ผ่านไปในลูปเดิม แล้วเมื่อไหร่หัวใจจะได้เติบโต
ด้วยสิ้นปีจะเห็นรีวิวชีวิตของใครๆ
แต่เป็นปีใหม่ที่ไม่ค่อยจะว้าวอะไร
เรากลับบ้านมาด้วยความรู้สึกเคว้งอีกครั้ง
ด้วยครั้งนี้เราออกจากงานอีกครั้งแล้ว
เป็นงานที่สามได้ที่ทำมาในระยะเวลาเกือบปี
และหนีกลับบ้านในช่วงเทศกาลปีใหม่

ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองทั้งๆที่ยังรู้สึกสับสน
ลึกลงไปแล้ว การที่เราชอบลองอะไรใหม่ๆแล้วเปลี่ยนไปเรื่อย อาจไม่ได้หมายความว่าเราเป็นคนไร้เป้าหมายหรอก มันอาจจะเป็นการที่เรากำลังพยายามหา way ที่ใช่ให้ตัวเองอยู่นะ
เราก็แค่ยังสับสนอยู่ในตอนนี้ แค่นั้นเอง

เราพยายามหาสิ่งใหม่ๆ พยายามหาสิ่งที่ใช่
พยายามแบบไม่หยุดอ่ะ

แค่สิ่งที่เราทำมันไม่ใช่สิ่งเดิม ไม่ใช่การพยายามกับสิ่งเดิมๆ มันก็เป็นความพยายามในwayของเราหรือเปล่าแต่ชีวิตที่หมดปีไปด้วยการใช้ชีวิตอยู่ในลูปเดิมๆทำงาน ลาออก หางานใหม่เป็นแบบนี้อยู่ร่ำไป
จนเกิดคำถามขึ้นมากับตัวเองว่า เราจะกลายเป็นคนที่ไม่เอาไหนจริงๆหรือ

แล้วเราเชื่อจริงๆหรือว่าตัวเองเป็นคนไม่เอาไหน
เวลาเราตั้งใจทำอะไรสักอย่างเราก็ทำแบบไม่หยุดเลยนะ ทำแบบไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน
แต่เราไม่ได้มีอารมณ์อยากจะตั้งใจตลอดเวลาไง

กลับมานั่งทบทวนดูว่าๆทำไมตั้งแต่เรียนจบมาถึงรู้สึกไม่มีความสุขเลย
ไม่ได้รู้สึกภูมิใจในตัวเองเท่าที่ควร
มันควรจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขไม่ใช่หรือ
ด้วยความรู้สึกเคว้งคว้างและสับสนมาตลอด
ระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านมาตลอดการทำงาน
มาแล้วสามที่ในระยะเวลารวมกันแล้วไม่ถึงปีด้วยซ้ำ ดูไม่เอาไหนซะเลย
นั่นเป็นความรู้สึกที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวตลอด
'ทำไมถึงช่างเป็นคนไม่เอาไหนอย่างนี้นะ'
เราได้แต่ตัดพ้อกับตัวเอง
คำถามที่ว่าเมื่อไหร่มันจะผ่านไปลากยาวมาเป็นปี

สงสัยจริงๆว่าความรู้สึกที่เป็นอยู่นี้มันเป็นความสับสนที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติของการเป็นวัยรุ่น หรือเป็นเพราะตัวเราเองที่เป็นแบบนี้
มีคนเคยบอกเราว่าเราน่ะอีซี่มาก
I am easy going. มากจนอาจจะมากเกินไปก็ได้

ว่าด้วยเรื่องของความไม่เอาไหนของตัวเอง
กลับบ้านมาแม้ออฟฟิศบอกว่าวันลาเต็ม
แต่เรายังมีความคิดแบบเด็กๆอยู่เลย
แค่รู้สึกว่าปีใหม่ต้องได้กลับบ้าน
เลยเลือกที่จะลาออกซะเลย
เอาจริงเหตุผลนี้ดูจะเป็นข้ออ้างเสียมากกว่า
เพราะลึกๆแล้วเราเองรู้สึกเบื่องานไม่น้อยเหมือนกัน

แต่ไม่ว่าจะเพราะอะไร เราก็ยังต้องกลับมารู้สึกเคว้งคว้างอยู่ดี เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นผลลัพธ์ของการกระทำที่เรานั้นต้องยอมรับ
ยอมรับความรู้สึกที่เกิดขึ้นนี้
แล้วเมื่อไหร่เราถึงจะโตเป็นผู้ใหญ่พอนะ
ก็ได้แต่หวังว่าจะมีวันดีๆต้อนรับปีนี้บ้าง 














SHARE
Writer
Bear_in_mind
as a writer
เผื่อสักวัน ฝันจะเป็นจริง

Comments