[one short] รุ่นพี่ | minayeon


'สวัสดีค่ะชั่น อิมนายอน เป็นเด็กปี1คณะนิเทศมหาวิยาลัยแห่งนี้ค่ะ' ถึงจะหน้าอายที่เข้ามาโดยไม่ได้เตรียมตัวอะไรให้ดีก่อนก็เถอะ แต่ยังโชคดีที่มีรุ่นพี่ดีๆให้คำแนะนำชั้นและคอยดูแลอย่างดี

'นายอน เป็นยังไงบ้างย้ายเข้าหอน่ะ' เมียวอิ มินะ ผู้เป็นรุ่นพี่ที่คอยให้คำปรึกษามาตลอด ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

'ก็ดีค่ะ..ดีนะที่เลือกเช่าหอนอกไม่งั้นต้องนอนแออัดกับรูมเมทเป็นสิบแน่ๆเลย'

'555 ถึงจะแออัดแต่เต็มไปด้วยมิตรภาพนะ'

'ก็ดีอยู่หรอกค่ะ555แต่ไม่ดีกว่า'

'พ..พี่ มินะคะ คือ..เย็นนี้..เรา..ไปทานข้าวด้วยกันดีมั้ยคะ...' โอ๊ยยให้ตายสิ ทำไมพูตะกุกตะกักแบบนี้เนี่ย ใช้ไม่ได้เลยTT

'เย็นนี้เหรอ...เอ่อ..ทานน่ะทานได้นะแต่คงต้องทานในหอพี่แทนนะ พอดีคืนนี้พี่มีนัด เล่นพับจีกับเพื่อนน่ะ พอได้มั้ย??' พี่มินะเนี่ยติดเกมจริงๆเลย แต่เอาเถอะมันก็ไม่ได้เสียหายอะไร ใจเราก็แค่อยากอยู่กับพี่เค้าแค่สองต่อสองอยู่แล้ว

'ได้ค่ะ งั้นพี่จะกินอะไรคะเดี๋ยวหนูซื้อเข้าไปให้'

'อืมมม..พี่ขอเป็น ข้าวมันไก่ กับเป็ปซี่นะ อะๆใช่สิ ซื้อขนมมาเยอะๆก็ดี นายอนจ่ายก่อนนะ เดี๋ยวพี่จ่ายคืนให้รวมส่วนของนายอนด้วยล่ะ พี่เลี้ยงเอง'

'งั้นโอเคค่ะ เย็นนี้เจอกันนะคะ' สำเร็จแล้วววฮือออ ชวนพี่มินะทานข้าวสำเร็จแล้ว ถึงจะเป็นทานในหอพี่เขาก็เถอะ..


🔵หอพักของนายอน

'แก..คืนนี้ไปกินข้าวข้างนอกนะ' ให้ตายสิจะไปไหนก็ต้องรายงานยัยนี่ตลอดเลย..

'อื้อไปสิ คืนนี้ก็จะไม่อยู่เหมือนกัน พอดีมีนัดกับแฟนเด็ก' ยัยซานะ ไปมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่นี่ชั้นเพิ่งรู้นะเนี่ย!?

'แฟนเด็ก?'

'เออ..แฟนเด็ก คนนั้นไงที่กูชี้ให้ดูตอนอยู่ร้านข้าวมันไก่อะ'

'อ่อ น้องจื่อวีม.6อ่ะนะ นี่ไปได้กันตอนไหนเนี่ย'ยัยนี่มันไวจริงๆเลย

'มึงไม่รู้หรอก มัวแต่สนใจรุ่นพี่มินะอยู่นั่นแหละ' อ่ะนี่ชั้นกำลังโดนย้อนอยู่เหรอ?

'กูไปล่ะ โชคดีละกันขอให้ได้ขอให้โดนนะ' ขอให้ได้ขอให้โดนนี่มันหมายความว่ายังไงยะ ยัยซานะนี่!?



