Series บำบัด EP.1
คำว่าพร้อมคืออะไรวะ
พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว ผมพูด ในขณะที่ผมกำลังนอนเล่นมือถือเพื่อดู ig story ของใครก็ตามที่ผมไม่ได้สนใจมากนักและผมก็มั่นใจว่าเขาก็ไม่ได้สนใจผมเช่นกัน แต่มันดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้โดดเดียว ผมเห็นเรื่องราวก็เพื่อนรุ่นเดียวกัน ในวัยใกล้เคียงกันที่ล้วนใช้ชีวิตผ่านไปในแต่ละวัน แต่ใครกันละจะแชร์ทุกเรื่องราวลงใน story ig 

ที่ผมออกมาเขียนเรื่องนี้ไม่ใช่อะไรหรอกนะ ผมก็แค่เหงาและคิดอะไรได้ขึ้นมาได้นิดหน่อยละระหว่างที่เลื่อน เคลิ้มๆจะหลับ อ่านไปสะดุดกับ qoute ในไอจี ที่ผมเลื่อนขึ้นไปก่อนหน้านี้เพราะหลังจากนี้อีก 20 วันผมกำลังจะจบการฝึกงานอัันแสนน่าเบื่อไม่ใช่ว่าเบื่องานหรอกนะ เบื่อคนหนะสิ ผมฝึก 10 เดือนนะ ก็เข้าใจว่ามันก็ต้องเจอเหมือนกันทุกที่ ทำงานจริงๆก็คงที่ไม่บ่นแต่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญหรอกนะที่ผมกำลังจะบอก สิ่งที่ผมกำลังจะบอกก็คือหลังจากจบการฝึกงานผมก็กำลังจะจบการศึกษาด้วยเช่นกัน มันก็หมายความว่าโลกการทำงานจริงๆใกล้เข้ามาสำหรับผมเต็มที ผมขอสารภาพอย่างตรงไปตรงมาผมรู้สึกยังไม่พร้อมที่จะเจอทำงานหรอกนะ ไม่ใช่ว่าผมขี้เกียจ หรือ กลัวการจะต้องทำงานหรอกนะ ผมแค่รู้สึกว่า มันยังมีหลายสิ่งเหลือเกินที่ผมยังไม่ได้ลงมือทำมันสักทีและเวลามันก็กำลังจะหมดลงไป ผมยังรู้สึกว่าผมยังไม่เจอสิ่งที่ผมต้องการจะทำมันในชีวิต ผมคิดว่าหลายๆคนก็คงเป็นแบบผมอะนะ แต่ก็โอเคผมจะไม่วิ่งหนีสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นมาตรงหน้าในชีวิตหรอกนะ ผมก็แค่ต้องจัดสรรเวลาในชีวิตให้ลงตัวเพื่อให้มีเวลาลองทำอะไรที่ผมอยากจะทำเพื่อค้นหาตัวเองให้เจอ หรือไม่ก็สร้างมันขึ้นมาสะ
:ขอใช้พื้นที่ตรงนี้มาเขียนบำบัดตัวเองหน่อย  หวังว่าผมจะไม่ได้รู้สึกโดดเดียวนะ
SHARE
Writer
Karanazecin
Human
แค่อยากจะเล่าอะไรสักอย่าง

Comments