โตขึ้นอยากเป็นอะไร?
   หากจะให้เรานึกถึงคำถามซักคำถามที่ได้ยินบ่อยๆ ตั้งแต่เด็กสำหรับเราแล้ว คงไม่พ้นคำถามว่า "โตขึ้นอยากเป็นอะไร"
.
.
   คงจะเป็นช่วงอนุบาลมั่งที่เราเริ่มโดนถามด้วยคำถามนี้ โดยที่เรายังไม่เข้าใจด้้วยซ้ำว่า
การโตขึ้นคืออะไร?  
ยังไม่รู้เลยว่าโลกความจริงมัันโหดร้ายแค่ไหน
ยัััังไม่อาจคาดเดาได้เลยว่่าสิ่งที่ตอบไปจะเป็นจริงได้มากน้อยเพียงใด
.
.
เราไม่รู้ว่าเธอจะจำคำตอบแรกของเธอได้มั้ย
แต่เรายังจำคำตอบแรกๆของเราได้แม่นเลย.  
เราตอบไปด้วยเสียงใสๆว่า 'หนูอยากเป็นคนตักไอติม เพราะหนูชอบกินไอติม' (*´∇`*) 555+
น่ารักดีน่ะ ความคิดของเราตอนนั้น
.
.
จากวันนั้นสู่อายุที่ค่อยๆเพิ่มขึ้น เข้าสู่วัยที่เข้าใจความหมายของการเติบโตมากขึ้นในทุกๆวัน.
คำตอบที่่ได้ค่อยๆเปลี่ยนไป เราเริ่มอยู่กับความเป็นจริงมากขึ้น เข้าใจมากขึ้นว่าแค่ไอติมในวัยเด็กคงไม่เพียงพอต่อชีวิตในอนาคต คงไม่อาจเป็นที่ภูมิใจอย่างที่ใครต่อใครก็ไม่รู้คาดหวังเอาไว้ แต่เหมือนเป็นเรื่องตลกร้าย
เพราะยิ่งเราโตมากขึ้นเท่าไร เรายิ่งคิดถึงวัยเด็ก
   เราโครตคิดถึงเด็กน้อยคนนั้นที่ไม่ต้องสนใจโลก สนใจสังคม สนใจความคาดหวังที่ไม่อาจแบกรับไว้ ไม่ต้องอึดอัด ไม่ต้องกลับบ้านทิ้งตัวลงนอนร้องไห้อยู่บนเตียงอย่างโดดเดี่ยว
เด็กคนนั้นแค่ตอบในสิ่งที่เธออยากทำและมันทำให้เธอมีความสุขพร้อมรอยยิ้มที่ดูสดใส
.
เราอยากขอโทษเธอน่ะที่คงเป็นคนตักไอติมให้เธอไม่ได้้แม้ว่าเราจะยังชอบกินไอติมอยู่ดี แต่เราสัญญาน่ะว่าเราจะพยายามมีความสุขในสิ่งที่เราเลือกจะเป็นให้ได้้เหมือนตอนที่เธอเลือกว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร?^_^


หวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับสิ่งที่ทุกคนเลือก
เอาจริงเราก็ไม่ได้มีความสุขกับทุกเรื่องที่เลือกหรอก ทำไงได้ล่ะ เป็นกลจ.ให้ตัวเองมากๆน่ะ
 ในเมื่อเราเลือกแล้ว เราต้องอยู่กับมันให้ได้

 

SHARE
Written in this book
L I F E , M O O D Y
Writer
Redsneakers
A little reader
I really like to wear my favorite shoes and walk in to the same place. I like to look at the moon through a small window from my bedroom which is like my only shelter.

Comments