แดนดิไลออน
เสียงเพลงที่ขับขานดังแว่วแผ่วกระซิบมาตามสายลมเอื่อยเฉื่อยผสานเข้ากับนกกระจิบส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้วในยามบ่ายแสงแดดเจิดจ้า ทว่า อุณหภูมิกลับเบาบาง เพียงให้ความรู้สึกถึงไออุ่น

หลานได้ยินเสียงขับขานนั่นใช่ไหมจ๊ะ

มันมาจากที่ใดกันคะ

ที่ที่ห่างไกลออกไป แต่มีอยู่จริง

คุณย่าเคยไปที่นั่นหรือเปล่าคะ

เคยไปสิจ๊ะ หลานรัก

มันอยู่ที่ไหนหรอคะ

ที่ไหนสักแห่งในโลกใบนี้

คุณย่ารู้จักที่นั่นไหมคะ

รู้จักสิ แต่แปลกที่ไม่มีใครพูดถึงมันเท่าไร

ทำไมถึงเป็นอย่างไรนั้นละคะ

คุณย่าส่ายหน้าไม่รู้

ยากที่จะอธิบายได้น่ะจ้ะ หลานรัก

แล้วที่แห่งนั้นเป็นอย่างไรคะ

เต็มไปด้วยแดนดิไลออน

อะไรคือแดนดิไลออนคะ

ดอกไม้จ้ะ หลานรัก

ที่นั่นสวยไหมคะ

สวยสิจ๊ะ หลานต้องไปดูให้เห็นกับตาเองจ้ะ

แล้วหนูจะได้ไปเห็นมันกับตาตัวเองบ้างได้ไหมคะ

สักวันหนึ่งน่ะจ้ะ

แม่ของเธอกล่าวกับเธอขณะวางของอาหารลงบนโต๊ะ

ย่าเอามือลูบไล้ใบหน้าของแม่ เปื้อนน้ำตาของแม่มาด้วย

ไม่ต้องร้องไห้ไปหรอกจ้ะ

ทำไมแม่ถึงร้องไห้หรอคะ

เปล่าจ้ะ ลูกรัก

เธอส่ายหน้าปฏิเสธ จำใจที่จะต้องโกหกลูกสาวของเธอว่าเธอกำลังเจ็บปวดกับเสียงขับขานนั้นมากขนาดไหน

เมื่อวันเวลาเดินทางมาถึงครา

เด็กหญิงออกเดินทางไปพร้อมกับคุณย่าและแม่ของเธอในเช้าวันรุ่งขึ้นที่พระอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้าดี

พวกเขาทั้งหมดตามเสียงเพลงที่ขับขานมาตามสายลมในยามสายของวันนี้

คุณย่าของเธอร้องเพลงโบราณไปตลอดทางกับแม่ของเธอ

มันช่างไพเราะ ยามเปร่งเสียงราวกับมีเวทมนตร์แอบแฝงที่เผยออกมาในทุกๆ คำจากเพลงนี้

แม่อุ้มผลัดเด็กหญิงเดินไล้มือไปตามยอดใบหญ้า จนกระทั่งมาถึงจุดหมายปลายทาง เพลงที่คุณย่าและแม่ขับมาตลอดทางร้องก็จบลงทันที

เบื้องหน้าคือทุ่งแดนดิไลออน คุณย่าของเธอเดินตรงเข้าไปเพียงลำพัง แม่ของเธอหยุดลงตรงนั้น จับมือเธอไว้แน่น

เธอกระตุกทั้งดึงแขนแม่ให้ตามคุณย่าของเธอไป

คุณย่าจะไปไหนหรอคะ

แม่ของเธอปาดน้ำตา

เราไม่ตามคุณย่าไปหรอคะ

บัดนี้ที่เด็กหญิงเริ่มเกิดความกลัวในความรู้สึกที่ประดังขึ้นมาอย่างกับลางบอกเหตุไม่ดี เธอดึงแขนแม่ของเธอสุดแรงเพื่อปลุกให้เร่งเร้าตามคุณย่าของเธอไป

คุณย่าของเธอหันหลังกลับมามอบรอยยิ้มสดใสสุดท้ายก่อนร่างกายจะกลายเป็นแดนดิไลออน เมื่อยามสายลมพัดหอบกลุ่มก้อนปุยสีขาวบริสุทธิ์ไปในอากาศ

เด็กหญิงวิ่งเข้าไปในทุ่งแดนดิไลออนทั้งน้ำตา สายลมยังคงขับขานเพลงโบราณหอบกลุ่มก้อนปุยสีขาววนอยู่รอบตัวเธอ

เด็กหญิงจะรู้สึกถึงการปลอบประโลมจิตใจอันเศร้าโศกและถวิลหา กระนั้น จะได้รับความอบอุ่นจากแดนดิไลออนเสมอไป
SHARE
Writer
iamtasmanian
Storyteller
เรื่องสั้นจากความรู้สึก

Comments

niji
1 month ago
แอบเศร้าแต่ซึ้ง
Reply
iamtasmanian
1 month ago
ขอบคุณที่ชื่นชอบนะครับ
llovenumm
1 month ago
เศร้าอ่ะค้าบ
Reply
iamtasmanian
1 month ago
ขอบคุณที่ชื่นชอบนะครับ
Deux
1 month ago
การจากลาที่งดงาม
Reply
iamtasmanian
1 month ago
ขอบคุณที่ชื่นชอบนะครับ