เรียกว่าอะไรดี คงเป็นความน้อยใจละมั้ง
จะเริ่มอย่างไรดี ชีวิตมันก็เป็นเช่นนี้ เรียน ทำงาน ทำการบ้าน นอน ตื่น วนลูปไป แต่งผู้สร้างก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตเงียบเหงาเกินไป จึงสร้างสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "เพื่อน" ขึ้นมา 

เอาจริงๆนะ ในโลกนี้มีใครบ้างไม่มีเพื่อน มีใครบ้างที่อยู่คนเดียวไร้ญาติ ขาดมิตร ก็คงไม่มี ถึงมี ก็น้อยมาก 

มนุษย์มีสิ่งที่มีความกังวลเสมอ ความกลัว หรืออะไรก็ตาม ที่ทำให้รู้สึกไม่มั่นคง และแน่นอน เมื่อมีความกังวล ย่อมมีความเครียดตามมา 

ทุกคนมีความเครียด แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าจัดการได้มากน้อยเท่าใด ถ้าจัดการได้มาก ก็จะไม่จมไปก็ความเครียดที่น่าปวดหัวนั้น แต่ถ้าจัดการไม่ได้ และไม่สามารถจัดการเองได้ บางคนเรียกว่าอาการของ "โรคซึมเศร้า" 

เอาจริงๆนะ ปัจจัยใหญ่ที่ทำให้เราเครียดจนรับไม่ไหว ก็คงมีไม่กี่อย่าง คือ เพื่อน ครอบครัว เงิน สุขภาพ ความสัมพันธ์ในหลายรูปแบบ
และความไม่ลงรอยกัน ซึ่งส่วนใหญ่ทั้งหมด เกี่ยวเนื่องกับความสัมพันธ์

ความสัมพันธ์ มีมากมายหลายรูปแบบ มีทั้ง เพื่อน ครอบครัว คนรัก หรืออื่นๆ อีกมากมาย เกิดขึ้นในชีวิตของมนุษย์ มีทั้งด้านบวก และด้านลบ ทั้งชีวิตคนเราย่อมมีทั้งสองด้าน เพราะทุกคนต่างก็มีความคิดเป็นของตนเอง 

และแน่นอนว่า คงไม่มีใครอยากให้ความสัมพันธ์ด้านลบเกิดขึ้นกับตัวเอง เพราะมันแย่และโหดร้ายต่อสภาพจิตใจของผู้เผชิญ 

ต่อจากนี้เป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่น่าเศร้าที่ไม่มีใครอยากเจอคือ การหมดความสำคัญ บุคคลที่ถูกลืม ไร้น้ำหนักใจ ไม่มีค่าพอจะอยู่ในสายตาของคนที่เราคาดหวัง เพราะอะไร ? คงไม่มีใครบอกได้นอกจากบุคคลเหล่านั้นจะมาบอกเราเอง

แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่พยายามทำตัวปกติ ยึดอารมณ์ให้มั่นคง อย่าให้ใครรู้ อย่าให้ใครเห็น มันเป็นความอึดอัดที่น่าเบื่อ และน่าน้อยใจ แต่สุดท้ายก็ได้แต่บอกกับตัวเองว่า "ช่างมันเหอะ" และปล่อยผ่านมันไป...

SHARE
Written in this book
เรื่องเล่าจาก...ความเหงา
อารมณ์ ความรู้สึก ความสับสนวุ่นวาย
Writer
LonelinessGirl
All
Crazy dreamer girl

Comments