🔴หอรุ่นพี่มินะ

ก็อกๆ
ให้ตายสิตื่นเต้นชะมัด ห้องรุ่นพี่จะเป็นยังไงนะ และรุ่นพี่ในชุดไปรเวทจะเป็นยังไง ร..เราแต่งตัวมาดูดีรึยังนะ

'อ้าว นายอนเองเหรอ เข้ามาสิ' รุ่นพี่เปิดประตู และยิ้มต้อนรับนายอนอย่างอบอุ่น

รุ่นพี่ในลุคนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยแฮะ..การแต่งตัวรุ่นพี่ก็ดูเท่ไม่เบาเลย นี่สินะที่เรียกว่าเรียบง่ายแต่คลาสสิค แถมห้องของรุ่นพี่ก็... นี่มันห้องผู้ชายชัดๆ..ตามแนวผนัง มีแต่ภาพโปสเตอร์เกม และตามชั่นวางก็มีฟิคเกอร์ หนังสือการ์ตูน แผ่นเกม...สุดยอดไปเลย

'หายากมั้ย ห้องพี่' ร่างสูงวางแก้วน้ำไว้ตรงหน้ายอนพร้อมกับนั่งยิ้มอยู่ตรงหน้าร่างบาง

'ม..ไม่ยากค่ะ พอจำได้แล้วล่ะค่ะ' นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มาที่ห้องนี้ แต่..ตอนนั้นก็แค่มาส่งอยู่หน้าห้องอ่ะนะTT

'ทานข้าวกันหิวแล้วล่ะ' ให้ตายสิจะยิ้มอะไรกันนักหน้า คนทางนี้จะละลายอยู่แล้วนะ พี่บ้า..

Rrrrrrrrrr(เสียงโทรศัพท์ได้ดังขึ้น)

'อ่า..พี่ขอตัวรับโทรศัพท์แปบนะ' ร่างสูงไม่ได้ลุกไปไหน เขารับโทรศัพท์อยู่ตรงหน้าร่างบางตรงนั้นเลย

'อ่า..มีไรมึง..อ่อ อยู่กับน้องน่ะ' เมื่อพูดถึงเราพี่เขาก็หันหน้ามามองตาเราเบาๆก่อนจะเชยตาไปมองที่อื่นต่อ

'เห้ย..แฟนอะไร ไม่ใช่555น้องไงน้อง มึงจำไม่ได้เหรอไอ้จอง น้องนายอนไงที่น่ารักๆอ่ะ' ให้ตายสิ ชั้นยอมแพ้กับคำว่าน่ารักที่พี่เขาพูดถึงชั้นจริงๆ หน้าชั้นร้อนหมดแล้วนะ...

'อ่า..คืนนี้จะไม่กลับหอเหรอ..ไปไหนวะ อ่อออไปหาโมะริงใช่ป๊าววว ร้อนแรงจังเนอะคู่มึงเนี่ย..555เออๆแค่นี้แหละ......มึงพูดอะไรเนี่ย55กูไม่ทำอะไรน้องหรอก555' ขอร้องเหอะ มาพูดให้กันได้ยินโต้งๆแบบนี้ก็ทำตัวไม่ถูกน่ะสิ บ้าจริง..

พอรุ่นพี่วางสาย เขาก็ส่งยิ้มให้พร้อมกับทานข้าวต่อ

.

.

.

.

.
พอพวกเราทานข้าวกันเสร็จ เราทั้งสองต่างหาอะไรทำกัน รุ่นพี่ก็เดินไปเปิดคอมที่ตั้งโต๊ะอยู่ตรงนั้น และชั้นก็เอาการบ้านที่ทำเสร็จแล้วแต่ยังไม่แน่ใจในคำตาอบมาให้รุ่นพี่ได้ลองตรวจเช็คดู

'รุ่นพี่คะ ช่วยดูให้หน่อยได้มั้ยคะ'

'อ่าได้สิๆ ไหนทำถูกรึป่าวนะ...อ่ะ ตรงนี้ผิดนี่นา เดี๋ยวพี่อธิบายให้นะ ไปเอาเก้าอี้มานั่งข้างๆพี่สิ'

'ค่ะ..' ได้นั่งข้างรุ่นพี่มันดูเกร็งๆยังไงก็ไม่รู้แฮะ..

'ตรงนี้นะ ลองทำแบบนี้ดู แล้วเอามาให้พี่ดูอีกทีนะ..เก่งมากเลยนะเนี่ยถูกตั้งหลายข้อเลย แสดงว่าตั้งใจเรียนนี่นา:)' ยิ้มอีกแล้วว ยิ้มเก่งที่สุด ใจน้องบางหมดแล้วนะ💓

ซ่าาาาาาา...ยังไม่ทันได้ตั้งตัวฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่ แถมบรรยากาศดูน่ากลัวขึ้นมาชอบกล

'อ่า...ฝนตกซะแล้ว..อย่างงี้นายอนก็กลับไม่ได้แล้วน่ะสิเนี่ย..'

