เพียงดาวสักดวง 🌠
เมื่อมองดูความธรรมดาของตัวเองแล้ว
สิ่งที่คิดว่าทำได้ดีตอนนี้คงเป็นการขอพร
วิงวอนกับท้องฟ้าและดวงดาว
หรือฉันอาจจะฟังเพลงเยอะจนเกินไป
ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่พร่ำเพ้อได้เพียงนี้

เชื่อไหมตอนที่ฉันเรียนจบ ฉันนึกถึงตอนที่ฉันสอบผ่านวิชาสุดท้ายวิชาที่ไม่ค่อยใครๆสอบผ่านกัน เทอมนั้นมีนักศึกษาสอบผ่านแค่สองคน
ซึ่งคนหนึ่งในนั้นเป็นฉัน
ตอนดูประกาศผลสอบ
ฉันบอกกับแม่ว่าฉันสอบผ่านแล้ว แม่บอกว่าแม่ขอพรให้ฉันสอบผ่าน ด้วยการไปบนที่วัดแห่งหนึ่งแถวบ้าน

ไม่ใช่ว่าฉันไม่มั่นใจในตัวเองเลยจนคิดว่าที่ทำได้นั้นเป็นเพราะการขอพรนะ แต่ฉันรู้สึกว่าการเป็นคนธรรมดามันทำให้ฉันเห็นถึงจังหวะของสิ่งต่างๆ จังหวะชีวิตช่วงนั้นมันไปต่อได้ทันเวลาพอดี 
ดูจะหวังพึ่งโชคชะตาไปหน่อย
แต่ถ้าคนเราได้มีสิทธิพิเศษได้
สำหรับฉันถ้าเป็นสิ่งที่ปรารถนาแล้ว แค่ได้เฉียดสัมผัสเข้าไปไกล้ ได้รู้ว่ามันเกิดขึ้น แม้นิดนึงก็ดีแล้วนะการเป็นคนธรรมดาที่มีเพียงความธรรมดามันก็เป็นเพียงเรื่องธรรมดาๆอย่างหนึ่งเท่านั้นเอง 

เธอรู้ไหมความโรแมนติกของความธรรมดา
มันอาจอยู่ที่การขอพรกับดาวสักดวง
เธออาจจะไม่ได้รู้สึกถึงความโรแมนติกของการขอพรเลย ถ้าหากเธอมีชีวิตที่เป็นอย่างหวังอยู่แล้ว

ทั้งหมดนี้ฟังดูเป็นเรื่องเพ้อฝันหรืองมงายซะหน่อยนะ
แต่สำหรับฉันแล้วการที่ได้เพ้อฝัน อยู่ในห้วงความคิดที่มีความสุขในช่วงเวลาสั้นๆ
เท่านั้นมันก็อาจเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดอยู่ในใจได้ไม่มากก็น้อยแหละนะ
แม้ในวันที่เรายังว้าวุ่นอยู่ในใจนั้นเอง
อย่างน้อยการขอพรนี่แหละทำให้เรารู้ว่าความต้องการของตัวเองคืออะไร

เป็นการสร้างความหวังให้ตัวเองขึ้นมานิดนึง
แม้หวังว่าสักวันนึงจะมีปราฏิหารเกิดขึ้นมา
แต่จะเป็นไรไปล่ะ
ตอนเด็กๆเรายังเจอกับคำถามจากผู้ใหญ่เลย
ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร
ทั้งที่ตอนนั้นเป็นเด็กเราก็ยังไม่เคยโตเลย
มีเพียงจินตนาการถึงตอนโตเป็นผู้ใหญ่
เราไม่รู้หรอกว่าเมื่อโตขึ้นแล้วสิ่งที่หวังจะเกิดขึ้นจริงๆไหม แต่เราก็ยังมีความหวังมาเป็นระยะเวลานานได้เลย
คนเราใช้ความต้องการมาตั้งความหวังไม่ใช่หรือ

การขอพรอาจเป็นเพียงการตั้งความหวังระยะสั้น ให้ใจได้รู้สึกถูกโอบกอดบ้าง
นึดนึงก็ยังดี



SHARE
Writer
Bear_in_mind
as a writer
เผื่อสักวัน ฝันจะเป็นจริง

Comments