(87) Jealousy
(ต่อจาก Valentine)

พอเปิดประตูกลับเข้ามาภายในร้าน ฮวีอินก็เห็นคนที่แอบหนีมาก่อนกำลังช่วยเพื่อนของตัวเองเก็บร้าน แถมยังไม่เป็นการช่วยธรรมดา เพราะระหว่างเก็บของทำความสะอาดคนที่เพิ่งรู้จักกันสองคนก็คุยกันสนุกสนานดูเข้าขากันได้ดี ทำเอาปากของเธอคว่ำลงอย่างไม่รู้ตัว

อันที่จริงโดยพื้นฐานแล้วคนตัวเล็กก็ไม่ใช่คนขี้หึงสักนิด แต่ไม่รู้ว่าทำไมพอเห็นคนเป็นพี่กำลังคุยกับเพื่อนของตนอย่างสนิทสนมแล้วเธอถึงอดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ ทั้งที่รู้ว่าทั้งสองคนก็แค่พูดคุยกันธรรมดา ไม่มีอะไรในกอไผ่เลย

“ฉันชักจะเริ่มหึงจริงๆ แล้วนะ สรุปแล้วฉันกับฮเยจินใครเป็นแฟนพี่กันแน่” ถึงจะรู้คำตอบดีแต่ก็อดตั้งคำถามตามความรู้สึกน้อยใจไม่ได้

“แฟน?” แต่แทนที่คนถูกถามจะตอบ กลับกลายเป็นฮเยจินที่ถามกลับ

“อืม... เมื่อกี้” ยงซอนตอบแบบเรียบง่ายเหมือนพูดเรื่องปกติ เพียงแค่อมยิ้มเล็กน้อยกับคำตอบ

“น่ะ...ไม่คิดจะบอกฉันหน่อยเหรอคะคุณเจ้าของร้าน ใครกันแน่ที่ควรจะงอน” ฮเยจินหันกลับไปพูดกับเพื่อนของตัวเอง

ฮวีอินทำตัวไม่ถูกทันที เมื่อกี้เธอยังเป็นฝ่ายงอนแฟนตัวเองกับเพื่อนที่ดูจะสนิทสนมกันเกินเหตุอยู่เลย แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงกลายเป็นเธอที่จะต้องง้อแล้วล่ะ

“เอ่อ... ก็ฉันเพิ่งขอพี่ยงเมื่อกี้ ฉันก็ว่าจะเข้ามาบอกเธออยู่ ไม่ใช่ว่าจะตีเนียนซะหน่อย ถ้าจะให้เร็วกว่านี้ฉันก็ต้องโทรจิตบอกเธอแล้วล่ะ” เธอแก้ตัว

“จบ เป็นอันว่าหายกัน” หญิงสาวผิวสีน้ำผึ้งปิดสรุปก่อนจะเปลี่ยนประเด็น “แล้วแกจะยืนบื้ออยู่อีกนานมั้ยคะคุณเจ้าของ มาช่วยฉันเก็บร้านด้วยสิ เก็บร้านเสร็จแล้วฉันจะได้ไปส่ง”

“ไม่เป็นไรน่า ฉันกลับเองได้” ฮวีอินไม่ตอบเปล่าๆ ระหว่างที่พูดสองเท้าของเธอก้าวไปยังตำแหน่งที่ยังขาดคนทำความสะอาด ถึงหลังๆ มาจะไม่ค่อยได้ยุ่งกับร้านเท่าไหร่เพราะไว้ใจให้เพื่อนจัดการทั้งหมด แต่ในเวลาที่เธอต้องทำอะไรเองก็ยังทำได้อย่างคล่องแคล่วเสมอ

“ถ้ามีแกคนเดียวฉันก็ไม่ไปส่งหรอก จะปล่อยให้เดินกลับไปนั่นแหละ แต่ฉันจะปล่อยให้พี่ยงเดินกลับไปได้ยังไง คิดสิคิด!” ฮเยจินก็เป็นอีกคนที่ทำอะไรไปพร้อมๆ กัน ในขณะที่มือกำลังจัดเก็บอุปกรณ์ที่สะอาดเสร็จแล้วให้เข้าที่ ปากของเธอก็พูดไปด้วย

หลังจบประโยคของฮเยจิน เสียงของการทะเลาะวิวาทก็สงบลง มีเพียงเสียงกระทบกันของสิ่งของสลับกับการพูดคุยเบาๆ ระหว่างยงซอนกับฮเยจิน เพราะคนที่แก่กว่าต้องคอยถามว่าจะให้ทำอะไรยังไง

เหมือนเพิ่งก็นึกขึ้นได้ ฮเยจินที่เงียบไปสักพักอยู่ๆ ก็พูดขึ้นมา “ตอนจะกลับแกอย่าลืมหยิบปิ่นโตอันนั้นกลับไปด้วยนะ”

“ปิ่นโตอะไร?” ฮวีอินตอบ แม้จะไม่ถูกเรียกชื่อแต่ฟังก็รู้ว่าฮเยจินคุยกับเธออยู่นั่นแหละ

