ยิ่งแววตาของเขานิ่งมากเท่าไร ความหม่นในใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น.


          มีคนประเภทหนึ่ง ที่แสดงความเสียใจออกมาด้วยความนิ่งในแววตาและความก้าวร้าวในการกระทำ เพราะเขาไม่ต้องการให้ใครเห็นน้ำตา และไม่ต้องการให้ใครมาเห็นใจ นี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ใครๆก็คิดว่าเขาไม่สนใจอะไรเลย
           เขา, ผู้ที่ดูเหมือนไม่แยแสต่อสิ่งใด มักทำให้คนอื่นเข้าใจผิดบ่อยๆว่าเขาน่ะ ไม่สนใจอะไรหรอก นอกจากตัวเอง

          แต่จะมีสักกี่คนที่ได้เข้ามาในโลกของเขา ได้รับรู้ว่าเขาพยายามที่สุด เท่าที่เขาจะทำได้แล้ว คุณน่าจะพอนึกออกว่าการที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่เคยมองคุณเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาน่ะเป็นยังไง ยิ่งเขาพยายามเข้าหามากเท่าไหร่ สิ่งที่ได้กลับมาก็มีเพียงความว่างเปล่า ไม่ว่าจะไปที่ใดหรือทำอะไร พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกขาดหายหากไม่มีคุณ หากเป็นคุณ คุณจะยังคงอยู่ตรงนั้นอีกหรือไม่  คุณจะยังอยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีกหรือ หากนั่นมันทำให้ใครต้องอึดอัด 

           เขาจึงเลือกที่จะถอยออกมา อยู่ในเซฟโซนของตัวเอง ไม่ต้องพยายามให้ใครมาเข้าใจ อยู่คนเดียวโดยที่ไม่เสียความเป็นตัวของตัวเอง ก็ยังดีกว่าอยู่กับคนอื่นแต่ต้องฝืนจนไม่เป็นตัวเอง

          และเขาเพียงต้องการให้มีคนรับรู้บ้างว่า
         “เขาไม่สามารถอยู่อย่างไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจได้หรอก กับการที่ได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้มีประโยชน์ใดๆต่อคนอื่นเลย”







                                                                                                     .auynonmos
SHARE
Writer
auynonmos
ผู้แตกสลาย
just praying to a god that i don’t believe in

Comments