Letter for me, and you🕊
I’m getting older now, 
No longer a child,
Not yet an adult,

จงเติบโตขึ้นในทุกๆวัน ตัวฉันได้กล่าวกับตัวเอง.

ในวันเกิดที่สิบแปด ฤดูหนาวปี2019,
ฉันตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตตามปกติพร้อมพูดกับตัวเองเบาๆว่า
“โตขึ้นอีกปีแล้วนะ”

; ในระหว่างทางที่เดินมาเรื่อยๆก่อนจะเห็นป้ายเลขสิบแปดนั้น ถ้าฉันหันหลังกลับไปคงจะเห็นอะไรมากมายที่เกิดขึ้น ครั้นปัญหาต่างๆ 
 ; ความเสียใจ เจ็บปวด ดีใจ การยิ้ม การร้องไห้ ความล้มเหลว เมื่อไหร่ที่เราคิดและยิ้มออกมาได้กับเรื่องเหล่านั้น มันจะหลอมรวมออกมาทำให้เราเติบโตขึ้นในทุกๆวัน. 


และวันเกิดปีนี้ฉันไม่ขออะไรมากมายนัก ไม่กินเลี้ยง ไม่สังสรรค์ ขอทำให้มันเป็นวันปกติทุกอย่าง แค่ได้กินกาแฟแก้วโปรดกับเค้กชิ้นเล็กสักก้อนก็ทำให้ชื้นใจแล้ว
 และถึงจะทำแค่นั้น แต่มันเป็นวันเกิดปีที่สิบแปดที่ดีเหลือล้นเลยทีเดียวเพราะมันเป็นวันที่ฉันรู้แล้วว่าตัวเองอยากทำอะไรบ้างในชีวิตก่อนที่สักวันหนึ่งจะได้อำลาโลกนี้ไป
การเรียนรู้ในทุกๆวันคือการเติบโตที่สำคัญ
ฉันเริ่มตระหนักแล้วว่าพื้นฐานความเป็นจริงของโลกใบนี้สำหรับมนุษย์ตัวเล็กๆดั่งละอองฝุ่นในจักรวาลนั้น
“ความรู้มีพลังมากเหลือล้น”


คนที่อ่านมากกว่า เห็นมากกว่า ลงมือทำมากกว่า ล้มเหลวมากกว่า เผชิญโลกมากกว่า,,
พวกเขามักจะมีแง่คิดที่เป็นประกายเสมอ
และฉันก็ชอบที่จะได้รับความคิดที่แปลกใหม่กับพลังบวกจากพวกเขาเหล่านั้น

ว่ากันว่าในโลกนี้ไม่มีใครเก่งไปกว่าใคร
มันมีแค่ใครพยายามมากกว่ากันเท่านั้นเอง
เราถนัดอะไรชอบอะไรเราก็ควรที่จะทำมันให้ถึงที่สุด
อย่าได้ลังเลว่าจะสำเร็จหรือไม่
แต่จงมั่นใจว่าชีวิตที่เธอทำสิ่งที่เธออยากทำเรียบร้อยแล้ว และไม่มีอะไรต้องเสียใจ.
, เพราะชีวิตของเธอนั้นช่วงอายุต่างๆมันมีได้ครั้งเดียว
จงเชื่อมันในตัวเองในวันที่ไม่มีใครเชื่อ

‘ฉันไม่ได้จะสิบแปดไปตลอดชีวิตนะ’


(และพวกคุณคงไม่ใช้้เวลากับตัวเลขใดตัวเลขหนึ่งไปมากกว่าหนึ่งศักราช ใช่หรือไม่?)เลี่ยงเรื่องความรักหาได้ไม่
; ใช่แล้ว อีกหนึ่งอย่างของการเติบโตคือความรัก
แต่ทว่าความรักนี้ไม่สามารถครอบครองได้ตลอดไป.

หากว่าเราจะมีเวทมนต์ - หนึ่งเดียวที่เราจะมีนั้นคือ 
“การปลดปล่อย” ไม่มีใครมีเวทมนต์ที่จะรั้งใครให้อยู่ในชีวิตได้ตลอดไปหรอกนะ, เธอกล่าว

ในระยะเวลาที่ผ่านมานั้นจริงๆแล้วฉันเรียนรู้ที่จะปล่อยมากกว่ารักเสียอีก เพราะความรักนั้นไม่ต้องการที่จะให้ใครมาเรียนรู้เลย คุณจะรู้สึกได้ด้วยตัวเองอยู่แล้วว่าคุณกำลังตกหลุมรัก ที่คุณเรียนรู้นั้นคือคนที่คุณกำลังรักต่างหาก

แต่การรักนั้น, หากชั่งน้ำหนักดูไม่ว่าจะมากหรือน้อยแค่ไหน คุณก็ไม่สามารถรั้งใครให้อยู่กับคุณได้.
ดังนั้น, จักรวาลจึงสร้างการปลดปล่อยขึ้นมาให้เราได้เรียนรู้เพื่อที่ให้เราได้ใช้ชีวิต เพื่อที่จะให้เราไม่ต้องเจ็บ เพื่อที่จะให้เราเลิกยึดติิดและไปต่อด้วยตัวเอง
“จึงต้องเรียนรู้ที่จะปล่อย”

Together we wrote our stories
Together we sang our songs
But now it’s all gone
And we can’t do anything.
หนังสือที่ถูกแต่งเติม
ชีวิตเราก็เหมือนหนังสือเล่มนึง บางคนหนาหน่อยบางคนก็บางเฉียบ พวกคุณทุกคนคงจะเขียนเรื่องราวของตัวเองในทุกๆวัน บางวันเศร้าหมองบางวันสดใส.

มีประโยคที่ฉันรู้สึกชอบมันอย่างมาก
และเป็นคติประจำใจมาเสมอ

You’re not decide your future,
you decide your habits
and your habits decide your future.
- Dan Lok



, ใช่แล้ว สิ่งที่เราทำได้นั้นคือการกำหนดนิสัยของตัวเอง เราเขียนมันออกมาเองว่ามันควรจะเป็นอย่างไร คุณอาจจะมีความฝันที่ยิ่งใหญ่ แต่ถ้าคุณเขียนให้ตัวเองขี้เกียจ ขี้โมโห ขี้หงุดหงิดในวันนี้ ในอนาคตคุณก็อาจจะไม่สดใสดั่งใจหวัง กลับกันถ้าคุณลองหันมาเขียนให้ตัวเองขยันและอดทนยิ้มรับทุกสิ่ง... ในอนาคตหนังสือคุณน่าจะขายดีเลยทีเดียว.


และหลังจากนี้ ฉันขอเป็นคนที่เขียนเรื่องราวตัวเองอย่างตั้งใจในทุกๆวัน บางอย่างอาจจะ control ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แค่ยิ้มรับมันไว้ก็พอ

Life may not let me choose my lot,
but whether I’d be happy or not,
that is my choice.



; ถึงตัวฉันในวันที่ไม่สดใสขอให้กลับมาอ่านบทความนี้ และขอให้พวกคุณที่เข้ามาอ่านจงเข้มแข็งกับตัวเองและได้โปรดอย่าให้ความเศร้าเข้ามากลืนกินในระหว่างการเขียนหนังสือของตัวเองนานนักเลย.








       ✨*💐 . 🎄* . •ᴥ• , 🎅🏻*. ⛄️ ✨ *.
            Marry Christmas • 25/12/2019



SHARE
Writer
feelsoulbleu
sober
IG/TW @feelsoulbleu

Comments