บันทึกให้ฉันในอนาคต


ในตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าฉันควรรู้สึกยังไงหรือพูดอะไรออกมา
มันเป็นความรู้สึกสับสน กับสิ่งที่เกิดขึ้น
เมื่อวานเรายังรักกัน มาวันนี้เหลืิอเพียงแค่ฉัน
เรากลายเป็นคนแปลกหน้ากัน


ฉันอยากจะเดินจากไปซักที

ความรักมันเป็นแบบนี้เสมอเลยรึเปล่า
คนที่รู้สึกมากกว่าก็แพ้ไป
ฉันรู้สึกเหมือนจะดีขึ้น แต่แล้วมันก็แย่ลง
เป็นแบบนี้ซ้ำๆ มันเจ็บเกินกว่าใจจะรับไหว


มันเหมือนเดจาวู ฉันเคยเจอเรื่องแบบนี้มาแล้ว
ที่ใครบางคนทิ้งฉันไป แบบไม่มีเหตุผลอะไรเลย
ทิ้งไปแบบฉันไม่รู้ว่าทำอะไรผิด
แต่แล้ววันนึงฉันก็รู้ว่าเขาก็แค่
เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง


ฉันเริ่มต้นใหม่กับคุณคนนี้ ทุกอย่างมันดีมาก
ดีซะจน ไม่ได้เผื่อใจ ว่ามันจะเป็นเหมือนเดิม
ยิ่งย้อนไปดูเรื่องราวเก่าๆ ก็ไม่อยากจะเชื่อ
ว่าตอนนี้มันคือเรื่องจริง มันเหมือนกับ


ฉันกำลังก่อสร้างบ้านหลังนึง
ค่อยๆก่อไปเรื่อยๆ แต่ไม่ทันได้ตรวจดู
ว่าตรงไหนมันชำรุดมั้ย เวลาผ่านไป
บ้านหลังนั้นก็ล่มทับฉัน แบบไม่ทันตั้งตัว


แล้วฉันต้องคอยหาทางออกจากซากนั้น
โดยที่โดนเศษความทรงจำ ที่มันล่มทับทิ่มแทง
เหมือนจะขาดอากาศหายใจ มันไม่ทำให้ฉันตาย
แต่มันทำให้ฉันทรมาณกับความทรงจำเก่าๆ


ถ้าแผลในใจมันสามารถเอาออกมาให้ดูได้
มันก็คงอยู่ในขั้นโคม่า ที่มีเครื่องช่วยระโยงระยาง
รู้สาเหตุการเจ็บ แต่ไม่รู้ว่ายาตัวไหนช่วยอะไรได้บ้าง
ให้ยาไปเรื่อยๆ ยาบางตัวก็ทำให้อาการหนักขึ้น
ยาบางตัวก็ทำได้ขึ้นชั่วขณะ แต่ตอนนี้ยังไม่เจอยาที่รักษาได้จริงๆเลย


กับเรื่องคนอื่นฉันเป็นที่ปรึกษาที่ดี แนะนำได้หมด
แต่พอเป็นเรื่องฉันเอง ฉันกลับทำมันไม่ได้อย่างที่เคยพูด
ฉันเคยคิดว่าเพื่อนฟูมฟายไร้สาระ มันต้องเป็นถึงขนาดนั้นเลยหรอ
ตัดภาพมาที่ฉันตอนนี้ ยิ่งกว่าเพื่อนที่ฉันว่าไปอีก


รอคอยเขาทั้งๆที่เขาบอกว่า กลับมาไม่ได้แล้ว
รอคอยเขาทั้งๆที่เขาเดินต่อไปได้แล้ว
ความรักโคตรจะไม่แน่นอนเลย
วันนี้รักไม่ได้หมายความว่าพรุ่งนี้จะรักอยู่


ใจฉันวันนี้เป็นปกติไม่ได้เลย มันแย่ทุกครั้งที่เห็นอะไร
ก็มีแต่เขา ห้องนอน ของใช้ เดินห้าง รถที่ขับ
ฉันถามตัวเองว่าทำไมต้องร้องไห้ทุกวัน
ฉันได้คำตอบว่า ฉันยังรักเขา ฉันยังมีหัวใจ


ตอนฉันอยู่กับเพื่อนฉันมีความสุข แต่บางครั้ง
ฉันก็จมดิ่งกับเรื่องของเรา และในตอนที่ฉันอยู่คนเดียว
ฉันฟุ้งซ่านแต่กับเรื่องของเขา ทั้งๆที่พยายามจะไม่คิด
พอฉันคิดฉันก็มานั่งร้องไห้ มันวนอยู่แบบนี้แทบจะตลอดเวลา


ใจที่มันเริ่มฟู ผ่านไปไม่นาน มันก็เหี่ยวเฉาเหมือนเดิม
เราเคยทำอะไรร่วมกัน วันๆฉันคุยแต่กับเขา พอวันนึง
ไม่มีเธอคนเดิมฉันรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยว
ถึงจะมีเพื่อนแต่มันให้ความรู้สึกไม่เหมือนกัน


เพ่ือนฉันเคยโพสประโยคหนึ่งว่า
' ใช่สิ เธออยู่ได้นี่ ข้างๆเธอมีเขาไง แต่ข้างเรามันไม่มีใครเลย '
ฉันคิดว่าประโยคนี้ก็เหมาะกับฉันดี
เพราะฉันไม่เหลือใครอยู่เลยในสถานะนั้น


ฉันว่าตัวฉันเองเริ่มแย่ลงทุกวัน
ฉันกินข้าวได้น้อยลง น้อยลงจนใจหาย
วันนึงฉันกินได้แค่เพียง ไม่ถึง 10 คำด้วยซ้ำ
ร่างกายฉันเริ่มอ่อนแอลงเรื่อยๆ 


