งานหนังกลางแปลงวันที่ 13 มกราคม 2563
กิจกรรมนี้เกิดขึ้นจากคณะ การเดินเที่ยวงานนี้ให้บรรยากาศเหมือนงานวัดจริงๆ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ได้กลับมามากพอสมควร 
อย่างแรก คือเกิดสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่ค่อยพบเจอได้บ่อยๆ การเลิกก่อนเวลาเรียน ภาพลวงตาที่เป็นจริงในวันนี้  
สอง การเสี่ยงโชคและความพยายามจากเกมงานวัด (การเสี่ยงโชคและเล่นเกมงานวัดมีความเสี่ยงโปรดระมัดระวังเงินที่จะเสียไป...) ในงานจะมีบัตรเล่นเกมราคาน่ารักๆ 10 บาทเท่านั้นด้วยความที่วันนี้มีเรื่องดีเกิดขึ้นมากจึงทำให้เราอยากส่งต่อความสุข เริ่มด้วยการซื้อบัตรมา 10 ใบ 
ถามว่า "มีทักษะในการเล่นเกมจำพวกในงานนี้หรอ?" 
ตอบได้ทันทีว่า
"ไม่"
แต่โชคดีที่วันนี้ไม่ได้ฉายเดี่ยวพาพี่สุดเฮงมาด้วย เราพี่น้องเริ่มจากการเดินชมงานและพบว่ามีเกมที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อยจึงเริ่มวิเคราะห์ความเป็นไปได้ที่จะชนะเกมเหล่านี้

การวิเคราะห์ฉบับพี่น้องสุดเฮง เริ่มได้
.
.
.
บิงโก  จากการปรึกษาหารือกันอย่างรวดเร็วท่ามกลางฝูงชนที่เดินไปมาเราได้ข้อสรุปกันว่า 
มีจำนวนของตัวเลขเยอะเกินไป ใช้เวลาค่อนข้างนาน (เทียบกับเกมอื่น) โอกาสที่เราจะตะโกน "บิงโก" แทบไม่มี โอกาสเหมือนซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาล พวกเราจึงขอเดินออกมาจากหน้าบูธเพื่อความปลอดภัยจากความเสี่ยง

ปากระป๋อง การวิเคราะห์เริ่มได้ ... กระป๋อง 9 ใบเรียงซ้อนกันอย่างมีนัยสำคัญทำให้เป้าในการปาใหญ่ขึ้น ง่ายต่อการปาลูกบอล 3 ลูก/ 1 ครั้ง มีโอกาสที่จะชนะได้ไม่ยาก ตัดสินใจเริ่มเล่นเกมแรกเสียบัตรในการเล่นเกมไปรวม 15 ใบ (พี่+น้อง) พวกเราจากไปด้วยมือเปล่า แววตาที่ไร้ความหวัง จิตใจที่หดหู่ เคว้งอยู่ในช่วงหนึ่งก่อนเริ่มเล่นเกมถัดไป

ปาโป่ง เกมถัดมาเราเลิกวิเคราะห์กันแบบยาวๆแล้วเพราะเราต้องการบัตรจับฉลากที่ได้มาหลังจากการเล่นเกมชนะ เป็นโอกาสดีที่ความโลภจะเข้ามาในช่วงนี้ บูธปาโป่งคือเป้าหมาย ตารางที่มีลูกโป่งอยู่เต็ม 3 ตารางตรงหน้า โดยหากปา 3 ลูกโป่งแตกในตารางเดียวกันต่อการเล่น 1 ครั้ง ต่อบัตรเล่นเกม 1 ใบ ถือว่าชนะ ฟังดูง่ายเลยสินะ โอกาสดูมากกว่าปากระป๋องอีกเราสูญเสียบัตรเล่นเกมทั้งหมดในบูธนี้แต่เรียกว่าเราพี่น้องยังพอมีโชคอยู่บ้างมั่งนะ เราชนะ 1 เกมที่เล่นชนะท่ามกลางความเมตตาของน้องในบูธที่คอยปลอบใจเราอยู่เสมอเมื่อปาไม่โดนสักลูก น้องจะคอยเจาะลูกโป่ง 1 ลูวและแกล้งทำท่าทางดีใจปลอมๆให้เรารู้สึกดีเหมือนเวลาที่เด็กเล็กๆทำอะไรใหม่ๆเป็นครั้งแรกอะไรทำนองนั้น

