วันที่รอคอย กับกระเพาะอันบอบบาง



  ในคืนวันเสาร์ เด็กสาวถูกความเจ็บปวดเข้าโจมตีร่างกายของเธอ

  ท้องและกระเพาะของเธอถูกบีบรัดรั้งไม่ให้ลุกไปไหนได้ทั้งนั้น เธอขอให้พี่สาวพาไปหายากินเพราะเธอเห็นว่ามันเป็นเรื่องแสนธรรมดากับชีวิตเธอ แต่ ด้วยความง่วงที่ถาโถม​เข้ามา เธอหลับไปโดยไม่ได้สนใจและใส่ใจในสิ่งที่เกิด




  
  เช้าที่สดใสในวันอาทิตย์ของเด็กสาวกลับถูกความเจ็บแสบแสนทรมานจู่โจมเข้าอย่างจัง เธอพยายามลุกขึ้นจากเตียงด้วยความยากลำบากเพื่อไปอาบน้ำ แปรงฟัน และทานอาหารเช้า เผื่อว่าอาการเจ็บปวดจะบรรเทาลงได้บ้าง

  มันช่วยได้ในระดับที่เธอพอฝืนตัวเองได้ทั้งวัน ก่อนที่เธอจะรู้ตัวว่า เธอหลอกตัวเอง มาตลอดว่าไหวและมันจะไม่เป็นอะไร


  เพราะอะไรน่ะหรอ เด็กสาวคนนี้กำลังเฝ้ารอคอยวันจันทร์ที่จะถึงอยู่น่ะสิ เธอเฝ้ารอวันนี้มานานนับสัปดาห์เพื่อที่จะได้ออกงานโรงเรียนที่รอคอย เธอฝืนและบอกตัวเองว่า เธอไม่ได้เป็นอะไรเพื่อจะไปโรงเรียนในวันพรุ่งนี้ แต่สุดท้ายเธอก็รับไม่ไหว

  มันดูเป็นเรื่องแสนจะไร้สาระใช่มั้ย แต่สำหรับเด็กสาวกลับเป็นเรื่องแสนวิเศษวิโส​ ไม่มีใครเข้าใจเด็กสาวเลย เธอรักการเล่นดนตรีกับเพื่อนๆ แต่ร่างกายของเธอคงไม่คิดแบบนั้นฮ่าๆ





เธอเป็นโรคกระเพาะซะแล้วล่ะ


  เธอไปหาหมอเพื่อรับยามาทาน แต่ระหว่างการรอคิวกับคนไข้นับสิบ มันคือช่วงเวลาแสนทรมาน
เด็กสาวนั่งตัวงอกดท้อง​ตัวเอง น้ำตาแห่งความเจ็บปวดก็ไหลออกมา 


  เด็กสาวผ่านจุดนั้นมาได้แล้ว แต่กลับไม่รู้สึกดีเลยสักนิด วันที่เธอเฝ้าคอยกลับหายไปต่อตา เธอเสียใจมากแต่ก็ต้องยอมรับแต่โดยดี มันไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

  ความจริงเรื่องที่เกิดขึ้นมันเพราะตัวเธอเองทั้งนั้นแหละ หมอบอกว่าเธออาจจะทานอาหารไม่ตรงเวลาหรือไม่ยอมทานอาหาร ซึ่งเธอไม่เถียง

  เธอทานยาและหลับแต่หัวค่ำ




  อยู่ๆ เธอสะดุ้งตื่นมาตอนตีสี่ มันเป็นเวลานัดที่เธอจะต้องตื่นและเตรียมตัวไปออกงาน 
ใจเธอแสนสับสน เธอควรจะตื่นไปโรงเรียน หรือควรนอนพักผ่อนซะ เพราะ ณ ตอนนั้นเธอไม่รู้สึกปวดท้องเลยแม้แต่นิดเดียว 

  สุดท้ายเธอก็ไม่ไปเพราะเธอรู้ตัวดีว่าไม่ไหวและควรนอนพักผ่อนเยอะๆ แต่ใจเธอก็แสนเศร้าในคราเดียวกัน



  
  เธอพลาดโอกาสไปเพียงเพราะร่างกายแสนบอบบาง แต่ใจเธอสุดสู้ ซึ่งมันไม่อาจเลี่ยงได้

  สิ่งที่ฉันอยากบอกกับพวกเธอคือ... 
เธอต้องรักตัวเองให้มากๆ นะ ไม่ไหวก็อย่าฝืน
เธอต้องกินข้าวให้เยอะๆ นะ ไม่ต้องไปกลัวอ้วนหรอกเพราะเธอน่ะสำคัญที่สุด
เธอต้องดูแลตัวเองนะ ถ้าเธอไม่อยากเจ็บปวดใจตัวเองเหมือนฉัน

  โรคกระเพาะไม่ใช่เรื่องตลกเลยแม้แต่นิดเดียว ทุกๆ อย่างที่เกิดกับร่างกาย เธอต้องดูแลมันไปพร้อมๆ กับดูแลหัวใจตัวเองด้วยล่ะ


  เพราะเธอสำคัญที่สุด




























                                ส่งต่อความห่วงใย
                           ,จากเด็กหญิง​โรคกระเพาะ
                                        💛










SHARE

Comments