ดวงจันทร์ไปรษณีย์
ฉันฉวยโอกาสทุกครั้งที่ได้สนทนากันทางโทรศัพท์ เขาชอบขอหลับก่อนและมอบหมายให้ฉันวางสายเมื่อฉันจะเข้านอน
 
แต่ฉันกลายเป็นเด็กดื้อฉันกดปิดหน้าจอทันใดและวางมันลงไว้ข้างตัวปล่อยตัวเองหลับตาพลางนอนยิ้มฟังเสียงลมหายใจเข้าออกที่แอบติดขัดเพราะสัญญาณโทรศัพท์ไม่ค่อยอำนวยแต่นั่นไม่ใช่อุปสรรค 

ฉันยังคงคอยตั้งใจรับรู้เสียงแต่ละวรรค
ไม่อยากจะเชื่อเลยแค่เสียงลมหายใจของเขา
ก็เป็นความสุขของฉันได้โดย
แอมเบียนต์ไม่กี่เดซิเบล 

คืนนั้นเป็นคืนเดือนหงายรึเปล่า
ฉันก็ลืมสังเกต
แต่มันเป็นคืนที่ฉันหลับลึกโดยไม่หวาดกลัวราวกับมีเขามานอนขนาบด้านข้าง 

ไม่ว่าวันนั้นฉันจะน้อยใจ
จากเขามากี่เรื่องมันหายไปหมดแล้ว
ความรู้สึกดีที่ฉันคอยส่งต่อให้เขาทุกวัน
มันยิ่งไหลด้วยความเร็วสูง 

กระนั้นฉันก็ยังพอมีสติยับยั้งชั่งใจไว้บ้างแล้ว
แต่มันก็ดูสายเกินไป 
ฉันปล่อยมันไหลไปหาเขา
ราวกับมีวาวล์ปิดน้ำแต่ฉันไม่บิดมัน 

เขายังคงทำฉันล่องลอย
ไปกับความรักครั้งนี้อยู่เรื่อยๆ 
แม้จะมีบางวันที่ฉันมีน้อยใจเข้ามาบ้าง 
หรือฉันทำเขาโกรธบ้าง แต่ผ่านมาแล้ว 
ฉันประคับประคองให้ผ่านไปแต่ละวัน
โดยไม่นึกถึงการกอบโกยความสุข
จากเขาเลยซักนิด 

ฉันรับมาเท่าที่ฉันจะได้ 
ฉันไม่เรียกร้อง 
ไม่เร่งรีบ 
ถ้าเขาให้
ฉันก็จะรับด้วยความนอบน้อม 
ถ้าเขาไม่ให้ฉันก็ไม่เอ่ยปากทวงซักแดงเดียว 
ฉันได้แต่ภาวนากับหมอนข้าง
ว่าให้เขาจงเห็นความตั้งใจ
กับความรักของฉันครั้งนี้ด้วยเถิด 

ฉันไม่อยากผิดหวังอีกแล้ว 
ให้เขาได้รับรู้ถึงความหวังจากฉันด้วยเถิด
ดวงจันทร์ 
ฉันไม่อยากอ้อนวอนใครนอกจากคุณ

คุณมองดูฉันอยู่ใช่หรือไม่ 
คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันพยายามและตั้งใจมาก 
และมันจะผิดอะไรถ้าสิ่งที่ฉันเฝ้าภาวนาทุกวัน
ว่าให้เขามองเห็นความรักของฉัน 
มันจะมากไปหรือก็คงไม่

คุณเป็นห่วงเขา 
ฉันรับรู้ 
ฉันจะทำให้เขามีความสุขโดยตัวฉัน
ขอมอบดวงใจดวงนี้ไว้เป็นหลักประกัน
ว่าตัวฉันนี้ยินดีมอบความรักอันบริสุทธิ์
นี้ไว้ที่เขาเพียงผู้เดียว 
ได้โปรดเห็นใจฉันด้วย 


SHARE

Comments