hate everything n everyone, fuck u
   ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่เต็มไปด้วยซากขยะ​ กองเสื้อผ้า​ กับเด็กคนหนึ่ง...

   ในบางครั้งที่เด็กคนนั้นเฝ้าถามตัวเองบนเตียงอันเล็กๆชิดกับมุมห้อง​ว่า​ ​เขาเกิดมาทำไม?

ทำไมทุกอย่างมันดูยากสำหรับเขาเหลือเกิน​ ทำไมถึงต้องเป็นแบบนี้​ เป็นตัวเขาที่ไม่ดีพอหรอ​ 

เพราะเขายังทำไม่ดีพอ​ โลกถึงเลือกใจร้ายกับเขาใช่มั้ย? ในเมื่อเขาพยายามที่สุดแล้วทำไมถึงยังไม่ดีพอล่ะ
   เป็นคำถามที่วนเวียนในหัวของเด็กคนนั้น​ จนเธอร้องไห้แล้วเผลอหลับไป

   ตอนนี้เด็กคนนั้นก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ว่่าทำไมเรื่องราวทั้งหมดต้องเป็นแบบนี้​ เพราะอะไรทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับเธอ

   เด็กคนนั้นเข้าใจว่าแต่ละคนมีความเครียด​ ความเหนื่อยและวิธีรับมือกับปัญหาเหล่านั้น​ ไม่เหมือนกัน​ เธอไม่คิดนำตัวเองไปเทียบเพราะมันสู้กันไม่ได้เลย

   ปัญหาของแต่ละคนนั้นก็หนักสำหรับคนเหล่านั้น​ หากไม่เจอกับตัวคงไม่มีวันได้รู้...

แต่สุดท้าย​ เด็กคนนั้นก็เลิกตั้งคำถามเหล่านั้นไป​ เพราะคิดว่าคิดไปก็คงจะไม่ได้คำตอบอยู่ดี​ เธอเลือกที่จะหันหลังให้โลก​ พร้อมบอกกับตัวเองบอกกับทุกอย่างว่าช่างแม่ง!

ช่างแม่งโลกห่วยๆ
.

ช่างแม่งทุกคนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้


ช่่างแม่งตัวเธอเองที่อ่อนแอแบบนี้
.
.
   
   เธอรู้เธอย่อมรู้ดี​ เธอเสี่ยงเป็นโรคนั้น​ โรคที่เป็นกระแสแรงอยู่ตอนนี้​ โรคที่ใครๆก็ต่างเป็นได้หากเจออะไรที่กระทบกระเทือนจิตใจจนรับไม่ไหว​ โรคซึมเศร้า...

ในตอนที่เธอเลือกจะบอกลากับตัวเองแล้ว​ ความทรงจำก็ค่อยๆขึ้นมาในหัวช้าๆพร้อมกับข้อความแต่ละอย่างจากเพื่อนของเธอ ที่ไม่ว่าเครียดเรื่องอะไร​ แม้เรืื่องน้อยๆ ก็ยังมีคนเป็นห่วงเธ​อ มีคนที่ยังคอยให้กำลังใจเธอตลอด​ แต่เพียงก่อนหน้านี้เธอมองไม่เห็นมันเท่านั้นเอง

แค่สิ่งเหล่านั้นมันก็ช่วยปลอบประโลบจิตใจของเธอมากแล้ว​ แต่มันยังไม่มากพอ​ ความคิดลบๆขึ้นมาในหัวเสมอ​ เด็กคนนั้นร้องไห้หนักมาก​เหมือนเธอกำลังจะขาดใจอยู่ตรงนั้น​ เขาตั้งสติ​ แล้วกอดตัวเองแน่นๆ​ พูดกับตัวเองว่า
ใจเย็นๆ​ มันจะไม่เป็นไร​ ทุกอย่างมันจะโอเค​ ไม่มีใครรักเราไม่เป็นไร​ เรารักตัวเองก็ได้​ ใจเย็นๆนะ​ กอดตัวเองแน่นๆ​ ทุกอย่างจะโอเค​ มันจะไม่เป็นไร 


   เด็กคนนั้นพูดกับตัวเองซ้ำๆราวกับคนบ้า​ จนเธอค่อยๆมีสติขึ้น

   เธอขอบคุณตัวเอง​ที่สามารถยั้งตัวเองไว้ได้​ ยังสามารถเลือกสติตัวเองไว้ได้​ เธอตัดสินใจเดินหน้าสู้ต่อ​ แม้เธอจะต้องล้มหรือกลับมาอาการนี้อีกสักกี่ครั้ง​ แต่เธอจะบอกตัวเอง​ ไม่มีใครรักก็ไม่เห็นเป็นไร​ เธอรักตัวเองก็ได้​

จากนั้นคำขอของเธอในทุกๆปี​ คือ​ ขอให้ตัวเธอเองรักตัวเองมากขึ้น​ :-)



                                             sxxwithme.

SHARE
Writer
sxxwithme
ig : sxxwithme.myself
ตอนแรกตัดสินใจจะเขียนเอามาลงตามความรู้สึก​ เล่นๆเฉยๆเป็นการระบาย แต่ก็มาพูดคุยกันได้ครับในไอจีตามที่แปะไว้เลย

Comments

december6th
28 days ago
🖤
Reply