It fine.
ไม่เป็นไร
เชื่อว่าคงเป็นคำพูดยอดฮิตที่ใครหลายคนเคยพูดเวลาปลอบใจใคร........
พวกคุณเคยพูดไหม? ฉันเคยนะ...

ปิดเทอมนี้น่าเบื่อยิ่งกว่าการนั่งเรียนในคาบคณิตศาสตร์เสริมต่อเนื่อง6ชั่วโมง สำหรับฉันแล้ว การปิดเทอมแล้วจะได้นอนโง่ๆทั้งวันหรือได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆอย่างสบายใจโดยไม่ต้องห่วงว่ามีการบ้านหรือไม่ถือว่าสุดยอดที่สุดเลยทีเดียว

แต่มีอย่างนึงที่แย่ ซึ่งสิ่งที่แย่คือ การที่เราไม่มีอะไรให้ทำ 
ซึ่งการที่ไม่มีอะไรให้ทำนี่สิน่าเบื่อขนานใหญ่

ระหว่างที่ฉันกำลังนอนเล่นอย่างน่าเบื่อบนโซฟาอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้นเบาๆ
และแน่นอน ฉันเปิดมันดูด้วยความว่องไว

"มึง"
"กูมีไรจะบอก"
"อย่าตกใจนะ"
                                                                                                         "ว่าไง"
"กู จะ จีบ สาว "

โอเค ตรงประเด็นดีหนิ 
เชื่อไหมว่าข้อความแค่5บรรทัดนั้นทำให้ฉันรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนเลย ฉันคิดไปเองด้วยซ้ำว่าคำว่า "อย่าตกใจนะ" ของเธอ เธออาจจะบอกว่าชอบฉัน 

เหมือนที่ฉันชอบเธอ

แต่ก็โอเค เธอจะจีบสาว   สาวที่เธอจะจีบอาจจะเป็นฉัน 
ฉันคิดแบบนี้ตอนที่เราคุยกันถึงหัวข้อนั้นไปเรื่อยๆ

จนฉันรู้ว่าเป็นใคร................

"กูควรเริ่มคุยยังไง"
                                                                                              "ขอคิดก่อนนะ"


อ่อ ต้องการคำปรึกษาเหรอ......
ตลกร้ายดีหนิ ฉันต้องมาให้คำปรึกษาแก่คนที่ชอบเพื่อให้เขาไปเดินหน้าจีบคู่แข่งของฉัน
สุดยอดเลยว่าไหม คิดว่าฉันควรรู้สึกยังไง ตลก หรือ เสียใจ หรือ เศร้าดีล่ะ

ฉันรู้สึกสามอย่างนั้นพร้อมๆกัน 
และมันก็เจ็บ  มากพอสมควร

ฉันอยากเป็นเพื่อนที่แย่ โดยการบอกว่า "เฮ้ ฉันไม่รู้เหมือนกััน ทำอะไรก็ทำเถอะ"
แต่คุณจะด่าว่าฉันโง่ก็ได้นะเพราะฉันให้คำปรึกษาไปแล้ว

แล้วพวกเขาก็ได้คุยกันจริงๆ

เชื่อไหมว่าคืนนั้นฉันเปิดเพลงแล้วร้องไห้ไปทั้งคืน
ฉันรู้ฉันไม่ได้เป็นเจ้าของเธอ และเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันชอบเธอขนาดไหน

ฉันยอมรับว่าฉันผิด แต่ขอพื้นที่ให้ฉันรู้สึกสักหน่อยได้ไหม
ว่าเธอก็ชอบฉันเหมือนกัน

ฉันรู้ว่ามันเห็นแก่ตัวที่จะให้เธอมารู้สึกแบบเดียวกับฉัน
และนิสัยแย่ไปเสียหน่อยที่จะภาวนาขอให้ผู้หญิงคนนั้นไม่ชอบเธอ


ดูเหมือนว่าครั้งนี้พระเจ้่าจะฟังคำขอของคนบาป


"มึง"
"เขาไม่ชอบกู"
                                                                                              "..................."
                                                                                              "มึงโอเคไหม"

ฉันถามเธอแบบโครตโง่เลย ฉันมันห่วยแตกซะจริง

"พอไหว"

แน่นอน หลังจากนั้น หน้าที่ปลอบใจก็ได้ตกเป็นของฉันอย่างสมบูรณ์ โดยที่ฉันไม่หลีกเลี่ยง 
และแล้ว การที่ฉันคิดว่าจะได้ดีใจเมื่อคู่แข่งของฉันหายไป
กลับเป็น ฉันรู้สึกเจ็บ...........

เพราะว่าน้ำตาของเธอ..........


"มึง เขาขอโทษกู"
"เขาไม่ผิดอะไรเลย"
"แต่เขาคิดกับกูแค่เพื่อน"
"ถามจริงๆเถอะ ว่าเขาจะไม่เปิดโอกาสให้กูจีบบ้างเลยเหรอ"
                                                                                           "เอาอีกกี่รอบอะ"
จะขอโทษเธออีกกี่รอบ 
ฉันรู้สึกโกรธผู้หญิงคนนั้นเต็มหัวใจ

"ห้ะ"
                                                                                                           "เปล่า"
                                                                   "ฟังนะ ถ้าตัดใจไม่ได้ มึงก็แค่ชอบเขาต่อ
                                                                    แต่มึงก็หวังอะไรไม่ได้"
                                                                   "เราไม่สามารถเปลี่ยนความคิดใครได้"
".................."
                                                                                                    "ไม่เป็นไรนะ"
                                                                                   "ระดับเพื่อนกูแล้ว มดกัด"

ไม่เป็นไร คำปลอบใจสุดคลาสสิก
ถูกหยิบยื่นเอามาใช้ทุกสถานการณ์โดยที่ไม่รู้ว่ามันเวิร์ครึเปล่า
ตลกดีฉันบอกคนอื่นว่าไม่เป็นไรแต่ฉันกลับไม่บอกตัวเองบ้าง

ฉันรู้ว่าในหัวใจเธอคงเต็มไปด้วยน้ำตาแน่ๆ
ฉันคงทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้ นอกจาก อยู่ข้างเธอแบบนี้
และบอกคำว่า............

"ไม่เป็นไรนะ"

ฉันเป็นเหมือนผ้าเช็ดหน้าที่คอยซับน้ำตาของเธอให้หายไป แล้วเก็บมาไว้ที่ฉัน
ฉันยอมรับ ใส่มาเต็มที่ ฉันจะเป็นคนที่รองรับน้ำตาของเธอ 
เพราะฉันเกลียดเวลาที่เห็นเธอเศร้า เสียใจและจมปลัก 

ฉันอยากเป็นแบบนั้นแทน เพราะฉันทนไม่ได้
ฉันอยากจะเดินไปกระชากคอเสื้อผู้หญิงคนนั้นแล้วบังคับให้เขาชอบเธอซะ

ฉันเกลียดเวลาที่ฉันโอบกอดเธอไม่ได้ทั้งๆที่อยู่ข้างๆเธอ.............
และก็ได้แต่พูดคำว่าไม่เป็นไรนะ

"ไม่เป็นไรนะ"  ตัวฉัน













                                                                                          






SHARE
Writer
Melolent
Dreamer
My diary

Comments