พระจันทร์ เพื่อน การเดินทาง
รถบัสคันใหญ่บรรทุกผู้โดยสารมาเต็มคันรถ โดยมีจุดหมายคือ ‘กรุงเทพ’ เมืองหลวงของประเทศไทย

ฉันเองก็เป็นหนึ่งในผู้โดยสารนั้น หลังจากกลับบ้านมาพักผ่อน(มั้งนะ)ในช่วงปีใหม่

อันที่จริงก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะกลับบ้านหรอก แต่เพราะตอนปิดเทอมเล็กก็ไม่ได้กลับแล้ว แถมแม่ยังโทรมาบอกอีกให้ไปวางระบบน้ำ ก็โอเค กลับก็กลับ

ทุกครั้งที่กลับบ้านจะมีความรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งไป มันเป็นอย่างนี้มาเกือบเก้าปีแล้ว ตั้งแต่ออกจากบ้านมา

ทั้งๆที่บ้านก็ยังคงเป็นบ้านหลังเดิม เพิ่มเติมอาจจะมีต้นไม้มากขึ้นก็เท่านั้น

แต่พอได้กลับมาชาร์ตแบตจนอิ่มแล้ว ก็รู้สึกโหยหาที่จะออกเดินทางอีกทุกครั้งไป

เหมือนบ้านเป็นจุดแวะพักให้ได้กลับมาเติมพลัง อิ่มแล้วก็ออกเดินทางอีก

เงยหน้าออกไปนอกรถที่กำลังขับอยู่ เห็นดาวดวงเล็กๆส่องแสงสว่าง เห็นพระจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่กลางหัว

ดาวดวงเดิม พระจันทร์ดวงเดิมที่เห็นจากระเบียงหลังห้องที่กรุงเทพ

จากหน้าต่างบ้านเวลาออกไปดูท้องฟ้า

ทำไมความรู้สึกมันช่างแตกต่างกันเสียเหลือเกินกับตอนนี้ที่เรากำลังเดินทาง

พระจันทร์ที่มักจะเห็นในทุกการเดินทาง ไม่ว่าจะเดินทางไปไหนตอนกลางคืน ไม่ว่าจะแอบหนีไปเที่ยว เดินทางไปทำงาน กลับบ้าน หรือกลับกรุงเทพ

พระจันทร์ดวงเดิมก็มักจะลอยเด่นอยู่ตรงหน้าต่างเสมอ

คล้ายจะบอกว่า

ไม่ว่าไปไหน จะมีเราไปเป็นเพื่อนเสมอ
ก็นั้นแหละมั้ง ทุกครั้งที่มองเห็นพระจันทร์อยู่ตรงขอบหน้าต่างรถ ก็จะอุ่นใจเสมอ

เหมือนมีเพื่อนยากเดินทางไปด้วยกัน

พระจันทร์ตอนนี้ลอยเด่นอยู่กลางหัว ซึ่งถ้านับๆดูแล้ว พระจันทร์จะตกตอนที่ถึงกรุงเทพพอดี

แหม่ ช่างบังเอิญเหลือเกินนะคุณพระจันทร์

ขนาดขึ้นปีใหม่มาแล้ว ก็ยังไม่ทิ้งกันไปไหน

ขอบคุณนะ พระจันทร์ดวงเดิม


อ๊าาา ปีใหม่แล้ว

กลับจากการทำงานที่บ้านมาเรียนต่อแล้ว

ก็สวัสดีปีใหม่นักอ่านทุกคนนะคะ ที่หลงวนมาอ่านบทความนี้

ขอให้เป็นปีใหม่ที่มีความสุข แม้ว่าชีวิตจะมืดมน ขอเพียงคุณลองหยุดแล้วเงยหน้ามองฟ้าที่มืดมิด มันอาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย

แล้วคุณจะได้เห็นว่ายังมีแสงดาวมากมายที่ค่อยๆส่องสว่างขึ้นมา

บางครั้งมันอาจจะส่องแสงสว่างมากๆพอกับพระจันทร์ก็ได้นะ

ชีวิตมันไม่ได้มืดมนเสมอไปหรอกค่ะ ถ้าเราไม่ปิดตานะ

มีความสุขในปีใหม่นี้นะคะ ^^
SHARE

Comments