“ปิ่นโตถวายพระมั้ง ไอบ้า! ก็ปิ่นโตใส่กับข้าวไง” พอจบประโยค หญิงสาวที่ตะโกนอยู่ก็ปรับโทนเสียงให้นุ่มนวลขึ้นเพื่อหันไปคุยกับคนที่อายุมากกว่า “ฮวีนลองทำอาหารให้พี่กินแล้วใช่มั้ยคะ มื้อนี้ฉันเลยอยากอวดฝีมือบ้าง ตอนที่พี่กับฮวีนไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกฉันก็เลยไปทำไว้ให้”

แม้ว่าฮเยจินจะพูดกับยงซอน แต่คนที่ตอบกลับไม่ใช่คนที่คุยด้วย ฮวีอินที่ยืนห่างออกไปกลับเป็นฝ่ายพูดขึ้นมา “ถ้าแกไม่ใช่เพื่อนสนิทฉัน ฉันต้องคิดว่าแกจีบแฟนฉันอยู่แน่ๆ”

“ก็อยากอยู่...”

“ฮเยจิน!”

“ฉันล้อเล่น!” ฮเยจินที่มือว่างเพราะจัดการของตรงหน้าเสร็จเรียบร้อยพอดีก็ขยับที่จากข้างยงซอนไปช่วยฮวีอิน พอเดินมาถึงตัว ฮเยจินก็กระซิบที่ข้างหูเพื่อนทันที “ฉันเห็นนะเมื่อกี้ตอนอยู่ข้างนอก คนอุตส่าห์หวังดีอยากให้มีเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ ไม่ต้องมานั่งทำอาหาร เผื่อคืนนี้แกจะได้วาดรูป...นู้ด”

หน้าของเธอขึ้นสีทันทีที่ฮเยจินพูดจบ ในหัวอดจินตนาการตามไม่ได้ ถึงจะเคยเห็นมาแล้วแต่เมื่อคืนก็มืดมาก แล้วกับการวาดรูปน่ะ...ความรู้สึกมันไม่เหมือนกัน

“ฮเยจินบอกอะไรฮวีนน่ะ ทำไมฮวีนถึงหน้าแดงอย่างนั้น” หล่อนทักขึ้น มันจะต้องมีอะไรบางอย่างในประโยค ฮวีอินของเธอถึงได้เป็นแบบนั้น

“ไม่มีอะไรค่ะ แต่แฟนพี่เขาคงจะคิดเรื่องไม่ดีอยู่มั้งคะ” หญิงสาวตีหน้าซื่อ คำตอบที่ตอบออกไปทำให้ฮเยจินลอยตัวเหนือทุกสิ่ง

“ว้า พี่ชักหวั่นใจ งั้นคืนนี้พี่ขอไปอยู่กับฮเยจินแทนได้มั้ยคะ?” หล่อนกล่าว

“บ้านฉันรอต้อนรับพี่เสมอนะคะ แต่...”

“ไม่ได้!” คนที่สติหลุดไปเมื่อครู่กลับมารู้ตัวทันที

“นั่นแหละค่ะคำตอบ” ฮเยจินพูด

“ทำไมทั้งสองคนต้องรุมแกล้งฉันด้วย” ฮวีอินมีท่าทางหงุดหงิดเล็กน้อย ปกติเธอมักจะเป็นคนแกล้งใครต่อใครเสมอ หรืออย่างน้อยๆ ก็ผลัดเป็นฝ่ายแกล้งกับโดนแกล้ง แต่พอมาอยู่กับสองคนนี้ทำไมเธอถึงได้เป็นคนถูกรุมตลอดเวลา

ยงซอนเงยหน้าขึ้นมามองแฟนเด็กของตัวเอง หล่อนยิ้มกว้างก่อนจะตอบคำถาม “ก็ฮวีนน่ารักนี่คะเวลาโดนแกล้ง”

คำตอบของยงซอนทำให้หน้าที่แดงอยู่แล้วแดงหนักกว่าเดิม จากที่กำลังน้อยใจก็หายเป็นปลิดทิ้ง

“หว่าย...ไปไม่เป็นเลยนะ” คนเป็นเพื่อนก็ยังไม่วายแซว

“...” เธอทำเป็นไม่สนใจและรีบก้มหน้าก้มตาเก็บของด้วยความรวดเร็ว ไม่ควรให้สองคนนี้มารู้จักกันเลยจริงๆ นะ เธอพลาดเองที่พาแฟนมาร้านกาแฟ

หลังจากนั้นไม่นานของทุกอย่างก็ถูกจัดเก็บอย่างเรียบร้อย ทุกซอกมุมได้รับการทำความสะอาด พนักงานคนอื่นทยอยกลับไปก่อน ส่วนพวกเธอก็ช่วยกันเอาของขึ้นรถของฮเยจินเพื่อเตรียมกลับบ้าน

12/01/2563
SHARE

Comments