ฉันมองท้องฟ้าเผื่อคุณ

ยามบ่ายวันนั้น
ฉันกับเขา เรานั่งรถเลียบไปตามชายหาด
ฉันมองออกนอกกระจกรถ
เห็นทะเลสีฟ้าครามสุดลูกหูลูกตา
เห็นกลุ่มคนบินขึ้นฟ้า ลอยละลิ่วไปมา ช่างดูอิสระเสรี
"ไว้คราวหน้า เรามาเล่น Parasailing ที่นี่กันมั้ย"
ฉุกคิดไอเดียได้ รีบชวนอย่างไม่ลังเล
"ได้สิ" เขายิ้มรับ 
คล้ายคำมั่นสัญญา
ไว้เราไปด้วยกันนะ...


วันนี้ฉันยืนอยู่ริมหาด เหม่อมองทะเลสงบนิ่ง
พี่ที่จะพาฉันขึ้นฟ้าช่วยส่วมใส่เสื้อชูชีพ และรัดเข็มขัดสำหรับใส่ร่มพาราเซลอย่างขมักเขม้น
"วันนี้น้องคิวแรกของหาด พี่แถมเวลาให้เล่นเพิ่มเลยนะ"
ฉันยิ้มจนตาหยี
วินาทีที่เรือออกจากฝั่งค่อยๆ ดึงฉันขึ้นจากผืนทราย
เท้าลอยกลางอากาศ ผู้คนทั่วทั้งหาดต่างจ้องมอง


ตัวฉันค่อยๆ สูงขึ้นจากพื้นทีละนิด 
ผู้คนตัวเล็กลงจนคล้ายฝูงมด เต๊นท์ริมหาดหลากสีดูสวยขึ้นถนัดตา 
วินาทีนั้น ความคิดนึงโพล่งขึ้นในใจ
เป็นอิสระแล้ว...
จากทุกพันธะ ทุกคำสัญญา
ที่มีแค่ฉัน จดจำมันไว้เพียงคนเดียว
วันนี้ทำสำเร็จแล้วนะ
จำได้เลยว่า ฉันหัวเราะขณะลอยอยู่กลางอากาศที่ความสูงราวๆ 50 เมตร 
ทั้งที่ปกติคงกลัว ขาสั่นรึตื่นเต้นมาก 


แต่ ณ วินาทีนั้น ฉันกลับรู้สึกสงบที่สุด 
เหมือนหลุดไปอีกห้วงนึงของจักรวาล อีกห้วงของความคิด 
ภาพจำยามได้เห็นขอบฟ้าจรดทะเลยังตราตรึง
แล้วน้ำตาก็อาบสองแก้ม
ฉันคงบ้าไปแล้วจริงๆ 
ส่งตนเองมาลอยเคว้งกลางอากาศอย่างโดดเดี่ยว 
สงบ ไร้ผู้คน ไร้เสียงใดๆ ทั้งยิ้มทั้งร้องไห้ ไม่รู้จะสุขหรือทุกข์ก่อน 


แต่อย่างน้อย ในใจฉันก็ยิ้ม
ฉันรู้ดี


ฉันมองท้องฟ้าเผื่อคุณแล้วนะ




                                                                                        Kalosama




SHARE
Writer
Kalosama
Intuition
| คำว่าโชคดีกับฉัน คงเป็นเส้นขนาน | แบ่งปันมุมมอง ประสบการณ์ ผ่านตัวอักษร

Comments