(อาจจะ)กลัวไปเอง


     เค้าว่ามาว่าเวลาจะเปลี่ยนเราไปไม่น้อยก็มาก การเดินทางหรือช่วงวัยที่เปลี่ยนไปย่อมส่งผลต่อความคิดของมนุษย์เรา

     และตอนนี้มันก็ถึงจุดที่ผมต้องมูฟออนออกมา ผมไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นแรงดึงดูดมันจะยังคงดึงเราเข้าหากันอยู่มั้ย เพราะนับตั้งแต่วันนั้นมันเริ่มขึ้น ในวันนี้ผมก็เริ่มกลัวในสิ่งที่ผมคิดว่าผมเข้าใจมันดีที่สุดซึ่งนั่นก็คือความไม่แน่นอน ผมเคยบอกเธอคนนั้นตั้งแต่ช่วงแรกๆว่ามิตรภาพที่คงอยู่มันก็ไม่คงอยู่ตลอดไปหรอก ตอนนั้นผมมั่นใจว่าผมจะรับมันได้ แต่เมื่อน้ำหนักของความสัมพันธ์เริ่มจางลงมันก็ให้เกิดความกลัวที่กำลังลอยตัวขึ้นมาอยู่ตรงหน้า 



วันหนึ่งเธออาจหายไปตลอดกาล....

วันนึงผมอาจเป็นคนที่จากไป


     ทั้งหมดมันเกิดจากความกลัวที่ซ่อนอยู่ว่าผมอาจรักษาสมดุลของชีวิตเอาไว้ได้ ถ้ามันมีข้อเสนอที้ดีกว่าเข้ามาในชีวิตผมก็อาจต้องย้ายไปไกลจากเธออีก จริงๆแล้วเธอก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมยังอยู่ตรงนี้ แต่ผมไม่เคยบอกเธอเพราะก็กลัวอีกว่าบางทีความรู้สึกมันอาจไม่มีน้ำหนักพอจะทำให้เธอเอะใจได้ สุดท้ายแล้วจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็จะเชื่อในแรงดึงดูดนี้เสมอโดยที่ไม่ต้องไปฝืนอะไรมันเหมือนที่มันเป็นไปมาตลอดปีกว่าๆนี้


SHARE
Written in this book
No Fact
Writer
TunlaPhi
None
This is my area

Comments