รักแรกพบรู้สึกอย่างไรนะ?
เราทุกคนต่างเคยได้ยินคำว่า "รักแรกพบ" กันทั้งนั้น หลายคนปรารถนาจะได้พบเจอ แต่จะมีสักกี่คนบนโลกเล่าที่เคยได้สัมผัส กี่คนเล่าจะอธิบายเป็นคำพูดได้ว่ารักแรกพบนั้นให้ความรู้สึกเช่นไร โดยเฉพาะในโลกปัจจุบันของเรานี้ คนเราเห็นหน้ากันครั้งแรก และเกิดความประทับใจต่อกันผ่านโลกออนไลน์มากกว่าจะเจอกันจริงๆ เสียอีก น่ากลัวว่ามนต์ขลังของรักแรกพบนี้ จะเหลือเป็นเพียงเรื่องเล่าของคนรุ่นปู่ย่าตาทวด เมื่อเทคโนโลยีได้นิยามเสน่ห์ของการใช้ชีวิตใหม่เสียแล้ว น่ากลัวว่ามนต์ขลังของรักแรกพบนี้ จะเหลือเป็นเพียงเรื่องเล่าของคนรุ่นปู่ย่าตาทวด เมื่อเทคโนโลยีได้นิยามเสน่ห์ของการใช้ชีวิตใหม่เสียแล้ว 
ฉันกล้าพูดได้ว่าในชีวิตเคยสัมผัสรักแรกพบ จำความรู้สึกได้แม่นยำจนถึงทุกวันนี้ และได้เคยถามผู้ที่เชื่อว่าเขาเคยพบเช่นกัน ได้ความว่าเป็นความรู้สึกแบบเดียวกัน คือ เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางตัว เพียงแค่สบตาครั้งแรกเท่านั้น...ที่สำคัญ เป็นความรู้สึกตกหลุมรักของทั้ง 2 ฝ่าย เสียด้วย

"เหมือนกับฟ้าผ่าลงมากลางตัว เพียงแค่สบตากันครั้งแรกเท่านั้น" รักแรกพบของฉันเกิดขึ้นในวัยเด็ก ฉันจำได้ว่าในวันแรกของการเปิดภาคเรียน เพียงแค่เปิดประตูห้องเรียนเข้าไป ก็พบเด็กชายคนหนึ่ง เด็กชายคนนั้นสบตากับผู้มาใหม่ ในนาทีนั้นฉันรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านร่างตั้งแต่หัวถึงเท้า และมองไม่เห็นสิ่งอื่นเลย นอกจากดวงตาคู่นั้น ฉันรู้ได้ทันทีว่าเขาคือคนที่พิเศษกว่าใครทั้งหมด 

ความรักที่บริสุทธิ์ของเด็กๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่าการรู้ว่าเรามีความสุขใจอย่างประหลาด เมื่อได้อยู่ใกล้คนๆนี้ อยากใช้เวลาร่วมกัน เล่นกันด้วยกัน จับคู่กันซ้อมเต้นรำ นั่งดูดาวด้วยกันในโดมท้องฟ้าจำลอง ไม่มีการโทรศัพท์คุยเล่นยืดยาวหลังเลิกเรียน เพราะเรายังเด็กเกินไป สมัยนั้นก็ยังมีแต่โทรศัพท์บ้านที่ปู่ย่าตายายสามารถยกหูแอบฟังได้จากอีกห้องหนึ่ง บางทีความรักก็เรียบง่ายเท่านี้เอง คือ การมีความสุขที่มีกันและกันอยู่ข้างๆ โดยไม่ต้องพยายามอะไรมากเลย
มีความสุขที่มีกันและกันอยู่ข้างๆ โดยไม่ต้องพยายามอะไรมากเลย
เวลาของเราสั้นนัก...เราต้องแยกย้ายกันไปเรียนที่ใหม่ เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รับโทรศัพท์จากเด็กชายคนนั้น โทรมาที่บ้าน และบอกฉันว่า รู้ไหม ที่โรงเรียนของเรา เขาชอบคนๆหนึ่งมากๆ เลย ฉันเดาชื่อใครๆหลายคน แต่แล้วเขาก็โพล่งขึ้นมา ว่าเป็นฉันนั่นล่ะ จะใครเสียอีก...ฉันคงไม่ได้รู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าไปคนเดียวเมื่อครั้งนั้นที่เราสบตากัน! 

ฉันได้รับโทรศัพท์จากเขา 2 ครั้ง หลังจากนั้น เราก็ไม่ได้พบหรือพูดจากันอีกเลย...เหลือเพียงชื่อเล่น นามสกุล และดวงหน้าวัยเด็กของเขาที่ฉันจำได้...เด็กชายผู้เป็นรักแรกพบของฉัน ได้หายไปแล้วตลอดกาล

รักแรกพบไม่จำเป็นต้องเป็นรักสุดท้าย รักที่สวยงามที่สุด พิเศษที่สุด หรือมีค่ายิ่งควรปรารถนากว่ารักใดๆ  ฉันมั่นใจว่าสำหรับทุกคนที่ได้สัมผัส วินาทีที่เกิดขึ้นนั้น เป็นความรู้สึกที่ทรงพลังและตราตรึงใจไปนานแสนนาน ด้วยเหตุนี้โลกแห่งศิลปะจึงได้นำความรู้สึกรักแรกพบนี้ไปปรุงแต่งให้เป็นความรักของบรรดาพระเอกนางเอกในบทประพันธ์ทั้งหลาย ในเนื้อเพลง หรือในภาพวาด 
รักแรกพบไม่จำเป็นต้องเป็นรักสุดท้าย รักที่สวยงามที่สุด พิเศษที่สุด หรือมีค่ายิ่งควรปรารถนากว่ารักใดๆ
การได้ตกหลุมรักใครสักคนแต่แรกพบเป็นสุนทรียภาพอย่างหนึ่งของชีวิต...อาจจะเป็นความโชคดีด้วย เพราะไขว้คว้าเท่าใดก็ไม่อาจพบได้ หากแต่จะมาก็มาเอง 

อย่างไรก็ตามรักที่มีคุณค่ากว่ารักใดๆ สร้างได้ด้วยตัวเราเอง รักตนเองในปัจจุบันขณะ รักคนที่อยู่รอบตัวเราด้วยใจปรารถนาดี และให้อภัยความรักครั้งใดๆ ที่เคยทำให้เราเจ็บปวด 

ความรักไม่มีถูกไม่มีผิด...ไม่เคยทำร้าย...ความรักสวยงามเสมอด้วยตัวของมัน อย่าให้ความรู้สึกลบใดๆ มาแปดเปื้อนความงามของความรักให้มัวหมองเลย ความสวยงามอันน่ามหัศจรรย์ของความรักไม่ได้พบได้แต่ในรักแรกพบหรอก...

คุณเคยมีรักแรกพบไหม หรือเคยพบความมหัศจรรย์แห่งรักแบบไหนบ้างหรือเปล่า? 
เล่าสู่กันฟังนะคะ 


SHARE
Writer
MissMadeleine
Life Learner
Entry นี้เกิดจากความรัก...ที่หายไป ก่อนนี้เคยมีแฟนที่เราชอบเล่าเรื่องให้เขาฟังทุกวัน วันนี้ไม่มีแล้ว ก็จะมาเล่าให้ทุกคนฟังแทน :) I love telling stories from my own observation of big and tiny things that come into my life. My love ones have always been the listeners of those stories. Today I decided to share my stories to the wider audience...all of you are now my new and greater love. Enjoy!

Comments