ฉันพยายามบังคับตัวเองอยู่เสมอ แต่สุดท้ายก็ฝืนทนไม่ได้
ฉันใช้ชีวิตเป็นคนปกติผสมคนกลางคืน
ฉันนอนวันละ 4-5 ชั่วโมง หรือบางทีก็แค่ 2 ชั่วโมง
ฉันบังคับตัวเองหลับไม่ได้ มันแย่มากเลย
ในหนึ่งวันฉันออกไปข้างนอกใช้ชีวิตเต็มที่
แต่พอกลับห้องมาฉันกลับนอนไม่หลับ
และมันก็วนอยู่อย่างนี้มาซักพัก


ฉันรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายฉัน
มือเท้าฉันเย็นตลอดเวลา 
ใจสั่นและเต้นแรง
หวาดกลัวมากขึ้น
กินข้าวน้อยลง
พักผ่อนไม่เพียงพอ
ฉันทำอะไรไม่ได้ ฉันฝืนให้มันดีขึ้นไม่ได้

ฉันได้แต่หวังว่าฉันจะดีขึ้นในเร็ววัน




ถึง...ฉันในอนาคต

หากว่าแกกลับมาอ่านบันทึกนี้
ก่อนแกจะรักใคร แกหัดเผื่อใจไว้ซะบ้าง
ดูแลตัวเองดีๆ มีความสุขกับชีวิตให้มากๆ
อย่าเอาใครมาเป็นโลกทั้งใบอีก
อย่าเอาเขาเป็นความสุขทั้งหมดในชีวิต
อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น อย่าไปเรียกร้องอะไรจากใคร
เรื่องแย่ๆ แกอาจจะผ่านไปยากซักหน่อย
แต่แกผ่านได้แน่ๆ เพราะแกเก่งอยู่แล้ว
แกเข้มแข็งเสมอเลย เข้มแข็งกับทุกเรื่อง
แกต้องเติบโตอย่างสมบูรณ์นะ
ที่ฉันบอกแกไป แกตอนที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้
มันไม่ค่อยไหวเท่าไหร่หรอก
ข้างบนนั่นเอาไว้เตือนใจแก
ครั้งหนึ่งแกเคยรักและเจ็บมากขนาดนี้
เพราะแกมีความรู้สึกที่จะรัก
ฉันตอนนี้อยากไร้ความรู้สึกมากเลย
แต่แกในอนาคตอะ รักไปเถอะ
แต่แกต้องรักให้เป็น และหัดเผื่อใจ
อีกอย่าง ถ้าแกบังเอิญเจอเขา
แกอย่าโกรธอย่าเกลียดเขา
แกจงยิ้มให้เขาเหมือนตอนที่แกเจอเขาครั้งแรก
บางทีการที่เห็นเขาเติบโต
มันอาจจะดีกว่าแกยังอยู่กับเขาก็ได้
ให้เขาได้ใช้ชีวิตที่ดี
แล้วอีกอย่างนะ 5 ปีข้างหน้า
ถ้าแกยังไม่มีใคร แล้วเขายังไม่มีใคร
แกอย่าลืมกลับไปจีบเขาใหม่ด้วยล่ะ
เพราะตอนนั้นแกน่าจะดีพอสำหรับเขาแล้ว
แต่ถ้าเขามีใหม่แล้วหรือแต่งงานแล้ว
จงยินดีกับเขาด้วยความเต็มใจ
แล้วเดินหน้าต่อไป
อย่าทำตัวแย่เกินล่ะ ต้องเป็นผู้ใหญ่ที่ดีนะ
อย่าโตไปเป็นผู้ใหญ่แบบที่แกเกลียด
ในตอนนี้ แกมีความฝันด้วยนะ
แกอยากไปเรียนต่อต่างประเทศ
เก็บเงินไปเรียนต่อให้ได้นะ
ใช้เงินก็หัดคิดหน้าคิดหลังบ้าง
ดูแลสุขภาพดีๆ แกตอนนี้เป็นถุงน้ำในรังไข่หลายใบ
แล้วแกก็เตรียมไปพบจิตแพทย์ไม่กี่วันข้างหน้า
ถ้าวันไหนแกไม่ไหว แกกลับมาอ่านโพสนี้บ่อยๆ
เผื่อแกอยากใช้ชีวิตมากขึ้น
นี่ละก็ห้ามคิดสั้น หรือทำร้ายตัวเองด้วย
กว่าจะโตมาได้ รอดูแกประสบความสำเร็จอยู่นะ
อีกอย่างอะนะ แกต้องเก็บตังไปน่านทุกปีนะ
เป็นความฝันแกตอนนี้ เป็นไปได้สร้างบ้านที่น่าน
จะดีมาก ถ้าแกมีบ้านแล้ว แกต้องมีหมาไซหน้าโง่ตัวนึง
โกลเด้นท์ที่แกชอบตัวนึงด้วย อันนี้เป็นคำสั่ง
วันนึงแกอย่าลืมตอบกลับบันทึกนี้ด้วยล่ะ


รักตัวเองให้มากๆ
พลอย.
120163
13:40

SHARE
Writer
littletthings
reader
But you're perfect to me.

Comments

Intricacy
12 days ago
สู้ครับ อย่าลืมที่จะรักตัวเองด้วยนะครับ ทับทึกนี้แสดงให้เห็นถึงความหวังในใจลึก ๆ ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ ครับ
Reply
TL314T
4 days ago
สู้ๆครับ ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ
Reply