คุณเดินไปไกล ส่วนฉัน..
จำไม่ได้แล้วว่าวันที่จากกัน
มันนานแค่ไหนแล้ว
แถมจำไม่ได้ด้วยว่าเธอบอกลากันว่ายังไง
แม้กระทั่งคำพูดสุดท้าย
ยังลืมเลือนเลยล่ะ

แต่สิ่งที่เราจำได้มากที่สุดน่ะหรอ
ภาพที่เธอเดินจากไป
นั่นแหละ..
ตราตรึงที่สุดแล้ว

ตั้งแต่วันนั้น
จนถึงวันนี้
เธอเดินไปไกลมากเลยนะ
ต่างกับเรา
ที่ยังยืนอยู่ที่เดิม
ไม่รู้เหมือนกันว่ารออะไรอยู่
ทำไมไม่ไปไหนสักที
แล้วยืนอยู่ทำไมตรงที่เก่า

หรือจริงๆแล้ว..
มันควรจะมีใครพาเราเดินออกไป
จากตรงนี้

เหมือนกับเธอ..

ที่มีใครพาเธอออกไป
จากตรงนี้
ที่เก่า
ที่เราเคยยืนอยู่ด้วยกัน.




: )


SHARE
Written in this book
Endless love
Writer
KIMUJIMYJUNG
บังเอิญชอบเพ้อ
I like me better when i’m with you.

Comments