เพลงแรกที่คิดถึง เพลงนี้ที่ชอบฟัง
        ถ้าให้พูดถึงเพลงที่ชอบฟังและฟังได้บ่อยๆ คงเป็นเพลง หน่วง ของ Room39  เนื่องจากทำนองเพลงที่น่าฟังแล้ว เนื้อหากับเสียงร้องยิ่งทำให้น่าฟังมากขึ้น  เพลงนี้ปล่อยออกมาสมัยฉันเรียนมหาวิทยาลัย  พอฟังเพลงนี้ที่ไรก็ทำให้นึกถึงชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย  ที่ทั้งสนุกและมีความสุขสุดๆ เป็นช่วงชีวิตของความเป็นอิสระ ได้คิด ได้ทำ ด้วยตัวของเราเอง  และแน่นอนว่าภาพจำของเพลงนี้คงนี้ไม่พ้นเรื่องความรัก  ก็นะความรักเป็นเรื่องคู่กันกับมนุษย์อยู่แล้ว  และคนที่พ่อแม่อนุญาตให้มีแฟนได้ตอนเรียนมหาวิทยาลัยอย่างฉันก็ปรารถนาที่จะรักใครสักคนเหมือนเช่นคนอื่นๆ  ฉันเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์  ผู้หญิงกับผู้ชายใกล้ชิดกันเป็นเรื่องปกติและไอ้ความใกล้ชิดนี้แหละที่ทำให้ใจเราหวั่นไหวกับเพื่อนเราเอง
         เรื่องมันเริ่มต้นจากเพื่อนในแก๊งเล่นแข่งกันจีบเพื่อนผู้ชายในเอกคนหนึ่ง เป็นคนน่ารัก  เฟรนลี่  ซึ่งฉันไม่ร่วมวงเล่นด้วยก็รู้ว่าพวกนั้นไม่ได้เอาจริง แค่เล่นๆ กันไป  เพื่อนท่ีเล่นก็เริ่มแซว พ. (ไม่ขอเอ่ยนามจริง)  แซวเล่นๆ ซึ่ง พ. เองก็เล่นไปด้วยไม่ได้คิดอะไร  เวลาผ่านไป 1 อาทิตย์ ทุกคนก็เลิกแซว เลิกเล่น  แต่เสน่ห์ของ พ. มันตรึงใจใครบางคนเข้าให้แล้ว นั้นคือเพื่อนรักของฉันเอง เป็นเพื่อนที่สนิทสุดในแก๊งแล้ว  เธอมาขอให้ฉันช่วยเป็นแม่สื่อแม่ชักให้ เนื่องจากรหัสของฉันใกล้กับ พ. เวลาทำงานก็จะอยู่เซคเดียวกัน ทำแลปใกล้กัน  ฉันก็ไม่ได้อะไรเพราะตอนนั้นคิดว่าเพื่อนๆ ยังไม่เลิกเล่น  ก็ชวน พ. เข้ากลุ่มทำงานด้วย ยิ่งทำให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยนิสัยของฉันที่ค่อนข้างตรงๆ ใจๆ ทำให้ พ. คุยเล่นกับฉันได้อย่างสนิท  บางจังหวะฉันก็แอบชงให้เพื่อนรัก  แต่ปฏิกิริยาของ พ. เฉยๆ เหมือนเล่นกับเพื่อนทั่วไป  ระยะเวลาผ่านไปหลายเดือนเพื่อนในกลุ่มเริ่มทักว่า 'พ. สนิทกับฉันมาก ดูอยากเข้าหาฉันมากกว่าเข้าหาเพื่อนของฉัน' และมันคือจุดเริ่มต้นของความคิดของฉัน
         นับจากเพื่อนในกลุ่มทักมาถึง 3 คน ในจำนวน 5 คน ทำให้ฉันกลับมาคิดทบทวนพฤติกรรมของ พ. ที่มีต่อฉัน  และเพื่อนผู้หญิงคนอื่นๆ  ถ้าเอาเข้าข้างตัวเองคือ มันพิเศษกว่าคนอื่น  แต่ถ้าไม่คิดอะไรอย่างที่ผ่านมาก็ แค่เพื่อนสนิท  พฤติกรรมของ พ. ที่ทำให้ฉันคิดไปไกล คือ เขาแอดเฟสเรามาก่อนใคร ทักมาคุยด้วยเกือบทุกวัน  อยู่ๆ โทรมาไม่รู้ไปเอาเบอร์ฉันมาจากไหน  เวลาไปกินข้าวด้วยกันจะเก็บจานให้ฉันเสมอ  เวลาเจอกันกลางทางไปเรียนถ้าไม่เรียกขึ้นซ้อนท้ายจักรยาน ก็จะลงมาเดินเป็นเพื่อนตลอด  เจอแบบนี้บ่อยๆ ใจฉันก็สั่นไหวได้เลยนะ  ยิ่งโอบมาจากข้างหลังนี้ คือ ช็อตตายของสาวๆ เลยก็ว่าได้  แต่ทุกอย่างจะดีถ้าคำพูดคำจามันพาชวนฝัน พฤติกรรมที่แสดงออกมากับคำพูดมันสวนทางกันมาก การทักมาแต่ละครั้ง มีคำนำหน้าตลอด  โดยรวมๆ แล้วฉันเลยไม่มั่นใจว่า พ. คิดกับฉันอย่างไร  บวกกับเพื่อนรักที่รู้สึกว่าจะหึงหวง พ. กับฉัน ฉันจึงมั่นใจได้ว่าเพื่อนชอบ พ. จริงๆ และทางเลือกนี้มีทางเดียว คือ เพื่อน
           สภาวะของการอยู่่ในอารมณ์หน่วงๆ มันโคตรจะทรมานใจมากๆ ความไม่ชัดเจนเป็นอะไรที่บอกไม่ถูกจริงๆ  ฉันตกอยู่ในช่วงเวลานี้ 1 ปี เต็ม หลังจาก พ. ไปมีแฟน มันเหมือนทุกอย่างชัดเจน เหมือนได้กลับมาเห็นท้องฟ้าที่สดใสอีกครั้ง ได้เห็นรอยยิ้มของเพื่อนรักที่มีความสุขและจริงใจกับฉัน  นั้นวิเศษมาก  และความรักของ พ. ในครั้งนั้นจบลงเพราะ พ. ไม่ได้ชอบผู้หญิงคนนั้น แค่คบเพราะไม่เคยมีแฟนมาก่อน แต่ปัจจุบันเขาได้คบกับคนที่เขาแอบชอบ คนที่ใจเขาปรารถนา  ฉันดีใจกับเพื่อนคนนี้จริงๆ  
SHARE
Written in this book
เพลงแห่งความทรงจำ
คุณเคยไหม เมื่อได้ยินเพลงหนึ่งแล้วทำให้ภาพวันวานมันหวนกลับมา ที่มีทั้งรอยยิ้มและคราบน้ำตา บันทึกนี้เป็นบันทึกเพลงแห่งความทรงจำของฉันเอง
Writer
Yooto
Reader
Freedom is my life.

Comments