แด่เธอที่รัก
แด่เธอที่รัก

ฉันร้องไห้ไม่หยุดตั้งแต่วางสายจากเธอ
น่าแปลก ที่บทสนทนาวันนี้ไม่มีคำเชือดเฉือนใจเลย
แต่กลับทำให้ฉัน “เจ็บ” “จุก” “พูดไม่ออก”

ย้อนกลับไป 13 ชั่วโมงก่อน
เธอ: เจอคนให้ดอกกุหลาบแล้วยังจ๊ะ

เราตกใจ ปีก่อนยังบอกให้เราไม่สนใจอยู่เลย
มาปีนี้ ทำไมมาถาม
ฉันตอบว่าไม่มีสักคน พร้อมวาดรูปข้างบนส่งคืนไป
นัยว่าบอกรัก — รักแบบที่เรียกว่าเฉลยความในใจ

น่าแปลก ที่เธอเคยบอกฉันว่าฉันเป็นคนเข้าใจยาก
แต่ในสถานการณ์ที่เกี่ยวกับอารมณ์ของฉัน 
เธอคือคนแรก ๆ ที่อ่านใจฉันออก แบบที่ไม่ต้องพูดอะไร

แต่หลายต่อหลายครั้ง 
ฉันพยายามสอดแทรกความในใจ
ลงไปในสิ่งต่าง ๆ ที่ส่งถึงเธอ

เพลงที่เคยเขียนให้ว่าเพราะ
ข้อความที่เขียนให้สละสลวย
รูปภาพที่วาด ที่ส่งให้ มีนัยเสมอ
แม้แต่บางประโยคที่พูดกัน ยังซ่อนความข้างในด้วยซ้ำ

หากเธอเฉลียวใจสักนิด เธอจะรู้

แต่ถึงไม่เฉลียวใจ เธอก็ให้ความรักฉันอย่างที่ฉันไม่เคยพบจากใครนอกจากพ่อแม่
ไม่เคยมีคนที่ฉันชอบคนไหนเขาถามฉันว่าเหนื่อยไหม
เวลาไม่สบาย ก็ไม่เคยมีใครสั่งฉันให้นอนพักเยอะ ๆ
เวลาเราคุยกัน ไม่เคยมีใครถามฉันว่าฉันรู้สึกยังไง
เวลาไปเที่ยวด้วยกัน ไม่เคยมีใครตามใจฉันเท่าเธอ
เวลาฉันโกรธ เธอรู้ดีว่าจะเผชิญหน้ากับฉันแบบไหน
เวลาที่ฉันร้องไห้ ก็ไม่มีใครมาลูบหัวบอกให้ฉันหยุดร้อง
อย่างที่เธอทำ


เธอบอกว่าฉันยังเด็ก ยังเจอความรักอีกมากมาย
แต่สำหรับฉัน ผู้ผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา มันไม่ใช่ทั้งชีวิตฉันหรือไง

“คนบางคนก็เหมือนถูกสาปค่ะ ให้เจอแต่ความผิดหวังตลอดไป”
ฉันเองว่าออกไปเช่นนั้น สมเพชที่ตัวเองไม่ควรค่ากับความรักที่ดี


และความรักที่ดีนั้น คือความรักที่ได้จากเธอ
ขอบคุณที่ทำให้รักได้ขนาดนี้ รักเท่าที่คนคนหนึ่งจะรักคนอีกคนได้

รัก
ฉัน




SHARE
Written in this book
รวมเรื่องสั้น วันอยากเขียน
short stories tell long feelings
Writer
kewalinishappy
นิสฺสิต
เขียน - อ่าน - คิด - เขียนซ้ำ

Comments