ถูกลืมและจดจำ
ถูกลืม

ความรู้สึกว่างเปล่าแบบเดิมกลับมาอีกครั้ง . .

เพราะฉันต้องกลับมาเข้างานในตอนดึก 

มันเป็นช่วงเวลาที่หลายๆคนชอบกันในการทำงานกะดึก

แต่สำหรับฉันแล้วมันนี่มันนรกชัดๆ 

เวลาการนอนของฉันมันบิดเบี้ยวไปหมด

ฉันยังจำวันแรก ที่ฉันขึ้นมาในกะบ่ายได้
(หลังจากที่อยู่กะดึกไปเดือนกว่่า)

ด้วยความเป็นพนักงานใหม่ ฉันถูกลืม55หลายๆคนยังจำฉันไม่ได้
ขนาดพี่สาวหวานขมยังทักทาย
คิดว่าฉันลาออกไปแล้ว

แต่ไม่เป็นไรชินแล้วล่ะ กับการถูกลืม 
ไม่แปลกสักหน่อย ก็ช่วงนั้นพึ่งเข้ามาใหม่



เคยมีประสบการณ์ถูกลืมที่ตลกสุดๆ 
เมื่อประมาณ4ปีที่แล้ว 

เป็นคืนสิ้นปี ฉันออกไปเคาท์ดาวน์กับเพื่อนข้างนอกบ้าน ฉันกลับไปถึงที่่่่่บ้านประมาณตี2

แม่ฉันล็อคบ้าน 
ถูกแล้ว

ฉันนอนบนพื้นหน้าบ้านเหมือนหมา 
จนถึงเช้า

เรื่องนี้ฉันพลาดเองแหละ ที่ไม่ได้บอกแม่ว่าจะกลับดึก แต่ไม่โกรธแม่นะ55 รู้สึกตลกตัวเองมากกว่า



ฉันชอบการมาทำงานตอนเช้าๆ มากกว่าการต้องมานั่งฝืนร่างกายตัวเองในตอนดึกนี้ 

ถึงจะมีเพื่อนร่่่วมอยู่ด้วยก็เถอะ 
แต่ความรู้สึกเหงาและว่างเปล่่่่่่่่่่า
ก็ไม่อาจลบล้างไปได้เลย





จดจำ




 

มึง เค้าดูเศร้าๆว่ะ ใส่หูฟังด้วย ปกติไม่ใส่่
น่าเป็นห่วงจัง
ฉันไม่อยากเดาว่าเธอรู้สึกเศร้ากับเรื่องอะไร
ฉันอยากหวังว่าเพลงๆนั้นที่เธอฟัง 
จะอยู่เป็นเพื่่่่่่่อนเธอ ให้เพลงๆนั้นกอดเธอไว้

เชื่อฉันสิ เพลงมันบรรเทาได้จริงๆนะ         เธอต้องผ่านเรื่่่่่่่่องราวที่ไม่สบายใจให้ได้
หรือเพราะความอบอุ่นของไอแดด
เรียกเจ้าไปอยู่ตรงนั้น
หรือเพราะสายลมที่ยังคงต้องการ
อาศัยพัดพาสู่จุดหมาย
หรือเพราะความสุขที่ทำหล่่่่่่นหาย
ความฝันจึงไม่เคยได้ชื่นชม
เมื่อเจ้าพบมันแล้วก็ขอให้เป็นสุข
ตัวเราก็คงสุขใจ เมื่อใจได้กลับมา


ใจ - เรืองฤทธิ์ บุญรอด



ฉันเฝ้ารอหัวใจที่ซุกซนได้กลับมาอยู่กับตัวเหมือนเดิม 

หวังเพียงหัวใจยังอยู่ตรงนี้ 
อย่าไปทำลายกฏเกนฑ์ความรักของใครเค้า

แต่ไม่นานหรอก 
สักวันนึง เราก็คงกลายเป็น
ความทรงจำ.. ที่ถูกแช่แข็งไว้ตลอดกาล

ถึงตอนนั้น ตอนทีี่ี่ีฉันไม่ได้อยู่ทีี่ี่ี่ี่ี่นี่

คงเจอเธอแค่เพียงในความทรงจำ 
และคงไม่พบในความจริงอีกแล้ว



โปรดจำไว้.



SHARE
Written in this book
one
Writer
short_rue
writer
our

Comments