ในฐานะผู้ชม viewer
เราว่านายคงไม่รู้หรอกว่า เรารู้สึกกับนายยังไง
เพราะไม่เคยคิดจะบอกออกไป แม้แต่ทุกครั้ง
ที่รู้สึก เรายังห้ามมันเลย หรือนายจะรู้นะ
จากอาการที่คนรอบข้างเรา จับความรู้สึกเราได้
เราเก็บมาตลอด ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนไหน
ทุกครั้งที่ใกล้นาย ใจเราเต้นแรงมาก
จากทีแรก ก็ไม่ใช่นายหรอก
แต่เราสำรวจใจแล้ว
มันปรากฎว่า เป็นนาย

แต่มันก็เป็นเหมือนทุกครั้งที่ชีวิตเราคนนี้
ต้องแอบไว้ เก็บไว้ ตัวเราไม่อาจรักนายได้
สิ่งที่ทำได้คือ หยิบยืนความหวังดีให้กับนาย
โดยที่นายไม่รู้ บทที่เราเล่นนายคงไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่ามีตัวละครอย่างเราอยู่

แต่นายกับเขานั้น คงเป็นตัวละครที่บทบาท
กำหนดมาให้เหวี่ยงเข้าหากัน ในทีแรก
นายกับเขาอาจคงยังไม่รู้ใจกัน เราเลย
แอบหวังว่านายอาจมีใจ หรือไม่มี
ตัวเรายังยินดีจะฝันต่อไป ถึงแม้เป็นได้แค่ฝัน

รู้ไหมเราเห็นมาตลอดเลยว่านายมีใจให้เขาคนนั้น
เราไม่น้อยใจหรอก เราเข้าใจได้ เพราะเขาก็เป็นคน
ที่เรารัก และนายก็เป็นคนที่เรารัก

แต่มันคงเร็วไปใช่ไหม พอดีเรายังไม่ได้ทำใจว่ามัน
จะเป็นอย่างที่เราคิด วันที่เขาบอกว่าชอบนาย
เรารู้สึกดีใจที่นายเจอคนที่นายคิดว่าเหมาะสม
แต่ทำไม มือของเราถึงสั่น เมื่อเห็นความจริงนั้น
หัวใจเราเต้นแรง แต่มันเจ็บแบบไม่รู้อธิบายยังไง

บทบาทของเราคงหมดลงแล้ว ในองค์ต่อไป
เราเป็นได้แค่ผู้ชม ที่คอยเฝ้ามองความสุข
ของนายกับเขา ที่กำลังแล่นไปบนเรื่องราว
ความรักโรแมนติก ที่เราไม่อาจเข้าไปแทรกได้เลย

ฉากความรักที่นายเป็นเจ้าชายและเขาเป็นเจ้าหญิง
กำหนดนำให้ผู้ชมในโรงละคร ได้ดื่มด่ำกับความรัก
อันบริสุทธิ์ รักที่เฝ้าปราถณา รักที่รอคอยกันมาแสนนาน
เสียงเพลงของความรักบรรเลงอย่างกินใจ
ตัวเราที่นั่งอยู่ในที่นั่งของผู้ชม รับรู้ได้ถึง กลิ่นไอความรัก
จากนายกับเขา เราหมดสิทธิ์ในฐานะผู้แสดง
จึงเป็นได้แค่ผู้ชมที่ดี และร่วมแสดงยินดีกับรักของนาย

เรื่องราวความรักของเรากับนายไม่อาจถูกเขียนต่อไป
ไม่อาจถูกนำไปแสดง และนักแสดงอย่างฉันคงไม่มีวันได้
แสดงในเรื่องราวนี้


รัก


บันทึกของ แอนนา อดีตนักแสดง 
SHARE
Writer
freewind
writer
เมื่อสายลมพัดผ่านสิ่งต่างๆและสร้างเรื่องราวผ่านตัวอักษรเพื่อบอกเล่าสื่งที่สายลมนั้นสัมผัสและเสรีอิสระที่จะเขียนผ่านรูปแบบต่างๆของงานวรรณกรรม และความรู้สึกที่ศัทธาในพระเจ้า หากความรักเป็นดังสายลมที่พัดมาข้าจักขอเก็บมันไว้และบอกเล่ามัน

Comments