Sweet Home..
คุณเปรียบเสมือนบ้านแสนสุข

      หลายครั้ง..ที่เราเคอะเขินกับการที่จะเอ่ยสิ่งดีๆต่อกัน.. ฉันว่าอาการแบบนั้นดูน่ารักดี.. เพราะการที่คุณเอ่ยอะไรที่นุ่มนวลออกมา.. ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆยังไงล่ะ.. 

      หลายครั้ง..ที่คุณแสดงออกว่าเป็นห่วง.. บ่นแทนการถามไถ่..นั่นมันยิ่งทำให้คุณอบอุ่นและน่ารักเข้าไปใหญ่.. เป็นการห่วง..ที่ไม่มีคำว่าห่วง..ทุกครั้งที่คุณบ่น..มันทำให้ฉันเอาแต่อมยิ้ม..และอยากให้คุณบ่นอยู่อย่างนั้น.. :) 

      หลายครั้ง..ในเวลาที่ฉันเหนื่อยล้า.. จากการเรียน..จากการทำงาน.. ฉันก็อยากจะกลับบ้าน.. บ้านที่ทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น.. เพียงแค่ได้เห็นหน้าคุณ.. ได้ยินเสียงคุณ.. มันเยียวยาฉันได้มากเลยทีเดียว..

      คุณเคยถาม.. "เชื่อใจผมไหม?" ฉันจึงตอบแกมเล่นแกมจริงไปว่า.. "ถ้าไม่เชื่อใจ..ก็คงไม่อยู่ด้วยกันมาขนาดนี้" เราทั้งสองต่างขำเพื่อกลบเกลื่อนความน่ารักที่ไม่ค่อยได้แสดงออก.. 

      ไม่ว่านานเท่าไหร่.. ไม่ว่าเรานั้นจะเคยห่างไกลหรือไม่เข้าใจกันก็ตาม.. ถึงกระนั้น.. คุณก็ยังคงเป็นบ้านที่แสนสุขของฉันเสมอ.. 

       แต่... คุณเคยเอ่ยประโยคที่แสนเศร้าออกมา "ไม่มีใครเป็นโลกของเธอได้หรอก..เธอต้องเป็นโลกให้ตัวเธอเอง..เธอต้องอยู่ให้ได้ถ้าเกิดไม่มีผม.." 

       ช่างเป็นถ้อยคำที่แสนเศร้า...ครานั้นที่ได้ยิน..น้ำในตาของฉันเอ่อนองจนล้นออกมา.. อะไรกัน.. คุณคือสิ่งยึดเหนี่ยวของฉัน.. อย่าพูดแบบนั้นเลย... 

       วันเวลาเลยผ่าน...ความห่างไกลและความไม่เข้าใจเป็นบทเรียนที่ดี.. ฉันเข้าใจคำนั้นที่คุณพูด.. ตอนนี้ฉันเข้าใจมันอย่างดี.. 

       จะว่าอะไรไหมถ้าหัวใจของฉันไม่รักดี..เพราะมันยังจะดื้อดึงยกให้คุณเพียงคนเดียวที่เป็นทั้งบ้านที่แสนสุขและโลกของฉัน...อย่าว่ากันเลยนะ...ฉันห้ามหัวใจไม่ได้..♡
SHARE
Writer
Talkintothemoon
Sadly
Emotional Story- ♡

Comments