โปเกบอล
วันนี้นั่งดูยูทูปที่เค้ารีวิวของเล่นเด็ก
มีอันนึงที่ทำให้เราคิดถึงตอนเป็นเด็กมาก
ความทรงจำเลือนลางแทบจำไม่ได้
พยายามนึกอยู่นาน.. มันคือโปเกม่อน
โปเกม่อนที่เป็นแผ่นกลม ๆ ที่แถมมากับถุงขนม 5 บาท
จำได้ว่าตอนเด็กเรากับพี่ ๆ ชอบสะสมมาก
เอามาเล่นกันใครแพ้ก็โดนยึด
..ประมาณนี้มั้งจำไม่ได้แล้ว

นึกไปนึกมาก็คิดว่าเห้ย ตอนนั้นที่เราเสียโปเกบอลไปเรารู้สึกยังไงวะ
ตอนนั้นจะเสียใจไหม
การเป็นเด็กที่ต้องสูญเสียของอย่างนึงไปมันเจ็บมากไหม
หลังจากพยายามนึกอยู่นานก็พบว่า "เราจำไม่ได้เลย"
แม้เเต่เสี้ยวเดียวของความรู้สึก เรานึกไม่ออกด้วยซ้ำ
ไม่มีอะไรหลงเหลือในความรู้สึกเหล่านั้นเลย

แล้วก็คิดขึ้นมาได้ว่า..คงเป็นแบบนี้แหละมั้ง
วันนึงเราอาจจะเจ็บปวดกับสิ่งนึง
ที่เราคิดว่าจะผ่านมันไปได้ยังไง

แต่วันเวลาผ่านไป
เราเติบโตขึ้น
..กลับมานั่งคิดถึงความเสียใจนั้น

ตกตะกอน..

เลือนลาง
เจือจาง
ไม่มีอะไรหลงเหลือ

วันนั้นเราอาจจะลืมความรู้สึกนั้นไป

ไม่เจ็บปวด
ไม่รู้สึก
เหมือนกับที่เราลืมความเจ็บปวดในวัยเด็ก.. มั้ง

:- )
SHARE
Writer
lunar_
writer / traveler / human
even i wanna live no more, my letter make someone life feel worth to live for

Comments