ดอกไม้ที่สวยงามที่สุดไม่ได้อยู่ในแจกัน

     ถ้าฉันนิยามบริบทของคำว่าดอกไม้ 
คงเป็นสิ่งสวยและงดงามควรค่าแก่การเฝ้ามองเวลาที่มันบานสะพรั่ง สูดกลิ่นที่หอมที่ล่องลอยอยู่ในชั้นอากาศ การที่ได้เฝ้าเห็นเติบโตในทุกๆวัน

ดอกไม้ที่เป็นเธอที่อยู่ในใจฉันตลอดกาล...
แต่การเฝ้ามองก็ชั่งมีหลายรูปแบบ 


     การเฝ้ามองดอกไม้ในแจกัน 
ก็คงเหมือนการที่กักขังไว้ในกรง ให้อยู่ในนั้น
แล้วปล่อยให้แห้งเหี่ยวไปตามกาลเวลา 
ปล่อยให้เวลามันฉกชิงความสวยงามไป
มันคงน่าเสียดายที่สิ่งสวยงามเช่นนี้
กับมีเพียงคุุณเดียวที่ได้เชยชม ไม่ได้ออกไปพริวไหวตามกระแสลม ไม่ได้ส่งกลิ่นหอม...


เป็นได้แค่ดอกไม้ที่ส่งกลิ่นจนพลบค่ำ 
ถึงรุ่งอรุณแล้วกลิ่นก็จางหายไปตลอดกาล...

และยังเป็นดอกไม้ที่เลื่อนลางหายไปเงียบๆ 
แม้กระทั่งความสวยงามและตัวตน


     แต่ถ้าปล่อยดอกไม้ดอกนั้นไว้กับที่ที่มัน
ควรอยู่ ปล่อยให้มันสวยงามในแบบของมัน
ที่ให้เราจะได้เฝ้ามองมันเติบโตไม่ใช่เพียงตัดมันออกมาทั้งๆที่มันสวยงามได้มากกว่านั้น 


     แต่แล้วกาลเวลาก็ยังเป็นสิ่งฉกชิง
ความสวยงามนั้นไปอยู่ดี แต่สิ่งที่แตกต่างคือความสวยงามที่ไม่เคยจางหาย สิ่งที่เติบโต
จนบานสะพรั่งอยู่ในสถานที่นั้นๆและยังงดงามเป็นสิ่งที่ติดตรึงในหัวใจ ความสวยงามตั้งแต่
ในวินาทีแรกจวบจนวินาทีสุดท้าย กลิ่นหอมที่ยังติดตรึงอยู่ในห้วงความรู้สึก กลิ่นที่ยังสัมผัสได้
แม้ตัวตนจะจางหายไปนานแล้วก็ตาม 
กลิ่นที่ยังอบอวลไปด้วยความรักความอ่อนโยน
ถึงวันนี้ก็ยังหลงเหลืออยู่ 

ฉันค้นพบว่าเธอยังอยู่ทุกที่ สายตาคู่นี้มองเห็นความสวยงามแม้ว่าเธอจะไม่อยู่ตรงนี้ก็ตาม

       คุณก็คงอยากให้เธอมีความสุขใช่ไหม 
เป็นดอกไม้ที่สวยงามถึงคุณจะต้องปล่อยเธอไป
ฉันว่าการได้เฝ้าคนคนนึ่งเติบโตจนสวยงาม
ในแบบที่จะเป็นแล้วมีความสุขไปด้วย
ความสุขที่คุณจะยินดี ถึงคุณจะไม่ได้ยืนอยู่
เคียงข้างแต่ก็ยังสามารถยินดีกับเธอได้
แม้คุณจะไม่ใช่เจ้าของดอกไม้ดอกนั้นแล้วก็ตาม 

แต่เธอก็ยังเป็นดอกไม้ที่ตรึงตราอยู่ในหัวใจของคุณที่ยังอบอวลไปด้วยความรักความรู้สึกดีๆ   เป็นสิ่งที่สวยงามที่คุณจะได้รับเมื่อคิดถึงเธอดอกไม้ดอกนั้น 
ดอกไม้ที่สวยงามที่สุดอยู่ที่ปลายขอบฟ้า 
—sunnybera—



SHARE
Written in this book
คุณนิยามมันว่าอย่างไร?
นิยามมันในแบบของคุณสิ ไม่มีผิดไม่มีถูก :)
Writer
sunnybear
writer
บทกวีที่สวยงาม มักมีคุณอยู่ในนั้น

Comments