มันก็แค่"ความสบายใจ"


ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกอย่างที่ฉันนั้นเจอฉันต้องอดทนทนตลอดเลย


ฉันก็เป็นคนนะมีหัวใจเหมือนกันแต่ละเรื่องที่เจอมามันยากสำหรับฉันมาก ฉันแค่อยากได้คนที่อยู่ข้างๆกันแค่นั้นเอง แต่ไม่เลยคนที่ฉันต้องการเขาไม่เคยมาอยู่กับฉันเลยเขามาตอนที่มันสายไปแล้วทุกครั้ง 

ฉันได้แต่ถามตัวเองว่าทำไมต้องรอเขาทำไมต้องทนเขา แต่เพราะฉันรู้จักเขามานานฉันรักเขาเขาเป็นคนที่ฉันรักเขาเป็นคนที่ฉันรู้สึกว่าฉันสบายใจที่อยู่กับคนนี้

แต่ ณ ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นความสบายใจของฉันแล้ว แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันนั้นยังเป็นความสบายใจของเขาอยู่มั้ย เพราะถ้ายังเป็นฉันผิดมากมั้ยที่ฉันให้เขาเป็นความสบายใจของฉันไม่ได้อีกแล้ว

ฉันได้เจอได้รู้จักคนที่ฉันไม่เคยคิดที่จะสนใจเขามากนักแต่เขาช่วยอยู่กับฉันเกือบทุกครั้ง ฉันโอเคที่ให้เขาเป็นความสบายใจของฉัน มันเหมือนแบบมีความคิดอันนี้ขึ้นมาทันทีว่า "เขาคนนี้แหละต้องเป็นเขาคนนี้จริงๆ" ฉันไม่รู้ว่าเขาจะเปลี่ยนไปอีกมั้ยแต่ตอนนี้มันดีมากจริงๆที่เขายังอยู่กับฉันในตอนนี้

เขาคนนั้นที่เคยเป็นความสบายใจของฉันเขาก็ยังเป็นอยู่นะเเต่มันลดๆลงมันไม่เพิ่มขึ้นมันค่อยๆลดลงมา

แต่ก็ขอบคุณที่เขาเคยเป็นส่วนหนึ่งในความสบายใจของเราขอบคุณนะคุณ

ขอบคุณคุณคนใหม่ของฉันที่ทำให้ฉันดีขึ้นมามากกว่าในแต่ก่อนทำให้ฉันรู้สึกว่าชีวิตมันอีกยาวไกลนะสู้ๆหน่อยจะอยู่ตรงนี้ถึงจะไม่เป็นไรกันเเล้วหรือไม่ได้คุยก็จะกำลังใจเสมอนะคุณ

:)

SHARE
Written in this book
คุณคนนั้น

Comments