ใกล้สิ้นปีอีกครั้ง...
มาลองอ่านปีที่ผ่านมาในชีวิต จากบทความบันทึกความทรงจำระหว่างทาง จนทำให้ได้รู้ว่าปีนี้เราพ่ายแพ้ไปหลายต่อหลายครั้งให้กับความคิดด้านลบ เพราะเราปล่อยตัวเองไปกับอารมณ์ทั้งๆที่รู้ตัวแต่ไม่คิดจะห้าม กลายเป็นคนไร้สติและผลลัพธ์ออกมาแย่กว่าที่คิด
  
      บ่อยครั้งที่ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา 
      บ่อยครั้งก็กลั้นมันไว้จนจุกอก 
      หลายครั้งที่แม่โทรมาได้แค่ตอบว่าสบายดีแล้ววางสาย เพราะกลัวว่าถ้าพูดอะไรมากไปแล้วน้ำตาจะไหล 
เราละเลยที่จะเติมพลังบวกให้กับตัวเอง 
เราละทิ้งความรู้สึกจนแทบทำให้กลายเป็นคนในแบบที่เราไม่ชอบ
ระหว่างวันเจอสิ่งกระตุ้นความรู้สึกมากมาย 
เรากลับไม่แยกแยะและแบกมันมาด้วย ซึ่งกว่าจะสลัดมันทิ้งก็เสียเวลาแห่งความสุขไปเยอะเหมือนกัน
หลายครั้งที่เตือนตัวเองว่าเรากำลังจะหลงลืมความรู้สึกของตัวเอง และยอมที่จะเป็นในแบบที่ทุกคนชอบ โดยที่ไม่สนใจตัวตนของตัวเอง

หน้าเปื้อนยิ้มนัยตาซึมซ่อนความเศร้า มองกระจกแล้วยังสงสารตัวเอง 

ปีหน้าไม่เอาแล้ว ตัวตนที่เปลี่ยนไป จงกลับมาเป็นตัวตนที่สดใสในวัยเยาว์ หมั่นเติมความpositive ให้กับตัวเอง และถ้ามีโอกาสก็ความจะเติมให้คนรอบข้างด้วย 
คงไม่ขอให้เจออุปสรรคน้อยลง 
เพราะมันคงเป็นไปไม่ได้ ชีวิตมันก็เหมือนเกม ด่านต่อไปย่อมเป็นด่านที่ยากขึ้นกว่าเดิมอยู่เสมอ
แต่สิ่งสำคัญคือร่างกายและจิตในที่แข็งแรง
ไม่ว่าด่านไหนขอให้ผ่านไปได้ด้วยรอยยิ้ม
ให้ผลลัพธ์เป็นไปดั่งที่หวัง 




SHARE
Writer
yellowmellow
Writer
อ่อนแอที่สุดก็ในนี้แหละ คนที่ให้คำปรึกษาให้คนอื่นใช่ว่าจะหาทางออกเองได้

Comments