เก่งขึ้นจากเธอคนเมื่อวาน เธอเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่เเล้ว เธอเมื่อหนึ่งนาทีที่ผ่านมา เธอเก่งขึ้นได้อีกเเละสามารถเรียนรู้อะไรได้อีกมากมาย
 ——เเละหากยังดำรงอยู่ซึ่งชีวิต ยังปราถนาถึงความสุขเเละความใจดีจากที่ใดก็ตาม ขอให้เธอเติบโตขึ้นอย่างประณีประนอม เเม้จะร่วงหล่นจากปากเหวสูงชันก็จะไม่เป็นไร เพราะข้างใต้นั่นจะมีความรักของพี่รองรับเเรงกระเเทกจากความใจร้ายของโลกใบนี้เสมอ มันจะอยู่ล้อมรอบตัวเธอเเละปราถนาให้เธอพบเจอกับความสุขใจอยู่เสมอ จากที่ใดสักที่ สักที่บนโลกใบนี้ —จงตั้งใจใช้ชีวิตพร้อมกับตั้งใจเติบโตไปเป็นอย่างดีเลยนะคะ ’

เธออ่านจบเเล้ว
ทุกถ้อยคำ ทุกตัวอักษรในกระดาษหน้านี้ 
เธอบรรจงอ่านมันอย่างเชื่องช้า เสมือนบทกวีของนักประพันธ์ชั้นยอดที่เธอไม่อยากให้มันสิ้นสุดเเละจบลง



เเละบทสรุปหน้าสุดท้ายของหนังสือเล่มนึ่งคงจะยังไม่ไหลเข้าโสตประสาทเเละไม่ถูกเป็นที่ประจักษ์เเก่สายตาของผู้อ่านคนไหนหากเขาไม่ลักไก่พลิกหน้าหนังสือทั้งที่ยังอ่านเนื้อเรื่องข้างต้นไม่หมดหรอก

เเละเช่นเดียวกัน หากตอนนั้น
หากรีเซ็ททุกอย่างกลับมาได้ 
หากสามารถเปลี่ยนเเปลงเเละหากมีนาฬิกาย้อนเวลากลับไปได้

สิ่งเดียวที่ปราถนาถึงตัวเองในอดีตมากที่สุด ความพยายามอันนึ่งเดียวที่ปราถนาจะให้มี
คือพยายามรักเขาให้ดีที่สุด
ให้มากเท่าที่เด็กคนนึงจะรักได้


รักให้มากพอที่จะทำให้ยิ้มได้เสมอ
ยามที่มองย้อนกลับไปในวัยเยาว์เหล่านั้น




















SHARE
Writer
milkhoney
But the one no listen to me—
ด้วยเพราะมีรักในวาฬเป็นทางนำเเห่งรัก’

Comments