Flirt
(ต่อจาก Observe)

ยงซอนก็พอจะรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนสวย ตลอดชีวิตที่ผ่านมาหล่อนโดนจีบมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งตอนที่โสดและตอนที่ยังคบกับแฟนเก่า และหล่อนเองก็ปฏิเสธผู้ชายมาแล้วไม่น้อยเหมือนกัน ยิ่งวันนี้หล่อนแต่งตัวแต่งหน้าจัดเต็มกว่าปกติ ถึงขนาดที่ทำให้ฮวีอินถึงกับอ้าปากค้างได้ ดังนั้นตั้งแต่ที่ชายหนุ่มคนที่หล่อนกำลังเดินไปเสิร์ฟกาแฟให้เข้ามาภายในร้าน หล่อนก็พอจะรู้ตัวว่าเขาสนใจหล่อน

ในตอนที่ฮเยจินบอกให้หล่อนช่วยเอากาแฟไปเสิร์ฟให้ที่โต๊ะของเขาหล่อนแอบรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย การรู้จักกับเพื่อนสนิทของแฟนตัวเองมาได้ราวๆ หนึ่งวันทำให้หล่อนรู้ว่าฮเยจินเองก็เป็นคนช่างสังเกต ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้มากว่าหญิงสาวจะรับรู้เหมือนกับที่หล่อนรู้สึก...แล้วทำไมฮเยจินถึงยังให้หล่อนเป็นคนไปเสิร์ฟกาแฟให้เขา?

แต่เพราะหล่อนเชื่อใจในตัวคนที่ทุ่มเทเวลาในการสอนการทำกาแฟให้อยู่นานสองนาน หล่อนจึงยินยอมไปเสิร์ฟกาแฟให้กับชายหนุ่มที่โต๊ะนั้นโดยไม่ทักท้วงอะไร

...ฮเยจินคงวุ่นกับการทำกาแฟจนไม่ทันได้สังเกตล่ะมั้ง…

“กาแฟที่สั่งได้แล้วค่ะ” ยงซอนกล่าวเมื่อเดินมาถึงโต๊ะ

“ขอบคุณนะครับ” ชายหนุ่มขอบคุณอย่างสุภาพ

หล่อนรีบหยิบกาแฟออกจากถาดและวางลงบนโต๊ะอย่างเบามือ แต่ก่อนที่หล่อนจะได้หันหลังกลับก็ถูกอีกฝ่ายรั้งตัวไว้เสียก่อน

“ขอโทษนะครับ คุณเป็นเจ้าของร้านใช่รึเปล่า” ชายหนุ่มเอ่ยถาม จนถึงตอนนี้สายตาของเขาก็ยังไม่ละจากหล่อนไปแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว

“อ๋อ ไม่ใช่ค่ะ” ยงซอนตอบสั้นๆ ถึงจะไม่ค่อยชอบใจแต่หล่อนก็ยังมีมารยาทพอที่ยังคงทำหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

“พอดีเห็นรูปคุณติดอยู่ก็เลยคิดว่าคุณเป็นเจ้าของร้าน ผมนี่แย่จริงๆ เลย”

“ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะคะ” หล่อนเตรียมจะหันหลังกลับ แต่เพราะถูกเรียกอีกครั้ง

“เดี๋ยวก่อนสิครับ…”

“คะ?”

“พอดีผมสนใจคุณ ถ้าไม่รังเกียจผมขอเบอร์คุณได้มั้ยครับ” ชายหนุ่มไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป

เมื่อเจออีกฝ่ายเข้าหาหล่อนก็ปฏิเสธอย่างมีมารยาทในทันที “ขอโทษนะคะ พอดีไม่สะดวกเท่าไหร่” รู้อยู่แล้วว่านี่ไม่ใช่การขอเบอร์เพราะเรื่องงาน คนมีแฟนแล้วอย่างหล่อนจึงมีแค่คำตอบเดียว

ชายหนุ่มยังคงไม่ละความพยายาม แม้ว่าจะถูกปฏิเสธ แต่เขายังคงหยิบนามบัตรแล้วยื่นส่งให้กับหล่อน “ถ้าไม่อยากให้เบอร์ผม อย่างน้อยก็รับเบอร์ผมไว้หน่อย ผมจะรอคุณติดต่อกลับนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ” ยงซอนรับนามบัตรเอาไว้อย่างจำใจ หล่อนกล่าวขอบคุณเป็นการตัดบท ก่อนจะรีบหันหลังและเดินกลับในทันที

ชายหนุ่มยังคงมองตามหลังแม้ว่าหล่อนจะเดินห่างมาแล้วก็ตาม



ทันทีที่ยงซอนเดินกลับมาถึงเคาท์เตอร์ ฮเยจินก็เป็นฝ่ายทักแทนเพื่อน “เป็นยังไงบ้างคะพี่ยง”

แทนที่จะตอบคำถาม หล่อนกลับพูดตำหนิคนที่ยืนอยู่ “เดี๋ยวเถอะฮเยจิน นี่เธอรู้อยู่แล้ว แต่ก็ยังตั้งใจส่งพี่ไปเสิร์ฟกาแฟให้เขาเนี่ยนะ”