ช่วงจับฉลาก เรานำบัตรจับฉลาก 1 ใบที่โชคชะตาให้อภัยไปแลกเพื่อเสี่ยงดวงจับของรางวัล ทาด๊า!!!  ได้เจ้าพวงกุญแจหมีขาวใส่เสื้อสีแดง 1 ตัวที่ดูๆแล้วราคาไม่น่าจะถึง 50 บาทด้วยซ้ำ แต่การเล่นเกมก็ทำให้เราพี่น้องสนุกกันมากเลยดังนั้น เราจึงซึื้อบัตรเล่นเกมมาอีก 10 ใบ จึงมีอีก 2 เกมที่สยองกว่าเดิม

ตั้งขวด ชื่อดูง่ายแต่ร้ายไม่เบา พี่บอกว่ามันมีเคล็ดลับ เราก็ลองดู 1 ตา สูญเสียบัตรไป 1 ใบกับการตั้งขวดครั้งแรก สิ่งที่ยากที่สุดคือการเอาห่วงไปคล้องปากขวดเป็นสิ่งที่ใช้เวาลอยู่นานสองนาน จริงๆคือนานจนน้องที่คุมบูธลืมไปแล้วว่าพวกเราอยู่ตรงนี้ หลังจากเล่นเกมเราต่างลงความเห็นว่า เกมนี้ไม่โอเค เลยเดินไป 2 ก้าวเพื่อพบกับเกมสุดท้ายจุดจบของความโชคร้าย

ปิงปองลงแก้ว เกมนี้ดูง่ายปาปิงปองให้ลงโต๊ะเด้งไปลงในแก้วที่เตรียมไว้ประมาณ 7 ใบ แน่นอนว่าพี่ของเราตื่นเต้นกับเกมนี้มาก

"มันง่ายอยู่นะ" สิ่งที่พี่พูดก่อนเล่นครั้งแรก

"ได้หน่า..." ครั้งที่สอง

"มันต้องมีวันของเราสิ" แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดจนครั้งสุดท้าย ใบสุดท้ายใบที่ 9 

"พี่ไม่ลองเล่นเองบ้างหรอ" น้องคนหนึ่งถาม
"ไม่ดีกว่า เล่นไม่ค่อยเก่ง ชอบดูคนอื่นเล่นมากกว่า มีความสุขกว่า"

น้องหยิบลูกปิงปอง 3 ลูกแถมอีก 1 ลูก เหมือน 3 เกมก่อนหน้าเพราะเราพี่น้องเล่นติดกันจนน้องๆต้องเมตตายื่นมือเข้ามาช่วยเพราะตอนนี้โชคชะตาคงตัดหางปล่อยวัดพวกเราเรียบร้อยแล้ว
ถามว่า "ได้บัตรจับฉลากเพิ่มหรือเปล่า"

"เปล่า"

"สูญเสียไปเท่าไร"

"ทั้งหมด"

"..."

จากการเล่นเกมต่างๆทำให้เรารู้ว่า
"อะไรที่มันไม่ใช่สำหรับเราต่อให้เราฝืนขนาดยังไง มันก็คงไม่ใช่อยู่ดี"
"ไม่ไหวอย่าฝืน"
"วันนี้อาจไม่ใช่วันของเรา แต่สักวันมันจะเป็นวันของเรา"
.
.
.
"บางทีเราอาจไม่ได้เกิดมาเพื่อเกมงานวัดแบบนี้"

ปิดท้ายก่อนกลับเข้าหอพักด้วยการดูหนังกลางแปลง
เรื่อง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่า...รัก
มันทำให้เรารู้ว่าการดูหนังเรื่องเดิมในเวลาที่เปลี่ยนไป
สถานที่ที่เปลี่ยนไป
อายุที่เปลี่ยนไป
กับคนรอบข้างที่ต่างออกไป ทำให้หนังเรื่องเดิมที่เรารู้ตอนจบอยู่แล้วต่างจากเดิม ได้มุมมองใหม่ๆจากหนังและคนรอบข้าง 

ขอบคุณวันดีๆวันนี้วันที่เรายังมีความสุข
ก่อนสอบมิดเทอม
ก่อนความวุ่นวายของรายวิชาจะผลักให้เราห่างจากสิ่งเหล่านี้
.
.
.
.
นึกถึงสมัยมัธยมเลยเนอะ ตอนที่เราเปิดหนังในห้องเรียนดูด้วยกัน มันมีความสุขมากจริงๆ มันคงดีถ้าวันนี้เราได้ดูหนังด้วยกันอีกครั้ง ^_^


SHARE
Writer
T_junior
เรื่องธรรมดาของนักศึกษาคนหนึ่ง
เรื่องราวที่แสนจะธรรมดาที่บางครั้งก็คิดนะว่าทำไม ทำไมถึงเป็นแบบนี้ !!

Comments