'เดี๋ยวฝ่าฝนไปก็ได้ค่ะ..'

'ไม่ได้นะเดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา นอนที่ห้องพี่ก่อนก็ได้คืนนี้ เดี๋ยวตอนเช้าพี่ไปส่งที่หอเอง โอเคมั้ยคะ' นอนกับรุ่นพี่งั้นเหรอ...

'เอ่อ...ก็ได้ค่ะ'

ฟรึ่บ!!

กรี๊ดดดด!! ร่างบางตกใจที่ไปดับ เธอกระโดดกอดร่างสูงทันที

'นายอนโอเคมั้ย แค่ไฟดับน่ะไม่มีอะไร..' เผื่อบางคนยังไม่รู้ชั้นกลัวความมืดค่อนข้างมากเชียว ก็มันน่ากลัวนี่นา รุ่นพี่ก็ดูตกใจนิดๆแต่กลับลูบหัวปลอบชั้นเบาๆอย่าอ่อนโยน

'โอเคมั้ยคะ..กลัวขนาดนั้นนอนกันเลยมั้ย..'

'อื้อ..'

เตียงห้องของรุ่นพี่จะเป็นเตียงคู่แยกกัน แต่ด้วยที่ชั้นค่อนข้างกลัวรุ่นพี่ก็เลยมานอนกอดชั้นเอาไว้ ถึงมันจะดีก็เถอะแต่ก็ยังกลัวอยู่ดี ให้ตายสิ..

'นายอนจังนี่น่ารักจังนะ ถ้าใครได้เป็นแฟนคงดีใจตายเลย ตัวเล็กน่ารัก แถมน่าปกป้องอีก ดีไปหมดจริงๆ' รุ่นพี่พูดไปพรางลูบหัวชั้นเบาๆ

'บางครั้งก็ไม่ได้น่ารักหรอกนะคะ เพื่อนเคยบอกว่างี่เง่างอแงด้วยซ้ำ:(' คนเราก็ไม่ได้มีดีทุกอย่างจริงมั้ยล่ะ

'แต่ถึงยังไงพี่ก็ชอบนายอนที่เป็นแบบนี้นะ....'
.
.
'อะ..ให้ตายสิ55 เผลอสารภาพออกไปซะแล้วสิ' คำพูดของร่างสูงยิ่งทำให้ร่างบางหน้าแดงขึ้น

'หนูก็ชอบรุ่นพี่นะคะ..' ชั้นได้ยินเสียงหัวใจของรุ่นพี่ที่กำลังเต้นได้เลย..รุ่นพี่ใจเต้นแรงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

'นายอนคะ..'

'คะ'

'เป็นแฟนกับพี่มั้ย..' คำพูดนี้แหละที่ชั้น รอมาเนิ่นนานนี่มันฝันไปใช่ไหมเนี่ย..รุ่นพี่..สารภาพรักกับชั้น รุ่นพี่ที่ดูขรึมๆแต่อบอุ่นคนนั้น..

'จะตกลงดีมั้ยละเนี่ย555' ชั้นไม่ได้ตอบตกลงไปทันทีหรอก แค่อยากลองแกล้งร่างสูงเล่นดูก็เท่านั้น

'ดีสิคะ พี่รักหนูมากนะ พี่สัญญาจะดูแลหนูให้ดีเท่าที่พี่จะทำได้เลย'

'พิสูจน์สิคะ' 

พอจบคำพูดนี้ร่างสูงก็ดัวตัวเองขึ้น พร้อมกับประทับริมฝีปากอย่างเร่าร้อน แรงดันของปากที่กำลังประกบ ทำให้รู้เลยว่าตอนนี้รุ่นพี่มีอารมณ์ขนาดไหน ตัวเริ่มร้อนผ่าว มือที่ประสานกันแน่น ร่างที่กำลังเบียดเสียดกันอยู่บนเตียง

'นายอนพร้อมมั้ยคะ ถ้าไม่พร้อมพี่ยังจะไม่ทำนะ' คำพูดนี้ทำให้ชั้นอมยิ้มออกมาเบาๆ เขาดูแคร์เรามากจริงๆแม้แต่ในเวลาแบบนี้