“ขอโทษนะคะพี่ยง แต่ฉันอยากรู้นี่นาว่าจะเกิดอะไรขึ้น แล้วสรุปเป็นยังไงบ้างคะ”

“ก็ไม่ยังไง พี่ก็ไปเสิร์ฟแล้วเขาก็พยายามชวนคุย เขาถามด้วยว่าพี่เป็นเจ้าของร้านรึเปล่า ดูจากภาพ”

“พี่ไม่ตอบไปล่ะว่าไม่ใช่เจ้าของร้าน...เป็นแฟนเจ้าของร้าน” ฮวีอินที่เงียบไปนานพูดขึ้นเมื่อสบโอกาส เธอหงุดหงิดไปซะทุกอย่าง หงุดหงิดยงซอนที่รู้ตัวว่าเขาจีบแต่ก็ยังสนทนาต่อ แล้วไม่ยอมปฏิเสธอไปตรงๆ และยิ่งหงุดหงิดฮเยจินมากกว่าที่รู้ว่าชายหนุ่มคิดอะไรแต่ก็ยังส่งเนื้อเข้าปากเสือ แต่ที่หงุดหงิดที่สุดก็ไม่พ้นตัวเองที่เอาภาพวาดยงซอนมาแปะไว้ แต่เธอไม่ได้พูดมันออกไปเพราะกลัวจะโดนสวนกลับเรื่องเอาภาพเจ้าตัวมาตั้งโดยไม่ขอก่อน

“นั่นสิ ตอนนั้นคิดไม่ทัน” ยงซอนกล่าวติดตลก แม้ว่าฮวีอินจะไม่ขำด้วยแต่หล่อนก็ยังคงเล่าต่อให้ฮเยจินฟัง “พี่ก็เลยบอกว่าไม่ใช่ แล้วเขาก็เข้าประเด็นขอเบอร์พี่ แต่พี่ก็ปฏิเสธไปนะ…” ยงซอนเว้นจังหวะครู่หนึ่งเพื่อแอบมองน้อง หล่อนเห็นว่าคนที่ทำหน้าเครียดแอบหลุดยิ้มขึ้นมาครู่หนึ่งแต่ฟอร์มทำเป็นเข้มอีกจึงเล่าต่อ

“เขาก็เลยให้นามบัตรพี่มาแทน พี่ก็รับมาตามมารยาทแล้วก็ขอตัว”

“จริงๆ พี่ก็น่าจะบอกเขาไปนะว่ามีแฟนอยู่แล้วจะได้จบๆ” ฮวีอินพูดอีกครั้ง น้ำเสียงของเธอไม่ได้หงุดหงิดเท่าเดิมแต่ก็ยังคงรักษาฟอร์มเอาไว้

“เกิดเขารู้ว่าพี่มีแฟนอยู่แล้วแล้วไม่มาอีกฮวีนก็เสียลูกค้าไปน่ะสิ ไม่เอาหรอก” ยงซอนตอบ

คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ยใส่อีกฝ่าย เธอไม่ได้สนใจเรื่องจำนวนลูกค้ามากเท่ากับแฟนของตัวเองหรอกนะ “ไม่เห็นเป็นไร แค่คนเดียวเอง”

ทันทีที่ฮวีอินพูดจบคอเสื้อของเธอก็ถูกยงซอนคว้าเอาไว้ หล่อนดึงเธอเข้าหาตัวก่อนจะจุ๊บปากของเธอหนึ่งทีแล้วจึงปล่อยมือ

“แค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าพี่มีแฟนแล้ว”

หูของฮวีอินแดงขึ้นในทันทีเพราะความเขิน แต่เธอก็ยังคงพูดตอบพี่อย่างงงๆ “เอ้า ทำแบบนี้แล้วมันจะต่างอะไรกับการบอกเขาไปตรงๆ สรุปฉันก็เสียลูกค้าอยู่ดี”

“ก็ต่างตรงที่ทำแบบนี้พี่ได้จุ๊บฮวีนด้วย” คำพูดของยงซอนทำให้หน้าของฮวีอินขึ้นสีเข้มกว่าเดิม

"พี่นี่ขี้โกงชะมัด"

“ทำไมน้า คนที่เขาจีบถึงเป็นพี่ยงไม่ใช่ฉัน” ฮเยจินที่ยืนดูคนสองคนจีบกันอยู่นานแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ

“น่าเสียดายจริงๆ ด้วย ถ้าเขาจีบฮเยจินพี่ก็จะได้ไม่ต้องทำโปรเจคพาฮเยจินไปรู้จักบยอล” ยงซอนพูดอย่างเสียดายก่อนจะนึกขึ้นได้ “แต่ให้เขาจีบพี่ก็ดีกว่าจีบฮวีนแหละ”

ฮวีอินยิ้มแห้งเมื่อได้ยินประโยคของพี่ หญิงสาวพูดตอบกลับเบาๆ “ถ้าเขาจีบฉัน...ร้านฉันคงบึ้มพอดี เพราะพี่คงไม่ใจเย็นยืนดูจนจบเหมือนฉันแน่”

18/01/2563
SHARE

Comments