ก่อนที่จะมาเป็นตัวตนวันนี้
ก่อนที่จะมาเป็นตัวตนวันนี้ 
ก็ผ่านอะไรมาหลายอย่าง เหมือนมาสภาพผิดยังไงก็ม่ายรู้

ตอนเด็ก ก่อนขึ้นป. 4 
การสอบคือ การเข้าไปกามั่วให้เร็วที่สุดแล้วออกมา 
ไม่ได้สนใจว่า ผลสอบออกมาเป็นอย่างไร 
เริ่มอ่านหนังสือ ตั้งใจสอบตอน ป.4 เหมือนสมองเพิ่งเปิด

ยอมรับเลยว่าช่วงประถม พวกวิชาศิลปะกับงานฝีมือ แทบจะไม่ส่งเลย เพราะว่าทำไม่เป็น ถ้ามีส่งคือ มีคนช่วยทำ ถึงได้ส่ง

พอขึ้นมัธยม ไม่ส่งงาน คือขาดความรับผิดชอบ คะแนนไม่มี จึงทำพิษ!
ติด 0 2 วิชา ติด ร. 1 วิชา เกรดเฉลี่ยเลยต่ำกว่า 2 
จึงโดนโยนไปอยู่ห้องเรียน ที่ว่ากันว่าเป็นเด็กเรียนไม่เก่ง

ทำให้รู้ว่า ติด 0 ติด ร. มันเป็นเรื่องยากลำบาก จึงทำให้ไม่เกิดขึ้นอีก แต่เกรดเฉลี่ย ก็ ถูกฉุดไปเยอะ เลยอยู่ที่ 2 กว่า ไม่เคยเกิน 2.7 เลย

ระหว่างเรียนมีทำรายงานกลุ่ม แต่ใช่ว่าจะเข้าใจ ใช้วิธีลอกหนังสือเอา รายงานหน้าชั้น ก็อ่านล้วน ๆ  จำไม่ได้เพราะไม่เข้าใจ แต่ก็รอดไปได้

เรียนหนังสือก็แค่เอาตัวรอด จะสอบเข้ามหาลัยไหน ยังไม่รู้เลย ว่าเลือกไรดี ไม่มีอะไรเป็นจุดเด่น สุดท้ายก็สุ่มเลือกคณะ ที่เรียนตามสายที่ตัวเองเรียนมา ก็นะ ก็สอบไม่ติดอย่างที่คิดแหละ

พ่อแม่ให้เข้าม.เอกชน นานาชาติ ซึ่งลูกได้แต่คิดว่าจะรอดไหมวะเนี่ย! เพราะถ้าไม่เอา ก็ไม่ให้ที่อื่นด้วย เลยเอาวะ สู้ตาย!

จากคนที่ภาษาอังกฤษไม่กระดิกสักนิด เลยพอเป็นนิด ๆ หน่อย ๆ ที่แย่ที่สุดคือ สอบข้อเขียน  ถ้าเป็นพวกคำนวณ ยังพอเอาตัวรอดได้ แต่ไอ้วิชาที่ไม่ใช่คำนวณดิ แทบตาย เลยติด F มา 1 วิชา 

ภาษาอังกฤษไม่แข็งแรง เลยเรียนจบช้ากว่าเพื่อน 2 ปี แค่การทำรายงานก็ยังแย่อยู่ดี 

จะบอกว่าความรับผิดชอบ กับความเข้าใจต่าง ๆ เราได้มาจากการทำงานอย่างเดียวเลย 

คือถึงไม่ได้เกเร แต่ก็เป็นคนที่ทำอะไไม่เป็นชิ้นเป็นอันจริง ๆ
 
จนเริ่มทำงานเเหละ ถึงทำให้รู้จักรับผิดชอบงานของตนเองอย่างแท้จริง 
SHARE
Written in this book
เรื่องราว
เรื่องราวของคนหนึ่ง...
Writer
SBPA
....
ชอบอ่านนิยาย การ์ตูน เล่นดนตรี กะว่าที่นี่เป็นพื้นที่สำหรับแสดงความคิด ความรู้สึกและเรื่องบางอย่างที่พบเจอ

Comments