If...i...Am



IF...I...AM...PERSONAGE...IN...FABLE
ถ้าหากเรากลายเป็นตัวละครในหนังสือนิยายหรือนิทานสักเล่ม ชีวิตเราก็คงไม่ต้องคิดอะไรมาก ไม่ต้องกังวลว่าพรุ่งนี้ หรือว่าในอนาคตเส้นทางชีวิตจะถูกขีดเขียนให้ไปทางไหน... แค่ทำตามปลายปากกาของผู้เขียน ผู้เขียนที่พร้อมจะชี้นำทางให้เราทำโน้นนี้นั้นตามใจเขาปราถณา  แต่การใช้ชีวิตแบบนั้นก็คงไม่ต่างอะไรกับนกน้อยในกรงขัง ไม่มีอิสระภาพอย่างที่ใจเราต้องการ ไม่สามารถบินไปบนปุยเมฆที่กระจายอยู่บนท้องฟ้าสีครามได้ ไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ บนโลกใบนี้ได้นอกจากประตูเปิดปิดกรงขัง....



IF...I...AM...WORKER BEE...IN...HONEYCOMB
ถ้าเรากลายเป็นผึ้งงานผู้ที่ถูกยกย่องว่าเป็นสัตว์ที่ขยันขันแข็งลำดับต้นๆในป่า ชีวิตเราก็คงมีเป้าหมายที่ชัดเจนขึ้น เราสามารถรู้ว่าเป้าหมายของเราคืออะไร เราเกิดขึ้นมาเพื่ออะไร? การเป็นผึ้งงานผู้จงรักภักดีมันก็ไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไปใช่ไหม? การหาน้ำหวานจากเกสรดอกไม้นับพันนับร้อยดอกเพื่อที่จะเอาน้ำหวานมาใส่ในรวง และดูแลตัวอ่อนกับนางพญาที่อยู่ในรวงผึ้ง ดูเหมือนจะเป็นงานที่ทรงคุณค่า และน่าถูกยกย่อง แต่การเป็นผู้จงรักภักดี ทำงานขยันขันแข็ง เอาเวลาของชีวิตทั้งหมดทุ่มให้กับงานและเจ้านาย มูลค่าในการแลกเปลี่ยนระหว่างความจงรักภักดีกับเวลาทั้งหมดในชีวิตมันสูงเกินไปหรือเปล่า... แล้วอิสระที่เราจะได้โบยบินไปในที่ที่เราต้องการละ เวลาที่จะได้อยู่กับตัวเอง เวลาที่จะได้ฝันถึงสิ่งที่อยากฝัน เวลาที่เป็นของเราเอง...


SHARE
Written in this book
Life
🌼🌼🍁🌼🌼

Comments