'ถ้าพี่พร้อมหนูก็พร้อมค่ะ' เมื่อร่างสูงได้ยินคำนี้เขาก็ยิ้มปริ่มออกมา

ร่างสูงเริ่มซุกไซร้ซอกคอขาวๆของร่างบางเบาๆ พร้อมกับประทับรอยแดงเอาไว้ ตามคอของร่างบาง
'อือ..อ..อืม..รุ่นพี่' เสียงครางที่ดูน่าฟัง ไม่อาจกรบได้ด้วยเสียงฝน นั้นยิ่งทำให้ร่างสูงดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นอย่างน่าตกใจ
ร่างสูงค่อยๆไล้จูบลงมาตามคอลงมาหยุดอยู่ตรงที่หน้าอกของร่างบาง แต่น่าขัดใจนักที่ยังมีเสื้อลายกระต่ายน่ารักๆกับ บราสีขาวขัดขวางอยู่ ร่างสูงเลือกที่จะเลิกขึ้นแทนที่จะถอดออกเลย เขาได้ลงมือดูดยอดบัวสีพีชอมชมพู การกระทำของเขานั้นยิ่งทำให้ร่างบางครางออกมาดังยิ่งขึ้น มือของเขาได้ไล้ลงไปใต้กางเกงไปยังจุดกลางของร่างบาง ที่กำลังร้อนผ่าว รอที่จะได้รับการเติมเต็มจากรุ่นพี่ร่างสูงคนนี้
'อ๊ะ..รุ่นพี่' ร่างบางครางออกมาด้วยความตกใจ เพราะร่างสูงลงมือ ถูนิ้วลงไปวนอยู่ที่คลิตอริสของร่างบาง
มือของร่างบางจิกหลังของร่างสูงเบาๆ เพราะเธอยังไม่ชินกับการโดนกระทำแบบนี้ พอมีน้ำใสๆที่คอยหล่อลื่นออกมามากพอร่างสูงก็ใช้นิ้วเรียวดันเข้าไปยังจุดลับของร่างบาง นั่นทำให้ร่างบางยิ่งจิกแผ่นหลังร่างสูงแรงขึ้น แต่ถึงเช่นนั้นร่างสูงไม่ได้สนใจกับความเจ็บนั้น และยังคงทำกิจกรรมต่อไปอย่างไม่ลดละ จนกระทั่งร่างบางถึงฝั่งฝันนับครั้งไม่ท่วน
เธอหมดแรงและหลับไป ทั้งๆที่เธอยังกอดร่างสูงเอาไว้
.
.
.
.
.
🔵มหาวิทยาลัย

พอถึงตอนเช้ารุ่นพี่ก็ได้มาส่งชั้นที่หอ และรอชั้นแต่งตัวเพื่อนมายังมหาลัย

'ตั้งใจเรียนนะตัวเล็ก เดี๋ยวเย็นนี้ไปกินข้าวกันนะ' ร่างสูงยิ้มและลูบหัวชั้บเบาๆ

'ค่ะ..รุ่นพี่ก็ตังใจเรียนนะคะ' ชั้นโบกมือให้รุ่นพี่เบาๆก่อนจะหันหลังเพื่อเดินไปยังห้องเรียน
.
.
.
.
หลังจากนั้น พวกเราก็ได้คบกับเป็นแฟนและทานข้าวด้วยกันแทบทุกๆเย็น และหลังจากทานข้าวเสร็จจะตามด้วยเซ็กส์ที่ร้อนแรงตลอด ยอมรับเลยว่าเราทั้งสองต่างเสพติดและรักกันมากจริงๆ


รุ่นพี่ติดชั้นมากจริงๆ มากกว่าติดเกมซะอีก และชั้นก็ติดรุ่นพี่เหมือนกัน ก็ทำตัวน่ารักตลอดเลยนี่นา🐰💓




SHARE
Written in this book
1 shot minayeon [nc]
อ่านได้นะคะ ลองเอามาลงดูเฉยๆ ที่แต่งนี่ลองฝึกแต่งหลายๆแนวดูเฉยๆค่ะ😳💓
Writer
bunguin
I can't believe your Darkness.
[Joylada: น๊วยยย.] [Twitter: @beconlemonii]

Comments

numinnarak
2 months ago
ต่ออีก
Reply
Romenuty
2 months ago
ติดตามอ่านตลอดนะคะ
Reply
bunguin
2 months ago
ขอบคุณค้าบ💓🐰
noppbrk
2 months ago
ช-ญ
Reply
dDemonsb
2 months ago
ร้อนแรงมากกกกกก รุ่นพี่รุ่นน้องน่ารักกกก
Reply
Tt2707
2 months ago
อยากได้ช-ญง่าา


Reply