"สวัสดี" เป็นคำที่น่ากลัว


สิ่งที่ฉันจะพิมพ์ต่อไปนี้ไม่ใช่เรื่องสั้น ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่บทความ


หากคุณอยากรู้จักใครสักคนหนึ่ง
หรือเป็นเพียงคำทักทายง่ายๆ ที่อยากเปิดหัวข้อสนทนา


“สวัสดี” ฉันกล่าวทักไปด้วยสีหน้าที่ฝืนสดใสและถือวิสาสะนั่งลงตรงข้าม 


   ผู้ชายคนตรงหน้ามีท่าทีประหม่าเล็กน้อย อาจเป็นเพราะวันนี้ฉันทาลิปสติกแท่งโปรด พร้อมโปรยยิ้มน่ารัก


“สวัสดี..ก่อนจะเข้าเรื่องคุณอยากดื่มอะไรไหม”


เขาทำให้ฉันรู้สึกเสียเวลา


“americano”


หลังจากนั้นบทสนทนาพิศวงก็ได้เริ่มต้นขึ้น


.
.


คุณรู้หรือเปล่าคำว่า "สวัสดี" ของฉันเป็นประโยคคำถาม


เป็นเพียงคำถามง่ายๆ แต่ทำไมคำตอบช่างน่ากลัว


"คำถามที่หนึ่งจากผม..."


โลกของคุณมีกี่ใบ
มันสวยงาม เจ็บปวด หรือบิดเบี้ยว


วันนี้ขอนำเสนอ “โลกในโพรงหญ้า” 


มีสิ่งปริศนาดึงฉันลงไปในโพรงหญ้าแห่งหนึ่ง
ในขณะที่ร่างกายยังคงดำเนินบนกาลเวลาปกติ


มันเหมือนโพรงหญ้าในอลิซอินวันเดอร์แลนด์
เพียงแต่ฉันไม่ได้ตัวเล็กลง และไม่ได้สวยงามตามเรื่องเล่าที่ได้ฟังมา


ร่างกายควบคุมไม่ได้ อาการคลื่นไส้พะอืดพะอม
ความรัดตึงรอบศรีษะ รอยยิ้มที่หายไป นี่มันอะไรกันนะ
ตลกร้ายไหมล่ะคุณ สิ่งที่ฉันเจอในโพรงหญ้าแห่งนี้


สิ่งหนึ่งที่คอยกัดกิน
ฉันโดนสับสวิตซ์อารมณ์ตลอดใน ณ ที่แห่งนั้น


“สวัสดี มีใครอยู่ไหม”
คำตอบคือว่างเปล่า


SHARE
Writer
gumi
witch

Comments