เมื่อความรัก...เข้ามาทักทาย
ทำไมเราต้องคิดถึงคน ๆ นึงได้มากขนาดนี้ ตื่นนอนมาก็คิดถึง ระหว่างวันก็คิดถึง ก่อนนอนก็ยังคิดถึง
เธอหายไปไหนนะ ฉันเฝ้าถามกับตัวซ้ำ ๆ หลังจากที่ความคิดถึงเข้ามาเกาะกุมหัวใจ ครั้งแล้วครั้งเล่า

คิดถึงช่วงเวลาที่เราคุยกัน มันเป็นความรู้สึกที่ดีมาก มากจนฉันอยากให้มันคงอยู่ตลอดไป

สิ่งที่ฉันพอจะทำได้ก็คือการเปิด facebook แล้วก็เลื่อนไปมา หวังว่าจะได้เจอเรื่องราวของเธอในนั้น มันอาจจะทำให้ความคิดถึงเบาบางลงไปบ้าง หรือจะยิ่งทำให้คิดถึงก็ไม่รู้นะ แต่อย่างน้อย ถ้าได้เห็นว่าเธอเป็นสุขดี ฉันก็ดีใจแล้ว

บางทีก็แอบคิดนะ
ช่วงเวลาที่ไม่ได้คุยกัน เธอจะรอข้อความจากฉันไหม
เธอจะคิดถึงฉัน เหมือนที่ฉันคิดถึงเธอไหม


เฮ้อ...
คิดถึงวันนั้นจังเลยนะ
วันที่ความสัมพันธ์ของเราเริ่มต้นขึ้น...

ฉัน ผู้ที่คุ้นเคยกับการอยู่คนเดียวมานาน เพราะเข็ดขยาดจากความรักที่ผิดหวัง จนตั้งใจว่าจะไม่เปิดใจให้ใครอีก

และแล้ว เธอก็เข้ามา เคาะประตูหัวใจของฉัน มาพาฉันออกจากความโดดเดี่ยว หงอยเหงา

เหมือนดอกไม้เหี่ยว ๆ ที่มีหยาดฝนรดริน จนเกิดความชุ่มชื่นสดใสอีกครั้ง

หลากหลายเรื่องราว หลากหลายเหตุการณ์ที่เธอเล่าขาน
โปรแกรม messenger ที่เคยเงียบสงัด ก็กลับมาส่งเสียง เป็นเหมือนกระดิ่งเล็ก ๆ ที่ปลุกความมีชีวิตชีวาให้ฟื้นตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

เราต่างถ่ายทอดความรู้สึกดี ๆ ให้กันและกัน ผ่านตัวอักษรนับร้อยนับพันตัว ผ่านน้ำเสียง ผ่านแววตาและรอยยิ้มที่สดใส เป็นอย่างนี้เรื่อยมา

จนวันหนึ่ง

เมื่อเวลาล่วงเลย สิ่งที่เคยเป็นก็เปลี่ยนไป
เราคุยกันน้อยลง จากเดิมที่คุยกันแทบทุกวัน

อาจจะเป็นที่ระยะห่างหรืออะไรก็ตาม
ซึ่งฉันไม่รู้อย่างแน่ชัดว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
และก็ไม่รู้ด้วยว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากนี้

แต่ที่พอจะเดาได้
โปรแกรม messenger ก็คงจะกลับไปเงียบสงัดอีกครั้ง 

16/01/2563
22:58


SHARE
Written in this book
จิตวิญญาณในงานอักษร
รวบรวมงานเขียนต่าง ๆ ทั้งขนาดสั้น และขนาดยาว ตั้งใจจะเก็บไว้เสมือนเป็นสมุดบันทึกอีกเล่มหนึ่ง
Writer
ThornThaidoem
Writer
คนบ้านนอกที่ชอบอ่านบทกวี ชอบฟังดนตรี ชอบดูงานศิลปะ ชอบอยู่กับทุ่งนา ป่าเขา สายน้ำลำธาร

Comments