นอนไม่หลับ
ฉันนอนไม่หลับ 
ด้วยอาการของฉันที่ดูไม่เป็นผู้เป็นคน 
ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยชอบตัวเองสักเท่าไหร่นัก 
ไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง

ฉันพยายามหาอะไรทำ ดูอะไรขำๆ เพื่อไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน 
แต่แล้ว ฉันกลับไม่ได้สนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเลย 
ฉันยังคงเหม่อลอย

อาการหนักอยู่นะเนี่ยได้ยินคำนี้บ่อย เรียกว่าทุกวันเลยก็ได้ 
ฉันเอาแต่ซึม นั่งเงียบ 
บางทีฉันก็รู้สึกอยากขยับปากพูด
แต่ฉันพูดไม่ออก ทำได้แค่ถอนหายใจ

ตั้งแต่ข้ามปีมา ฉันถอนหายใจเผื่อคนทั้งโลกไปแล้ว
ประมาณ... เอ่อ ไม่ได้นับ
แต่คิดว่าน่าจะหนักใจแทนคนอื่น
มากพอที่จะลดปริมาณคนถอนหายใจเยอะอยู่นะ
ฉันนั่งจิบเบียร์ ไม่ได้กะเอาเมาหรอก 
แค่อยากหลับสบายน่ะ 

จริงๆแล้วเวลานี้ ฉันควรเข้านอน แต่ฉันยังคิดมาก
เปิดเพลงก็ไม่เจอเพลงที่ชอบ 
พอเจอเพลงเศร้าก็ทนฟังไม่ได้ซะอย่างนั้น
ฉันรู้สึกอยากร้องไห้ แต่บางทีก็อยากตะโกนออกมาดังๆ
มันอึดอัด มันจุกที่ข้างใน เหมือนความสุขมันหายไป
ฉันอยากอยู่เงียบๆคนเดียว 
ฉันไม่อยากให้ใครมาถามว่าฉันเป็นอะไร
ฉันไม่ต้องการความหวังดีจากใคร 
ฉันแค่อยากอยู่กับตัวเองสักพัก
สักวันมันคงจะดีขึ้น สักวันมันจะเปลี่ยนไป 
ฉันหวังว่านะ



SHARE

Comments