~Falling
ผมไม่เคยภาพที่ติดอยู่ในหัวตอนนี้
.
แต่มันก็ตามหลอนผมมาหลายปี มันเป็นภาพเธอเปลือยบนเตียงนุ่มขาวสะอาด จากมุมมองระยะกลาง ขนาดภาพสิบหกต่อเก้า ในเฟรมมีศูนย์กลางเป็นแผ่นหลังของเธอที่ขยับขึ้นลงร้อนแรง คร่อมชายคนหนึ่งที่ผมไม่รู้จัก เป็นนายเอนายบีที่เดินผ่านเราเช้าย็น เป็นชายที่เราไม่รู้ว่าเธอไปหลงไหลใคร่ร้อนอะไรกับคนแบบนี้
.
ในห้วงคิดนั้นผมยืนมองมันอยู่นาน ไม่มีท่าทีว่าจะจบ คล้ายภาพ GIF วนซ้ำไม่รู้จบ จนกระทั่งผมทนกับภาพนั้นไม่ไหว พยายามเดินเข้าไปให้เห็นว่าแท้จริงแล้วผู้ชายคนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร เป็นเธอที่หยุดกิจกรรมหรรษา แล้วค่อย ๆ หันกลับมาด้วยใบหน้าเฉยเมย ลุกขึ้นแล้วยืนข้างเตียงจ้องตาผม แก่นกายชายคนนั้นยังลุกตั้ง อวบเป่ง เหนียวหนืด ผมปรับโฟกัสไปที่ใบหน้าเขา ปรากฏก้นหอยดำมืดกำลังหมุนวน มีประกายระยิบดาวปะปนราวกาแลกซี่ไกลโพ้นในหนังไซไฟทุนสูง
.
ผมมองสักพักก็คล้ายกับวงนั้นขยายใหญ่ขึ้น ที่สำคัญมันส่งแรงดึงดูดมาที่ผม ผมเหลือบมองสลับกับเธอที่เริ่มยิ้ม เป็นรอยยิ้มประหลาดที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นรอยยิ้มแปลกแปร่งประหลาดล้ำที่ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นจากผู้หญิงที่ผมอยู่มาด้วยเกือบสิบปี มีเรื่องราวมากมายหลบอยู่ใต้ใบหน้านั้น มีคำหยามเหยียดถึงความไม่ดีพร้อมของผมตรงริมฝีปากที่เผยอขึ้น แต่กว่าผมจะตีความหมายของท่าที รอยยิ้มและสายตาของเธอได้ ก้นหอยกาแลคซีาก็ขยายใหญ่จนสามารถกลืนกินผมได้ แรงดึงดูดกระชากผมเข้าไป
.
ผมรู้สึกล่องลอย แต่ก็เหมือนตกหล่น เป็นการร่วงโรยในหลุมไร้ก้น เป็นหน้าผาน่าจะฆ่าคุณจากการกาลเวลาที่เนินนานจากการร่วงหล่นมากกว่าจะตายจากการกระเเทกพื้น เป็นทัณฑ์ทรมานนิรันดร์ที่ไม่ว่าเยี่ยงไรคุณก็ไม่มีหลบเลี่ยง
.
เธอหายไป เขาล่องหน
.
เหลือผม ลมเเรง แสงดาว และอวกาศแสนมืด ความหนาวโอบกอด ความหวังปลิดปริว หัวใจหล่นหาย ความตายกำลังมาเยือน
.
.
ผมก็ตื่นขึ้นบนเตียงลายตราสโมสรลิเวอร์พูล เหงื่อพรมบนหน้าผาก ข้างกายเป็นเธอนอนตะแคงหันหลังให้ ผมสูดหายใจลึก สายตาปรับสภาพ เงามืดเริ่มละลาย แสงสีเงินของจันทราแทรกผ่านม่านสะท้อนพื้นโต๊ะทำงานไม้ยางพารา นาฬิกาดิจิตอลบอกเวลา 25.07
.
ผมขยี้ตาแรงเพื่อล้างตา แต่เหมือนกลายเป็นขย้ำรวมเลขบอกเวลาประหลาดนั้นให้ชัดขึ้นในดวงตาผม
.
25.07 ? ผมหันมองไปที่เธอที่นอนหันหลังอยู่ จับไหล่ดึงให้พลิกมา แต่เมื่อมองเห็นหน้าเธอชัด ๆ ก็พบว่าใบหน้านั้นกลายเป็นก้นหอยดำหมุนวน ระยิบดาวทักทายเหมือนเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบกันนาน กาเเลกซี่ขยายช้า ๆ คืบคลานทีละนิด เพิ่มพลังการดดูดกลืน ขัดขืนไม่ได้ จนแผ่คลุมร่างทั้งร่าง
.
ผมร่วงหล่นอีกครั้ง...

#Falling
#imonkeyBlog
SHARE
Writer
imonkey7
Unfinished Writer
มีเรื่องมากมายจะเขียนแต่ก็เขียนไม่เสร็จ Blog : https://imonkey.blog/ และ https://bookster.blog/

Comments

Porglon
6 months ago
ถ้าชอบเขียนเรื่องสั้น น่าจะลองเขียนแนวหักมุมดูนะครับ ผมเห็นนิพัน ทารีมุกเขียนขายในซีเอ็ดขายดีมาก เด็กๆ รุ่นใหม่ชอบกันมากเลย คงเพราะว่า ความที่มันหักมุม คาดเดาไม่ได้นี่ละ และเรื่องหักมุมมันดังในยุค 70 หายไปสิบยี่สิบปีละครับ / แต่ถ้าเป็นเรื่องสั้นวรรณกรรมกระแสหลักคงต้องใช้เวลาฟื้นตัวพอสมควรครับ
Reply