เวลาไม่เคยพอ
“สักวันทุกคนก็ต้องตาย”
ทุกคนน่าจะรู้ถึงข้อเท็จจริงในข้อนี้ดี
ไม่ช้าก็เร็ว อย่างไรเสียทุกคนก็ต้องตาย
แต่กระนั้น ทั้ง ๆ ที่ทุกคนก็รู้ว่าอย่างไรเสียก็หนีความตายไม่พ้น
ทุกคนรู้ตั้งแต่เนิ่น ๆ
ทุกคนรู้ว่าต้องมีการจากลา
ทุกคนต้องทำใจ


แต่ทำไม เวลาสำหรับการยอมรับการจากลา
ต่อให้ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ก็ยังไม่พอ

ฉันยังจำช่วงเวลาที่คนที่ฉันรักจากไปต่อหน้าต่อตาได้
แม้จะทำใจมาแล้วว่าอย่างไรเสีย เขาก็ต้องไป
แต่เมื่อถึงเวลาจริง ๆ
ฉันก็อดไม่ได้ที่จะอ้อนวอนขอพระเจ้าในใจ
“พระเจ้าคะ ขอเวลาอีกนิดนะคะ ได้โปรด”
มีแต่ประโยคนี้วนเวียนอยู่ในความคิด

ตอนนั้นฉันถึงได้รู้ว่า 
ต่อให้ทำใจสำหรับการจากลาแล้ว
ก็ยังไม่พอสำหรับการจากลาอันเป็นนิรันดร์
SHARE

Comments